“Rum Keaw in the Nora Performing Art”
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
ผู้วิจัยนี้เพื่อศึกษาประวัติ ความสำคัญและนำเสนออย่างต่อเนื่องโนราห์รำห์เกียวในศิลปะการรำโนราห์ที่สำคัญของคณะโนราห์เกรียงเดชนวลระหงษ์ส่วนบุคคลพัทลุงประเทศไทยคณะที่สืบเชื้อสายมาจากโนราห์แปลก สีดำของตำบลท่าแค โดยนี้ใช้วรรณกรรมและการศึกษาภาคสนามในการเผยแพร่ 2. ภาพยนตร์ของนักแสดงนำการศึกษานักแสดงจะสวมชุดโนราห์
ผลการศึกษาพบว่าการแสดงรำเกี้ยวพาราสี มีลักษณะสำคัญ 2 ประการ คือ 1) ประเพณีและความสำคัญ โดยรำเกี้ยวพาราสีจัดเป็นการเต้นรำคู่ ประกอบด้วย 3 ระยะ คือ 1) การโค้งคำนับ คือ การทักทายผู้ฟัง 2) การเกี้ยวพาราสี คือ การเต้นรำคู่ตรงกลาง 3) ท่าทาง คือ ท่าจบการแสดง 2) ส่วนประกอบของการแสดง ได้แก่ การเต้นรำ 2 บทบาท คือ ผู้แสดงชาย ( พระ ) และผู้แสดงหญิง ( นาง ) ผู้แสดงทั้งสองคนสวมชุดผ้าโนราห์แบบดั้งเดิมการแสดงประกอบด้วยทำนอง 10 ทำนอง ได้แก่ 1. ทำนองสดซอย 2. ทำนองช้านาด 3. ทำนองนาดร่อน 4. ทำนองช้านาด 5. ทำนองหัวทับ 6. ทำนองคนเหิร 7. ทำนองเร็วนาด 8. ทำนองสับนาด 9. ทำนองทองรอง และ 10. ทำนองท่าทาง การแสดง Ram Kiaoจะใช้ ดนตรี โนราห์ แบบดั้งเดิม ซึ่งช่วยอนุรักษ์องค์ประกอบทางวัฒนธรรมเอาไว้
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เกรียงเดช ขำณรงค์. (2565, 11 มกราคม). ศิลปินโนรา. สัมภาษณ์.
สาโรช นาคะวิโรจน์. (2538). โนรา. สงขลา: วิทยาลัยครูสงขลา.
สุพัฒน์ นาคเสน. (2539). โนรา : รำเฆี่ยนพราย–เหยียบลูกมะนาว. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
สุมินตร เทพวงษ์. (2547). ระบำ รำ ฟ้อน. (พิมพ์ครั้งที่3). กรุงเทพ: บริษัท โอ. เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
อัณณ์อากร แสงแก้ว. (2562). การรำเพลงปี่ สายตระกูลโนรายก ชูบัว ศิลปินแห่งชาติ. (วิทยานิพนธ์ศิลป
ศาสตรมหาบัณฑิต, คณะศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา).
