Guideline for Curriculum Development of the Tourism and Hospitality Management Program, Faculty of Humanities and Social Science, Ubon Ratchathani Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mix Method) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจ
ความพึงพอใจต่อหลักสูตรสาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและการบริการ ของนักศึกษาปัจจุบัน ศิษย์เก่า
และผู้ใช้บัณฑิต 2) เพื่อวิเคราะห์โอกาสและข้อจำกัดในการพัฒนาหลักสูตรสาขาวิชาการจัดการการ
ท่องเที่ยวและการบริการ และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรสาขาวิชาการจัดการการ
ท่องเที่ยวและการบริการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี การเก็บ
แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 120 คน โดยวิธีการสุ่มแบบโควต้า (Quota Sampling) จากนักศึกษา
ชั้นปีที่ 1, 2, 3, 4, ศิษย์เก่า และผู้ใช้บัณฑิต การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Semi-Structured Interview)
จากผู้บริหารมหาวิทยาลัย ตัวแทนภาครัฐและเอกชนที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวในจังหวัด
อุบลราชธานี จำนวน 6 คน และการประชุมกลุ่มย่อย (Small Group Discussion) ของคณะกรรมการ
บริหารหลักสูตรฯ และอาจารย์ผู้สอน จำนวน 6 คน พบว่า ภาพรวมความพึงพอใจต่อหลักสูตรฯของ
นักศึกษาปัจจุบันอยู่ในระดับมาก, ศิษย์เก่ามีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด และผู้ใช้บัณฑิตมีความพึงพอใจ
ในระดับมาก ทั้งนี้หลักสูตรมีโอกาสพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากภาครัฐมีนโยบายสนับสนุนอุตสาหกรรม
การท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่องทั้งในระดับชาติและระดับท้องถิ่น อีกทั้งจังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดที่มี
ศักยภาพด้านการท่องเที่ยว แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและการบริการ
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานีมีต้องพิจารณาถึงองค์ประกอบ ด้านนโยบาย การออกแบบโครงสร้าง
รายวิชา การปรับกลยุทธ์การจัดการเรียนการสอน การพัฒนานักศึกษา และ การพัฒนาเครือข่ายความ
ร่วมมือ
Article Details
References
จิตราพร ลีละวัฒน์. (2559). การพัฒนาบัณฑิตให้เป็นมืออาชีพ: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุม. วารสาร Veridian e-journal มหาวิทยาลัยศิลปากร, 9(1), 483-500.
ฉัตรทิพย์ สุวรรณชิน และ พนมพร จันทรปัญญา. (2558). การสร้างอัตลักษณ์ของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษา. วารสารปัญญาอภิวัฒน์, 7(2), 267-280.
โฉมยง โต๊ะทอง. ((2554). ASEAN : การบูรณาการการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรมผ่านหลักสูตรการท่องเที่ยวในกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน กรณีศึกษาประเทศไทย. สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
ติติยาพร จารุมณีรัตน์. (2555). ASEAN : การบูรณาการการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรมผ่านหลักสูตรการ
ท่องเที่ยวในกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจ กรณีศึกษาประเทศสิงคโปร์. วารสารการบริการและการท่องเที่ยว, 7(2), 69-85.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
Kannika Vitsupakorn. (2004). Learning Style Preferences and Medical Education. Chiang Mai Med Bull, 43(1), 25-31.
World Tourism Organization (2016), UNWTO Tourism Highlights, 2016 Edition, UNWTO, Madrid, DOI: https://doi.org/10.18111/9789284418145
World Tourism Organization (2018), UNWTO Annual Report 2017, UNWTO, Madrid, DOI: https://doi.org/10.18111/9789284419807
