THE MODEL OF RECREATION LEADER DEVELOPMENT FOR TRAINERS IN THAILAND
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research are (1) to study the necessary competencies of recreational leaders for trainers in Thailand, (2) to create a model for recreational leader development for trainers in Thailand and (3) to assess the styles of recreation leader development for trainers in Thailand. The research procedure is (1) to study the necessary competencies of recreational leaders for trainers in Thailand by researching, analyzing, synthesizing documents and related research, and using in-depth interview from recreation leader experts, (2) to draft a suitable recreation development model for trainers in Thailand by creating or developing the model due to the concepts, theories, relevant research results and the collected data from the interviews of recreation leader experts and (3) to assess the recreation leadership development model for trainers in Thailand by means of a focus group discussion to conclude the appropriate opinions from the recreation leader experts.
This research discovers that the model of recreation leader development for trainers in Thailand consists of 3 main points: (1) the purposes of the recreation leadership competency are 1) to increase knowledge and leadership skills 2) to enhance leadership vision 3) to develop professional skills 4) to add academic skills relating to activities 5) to plan creative activities 6) to improve management and supportive skills 7) to intensify effective communication skill 8) to strengthen non-verbal skill 9) to magnify teaching skill 10) to know teaching strategies, (2) the potential competencies of recreation leaders are 1) leadership 2) academic content 3) program management 4) communication 5) basic psychology and (3) the concrete development methods of the recreation leaders are 1) leadership comprising participation training and individual development, 2) academic content by learning through media and participation in training and seminar 3) program management by learning through recreation activities as well as training for recreation activities, 4) communication consisting of training and coaching with experienced personnel, practicing speaking and questioning skills 5) basic psychology including training in real circumstances and case study learning.
Keywords: recreation, recreation leader, training
Article Details
References
ฐิติมา ประมลบาล. (2555). การพัฒนามาตรฐานวิชาชีพนักนันทนาการในประเทศไทย.วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนวรรต ภูริสวัสดิ์. (2551). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้นำนันทนาการตามทัศนะของนิสิตสาขาวิชานันทนาการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. หลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการนันทนาการ.มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นพดล จิรบุญดิลก. (2554). อนาคตภาพการผลิตบุคลากรวิชาชีพสุขศึกษา พลศึกษา กีฬา และนันทนาการ ของสถาบันอุดมศึกษาประเทศไทย ใน พ.ศ. 2554 – 2563. ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชิต เทพวรรณ์. (2554). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์:แนวคิดและกลยุทธ์เพื่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน. กรุงเทพมหานคร: บริษัท วี.พรินท์(1991) จำกัด,หน้า166-167.
พิชาวีร์ เมฆขยาย. (2550). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมภาวะผู้นำแบบผู้รับใช้สำหรับผู้นำกิจกรรม นิสิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พีระพงศ์ บุญศิริ. (2542). นันทนาการและการจัดการ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์, หน้า 125-126.
เรืองยศ วัชรเกตุ. (2546). คุณลักษณะและทักษะพื้นฐานของบุคลากรในวิชาชีพนันทนาการ. ปริญญานิพนธ์ วท.ม. (การจัดการนันทนาการ). กรุงเทพ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.
วิจิตร อาวะกุล. (2540). การฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.หน้า 1.
วิพงษ์ชัย ร้องขันแก้ว. (2555). การใช้สื่อสังคมออนไลน์ประกอบการเรียนการสอนในสาขานันทนาการ.ทุนอุดหนุนจากคณะพลศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุวชัย ฤทธิโสม. (2556).รูปแบบการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาบุคลากรด้านนันทนาการของสถาบันการพลศึกษา. คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา.
Bennis, Warren G. (1969). Organization Development: Its Nature, Origins and Prospects.Massachusetts: Addison-Wesley.
Bollin, S. (1998). The at Home Independence Program: A Recreation Program Implemented by a Volunteer. Psychology Literature. Unison Behavioral Health Group. Toledo.
Christopher R. Edginton. (2005). Ecosystem Transformations of the Laurentian Great Lake Michigan by Nonindigenous Biological Invaders: 101-116.
Durbin J.Andrew. (1998). Leadership: Research Finding Practice and Skills: 2nd ed.
Boston: Houghton Mifflin Company.
Edginton, C. R.; et al. (1995). Leisure and Life Satisfaction. Iowa: Brown and Benchmark Publishing.
Hersey and Blanchard. (1982). Paul and Blanchard, Kenneth H. 1982. Management of organizational behavior: Utilizing human resources. New York: Prentice -Hall.
Keeves. (1994). Educational research, Methodology and measurement: An international handbook. Oxford: Pergamon Press, p. 560.
Kraus. (1997). R. Leisure in a changing America. New York: Macmillan, 1994: 3.
Lambrecht J.L. & et al. (1997: 65-68). Importance of On-The-Job Experiences in Developing Leadership Capabilities: Berkeley: University of California at Berkeley.
Little D.E. & Watkins M.N. (2004, Abstract). Exploring Variation in Recreation Activity Leaders’ Experience of Leading: Journal of Park and Recreation Administration.
Mondy, R, W., R.M. Noe and S.R Premeaux, (1999). Human Resource Management.7 th.ed. New Jersey: Upper Saddle River.
Nadler. (1970). International Review of Cytology, Academic Press, 1974 : p. 88.
Neipoth. (1983). Leadership for Recreation, Park and Leisure. Sagamore Publishing. L.L.C, Illinois.
Smith. (1991). Achieving readiness for organizational change. Library Management, 26(6), 408-412.
Steiner, E. (1990). Recent progress in processing and properties of ZnO.
Werner & DeSimone. (2009). Human resource development. 4th ed. Mason, OH: South Western Thomson, pp. 10-11.
Winter G. (2003). High performance leadership: Creating leading and living in a high
performance world: Singapore: John Wiley & Sons.
Yoshioka, C. F.; & Ashcraft, R. F. (2003). Leadership Traits of Selected Volunteer Administrators. Leisure. 27(3-4): 265-282.
