การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์และการสื่อสารการตลาดดิจิทัลที่มีผลต่อ กระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์คอนเฟลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ และ การสื่อสารการตลาดดิจิทัลกับกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์คอนเฟลก และเปรียบเทียบกระบวนการตัดสินใจซื้อ จำแนกตามปัจจัยประชากรศาสตร์ จากกลุ่มตัวอย่างที่เคยซื้อผลิตภัณฑ์คอนเฟลก จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 21–30 ปี ระดับการศึกษาปริญญาตรี อาชีพรับจ้าง และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 15,001–20,000 บาท ลูกค้ามีความคิดเห็นต่อการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์อยู่ในระดับปานกลาง โดยเฉพาะการตลาดที่ใช้ความบันเทิงและการตลาดเชิงปฏิสัมพันธ์ และระดับความคิดเห็นของลูกค้าต่อการสื่อสารการตลาดดิจิทัลอยู่ในระดับปานกลางเช่นกัน สำหรับกระบวนการตัดสินใจซื้อ ลูกค้ามีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก ครอบคลุมตั้งแต่ขั้นการรับรู้ความต้องการ การค้นหาข้อมูล การประเมินทางเลือก การตัดสินใจซื้อ และพฤติกรรมหลังการซื้อ ผลการทดสอบความแตกต่างพบว่า ลูกค้าที่มีเพศ อายุ สถานภาพ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่างกัน มีกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์คอนเฟลกแตกต่างกัน นอกจากนี้ยังพบความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงระหว่างการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์และการสื่อสารการตลาดดิจิทัลกับกระบวนการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์คอนเฟลกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 การวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าทั้งการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์และการสื่อสารการตลาดดิจิทัลมีบทบาทสำคัญต่อพฤติกรรมผู้บริโภคในตลาดคอนเฟลก ซึ่งเป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ที่สามารถนำไปใช้พัฒนากลยุทธ์การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์และการสื่อสารดิจิทัลให้สอดคล้องกับพฤติกรรมผู้บริโภคในยุคปัจจุบันได้อย่างเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพธุรกิจ. (2566). ตลาดออนไลน์ยังไม่คลายมนต์ขลัง…แม้ในวันเศรษฐกิจอ่อนแรง. สืบค้นเมื่อ 14
มกราคม 2569, จาก https://www.bangkokbiznews.com/blogs/business/business/1080526
ณรงค์ยศ มหิทธิวาณิชชา. (2563). สถิติและพฤติกรรมการใช้ social media ทั่วโลก Q1 ปี 2020. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2569, จาก
https://www.twfdigital.com/blog/2020/02/global-sociamedia-usage-stats-q1-2020
ดารณี ดวงพรม และ ชลิดา ศรีสุนทร. (2566). การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อข้าวเหนียวผ่านช่องทาง Facebook ของผู้
บริโภคในจังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(3), 125–139.
ธัญชนก รุ่งวิจิตร. (2565). ผลของการสื่อสารการตลาดผ่านสื่อดิจิทัลต่อพฤติกรรมการซื้อซ้ำของผู้บริโภค.
วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, 8(2), 102–117.
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
นฤมล สนหอม. (2564). การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ กระแสนิยม ความปลอดภัยและความไว้วางใจ
และแรงจูงใจในการซื้อสินค้าออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าผ่านร้านค้าอินสตาแกรมของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร
(วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักทดสอบทางการศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ
ประสานมิตร
พิมพ์วิพา เขียวลำไย. (2564). การสื่อสารทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้าแม่และเด็กในตลาดออนไลน์ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต,
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2563). รายงานพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี
(Thailand Internet User Behavior 2020). ETDA. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2569, จาก https://www.etda.or.th/th/Useful-
Resource/publications/Thailand-Internet-User-Behavior?utm_source=chatgpt.com
สุธาวัลย์ เวพีวุฒิกร และ ชื่นจิตต์ แจ้งเจนกิจ. (2564). การสื่อสารการตลาดรูปแบบดิจิทัลของร้านค้า
ออนไลน์ Shopee ที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค, วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัย
ทักษิณ, 34(1), 76-89
สุภาภรณ์ ลิ่มเจริญ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อกระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้าประเภทอาหารเพื่อสุขภาพของผู้บริโภค. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย
เทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 14(3), 211–228.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2545). องค์การและการจัดการ (Organization and Management: O&M). กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
อัมพร เพชรสังข์. (2564). การตัดสินใจซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคของผู้บริโภคในเขตเมืองภาคใต้. วารสารเศรษฐศาสตร์และการจัดการ มหาวิทยาลัย
ทักษิณ, 9(2), 144–165.
Ashley, C., & Tuten, T. (2015). Creative strategies in social media marketing: An exploratory study of branded social content and
consumer engagement. Psychology & Marketing, 32(1), 15–27.
Blackwell, R. D., Miniard, P. W., & Engel, J. F. (2012). Consumer behavior (10th ed.). South-Western Cengage Learning.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Mangold, W. G., & Faulds, D. J. (2009). Social media: The new hybrid element of the promotion mix. Business Horizons, 52(4),
–365.
Setthasuravich, P., Lowatcharin, G., Phonsungnoen, P., Thonmanee, K., Mangma, P., Prachumrasee, K., & Ronghanam, P. (2024).
I can see your voice! Analyzing public opinions on urban issues in Thailand’s Khon Kaen Municipality through social
media. IIAI Letters on Informatics and Interdisciplinary Research, 5, LIIR299. https://doi.org/10.52731/liir.v005.299
