Naming Strategies of Thai Restaurants in Kunming, People’s Republic of China
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to analyze the naming strategies of Thai restaurants in Kunming, People’s Republic of China. The data consisted of 14 Thai restaurant names collected from the Dianping (大众点评) application in 2025. The findings revealed four naming strategies: 1) translation strategy, comprising 7 names (50%); 2) neologism or word-creation strategy, comprising 3 names (21.42%); 3) transliteration strategy, comprising 2 names (14.29%); and 4) the use of Thai cultural symbols, comprising 2 names (14.28%).
The naming strategies of Thai restaurants in Kunming demonstrate attempts to construct and communicate Thai identity through restaurant names containing lexical items associated with “Thainess” from the perspective of Chinese consumers. These include references to Thai tourist destinations, ingredients commonly used in Thai cuisine, and tropical fruits that are widely available in Thailand but relatively rare or limited in China.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จิรารัตน์ เกตุพุ่ม และภูเทพ ประภากร. (2568). การศึกษาชื่อร้านค้าภาษาจีนในจังหวัดสิงห์บุรี.
วารสารจีนวิทยา มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง, 19(1), 57-77.
จินดาพร พินพงทรัพย์. (2561). กลวิธีการตั้งชื่อภาพยนต์ไทยเป็นภาษาจีน. Verdian E-Journal,
Silpakorn University, 11(3), 1471-1491.
ชานนท์ เชาว์จิรพันธุ์ และนพธร ปัจจัยคุณธรรม. (2562). การศึกษากลวิธีการแปลชื่อร้านค้าภาษาจีนเป็น
ภาษาไทยในเขตสาธร กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2(2), 54-65.
ธัญนันทน์ นิธมณีรัตน และศศรักษ์ เพชรเชิดชู. (2568). การศึกษาคำเลียนเสียงในนวนิยายจีนเรื่อง Xiao
Bao Zhuang กับกลวิธีการแปลในฉบับแปลไทย. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแปซิฟิค,
(1), 79-89.
เนตรน้ำทิพย์ บุดดาวงศ์ และศรัณธร สุระหาร. (2564). การศึกษากลวิธีการแปลชื่ออาหารไทยเป็น
ภาษาจีน : กรณีศึกษาร้านอาหารไทยในนครเฉิงตู สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ
อุบลราชธานี, 12(1), 171-184.
แนวหน้าออนไลน์. (2568). ‘อาหารไทย’ ได้รับความนิยมใน ‘จีน’ จากริมถนนสู่ห้างใหญ่-เมืองหลักไป
เมืองรอง. สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2569, จาก https://www.naewna.com/inter/897789
เมชฌ สอดส่องกฤษ. (2555). การสำรวจและศึกษาวิเคราะห์ชื่อร้านค้าภาษาจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนใน
เขตจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(2), 59-89.
สัญฉวี สายบัว. (2560). หลักการแปล ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุประวีณ์ แสงอรุณเฉลิมสุข. (2562). การสร้างคำศัพท์เกี่ยวกับสัตว์ในพจนานุกรมคำใหม่
ฉบับราชบัณฑิตสถาน. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 21(2), 79-86.
เหอ ลี่นา และวีรวัฒน์ อินทรพร. (2567). ภาพลักษณ์ความเป็นไทยในภาพยนตร์รักแนวท่องเที่ยวไทย.
วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 25(1), 169-193.
Chen, W. (2023). A Study of the Image of Thailand in Comedy Films: Lost in Thailand and
Detective Chinatown （《喜剧电影《泰囧》《唐人街探案》中的泰国形象研究》）. Journal of News Research,
(20), 241-243.
Hu, J. (2018). The Image of Thailand in Chinese Domestic Comedy Films: A Case Study of
Lost in Thailand, Detective Chinatown, and This Is Fate （《国产喜剧电影中的泰国形——以《泰囧》《唐人街探案》《这就
是命》为例》. Journal of Culture and Education, 34(808),147-150.
Newmark, P. (1988). A Textbook of Translation. New York: Prentice Hall.
Nida, E. A. (1964). Toward a science of translating: With special reference to principles
and procedures involved in Bible translating. Brill.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.
