กลวิธีการบรรเลงระนาดเอกเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลม ของครูนัฐพงศ์ โสวัตร ตามแนวทางครูประสิทธิ์ ถาวร (ศิลปินแห่งชาติ)
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ วิเคราะห์โครงสร้างลักษณะทำนองและจังหวะของเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลม และวิเคราะห์กลวิธีและกลอน การบรรเลงระนาดเอกเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลม ของครูนัฐพงศ์ โสวัตร ตามแนวทางครูประสิทธิ์ ถาวร (ศิลปินแห่งชาติ) ผลการวิจัยพบดังนี้
ผลการวิจัยพบว่า ประวัติเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลมพบว่า เพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลม หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) เป็นผู้ประพันธ์ทำนองในอัตราจังหวะสามชั้น ต่อมาครูประสิทธิ์ ถาวร ได้ประพันธ์ทำนองในอัตราจังหวะสองชั้นและอัตราจังหวะชั้นเดียวเพิ่มเติมจนครบเถา ในการบรรเลงเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลม จากรายการแสดงศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ ครั้งที่ 343 วันศุกร์ที่ 26 มิถุนายน 2529 มีผู้อยู่ในวงบรรเลงทั้งหมด 8 ท่าน โดยครูนัฐพงศ์ โสวัตร เป็นผู้บรรเลงระนาดเอกในครั้งนั้น ควบคุมวงโดยครูประสิทธิ์ ถาวร ท่านให้ความสำคัญในเรื่องความไพเราะของเพลงเป็นสำคัญ โดยมุ่งเน้นกระบวนการฝึกบรรเลงระนาดเอกเป็นพิเศษ เนื่องจากทางเพลงนี้มีความยากในการบรรเลง ดังนั้นผู้ที่จะบรรเลงเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลมได้นั้นจะต้องมีพื้นฐานที่ดี มีพละกำลัง อีกทั้งต้องมีไหวพริบ ที่ดี โครงสร้างลักษณะของเพลงแขกลพบุรี เถา ทางบางคอแหลม เป็นเพลงประเภททยอย หน้าทับสองไม้ลูกโยน บันไดเสียงที่อยู่ในระดับเสียง ทางนอก ทางใน และทางเพียงออล่าง กลวิธีและสำนวนกลอนระนาดเอกที่ปรากฏประกอบด้วย พบกลวิธีทั้งหมด 8 วิธีการ ได้แก่ การตีสะบัด การตีสะเดาะ การตีขยี้ การตีรัว การตีกวาด การตีไขว้มือ การตีปริบ และกลวิธีพิเศษเฉพาะ และพบสำนวนกลอน ทั้งหมด 5 สำนวน ได้แก่ กลอนไต่ลวด กลอนร้อยลูกโซ่ กลอนเดินตะเข็บ กลอนย้อนตะเข็บ และกลอนสับ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กณพ กิ้มเฉี้ยง. (2563). การสร้างสรรค์สำนวนเพลงสำหรับการบรรเลงระนาดเอกไม้นวม. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
ไชยยะ ทางมีศรี. (2568, 8 ธันวาคม). ผู้เชี่ยวชาญด้านดุริยางคศิลป์ คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สัมภาษณ์.
ฐิระพล น้อยนิตย์. (2568, 6 ธันวาคม). ข้าราชการบำนาญวิทยาลัยนาฏศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สัมภาษณ์.
ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์. (2557). สารานุกรมเพลงไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
บุษกร สำโรงทอง. (2539). การดำเนินทำนองของเครื่องดนตรีประเภทเครื่องตี. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์
จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
ศักดิ์ชัย ลัดดาอ่อน. (2568, 7 ธันวาคม). ข้าราชการบำนาญสำนักการสังคีต กรมศิลปากร. สัมภาษณ์.
สงัด ภูเขาทอง. (2539). การดนตรีไทยและทางเข้าสู่ดนตรีไทย. กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์.
สำนักมาตรฐานอุดมศึกษา สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย. (2544). เกณฑ์มาตรฐานดนตรีไทยและการ
ประเมิน. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
สิริชัยชาญ ฟักจำรูญ. (2568, 6 ธันวาคม). ศิลปินแห่งชาติ. สัมภาษณ์.