การสอนแนวฐานการเรียนรู้จากงานสร้างสรรค์ เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กประถมศึกษา

ศุภพงษ์ ศิริมัย; เลิศศิริร์ บวรกิตติ

ผู้แต่ง

ศุภพงษ์ ศิริมัย คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เลิศศิริร์ บวรกิตติ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

แผนการสอนปกติ, แผนการสอนแบบฐานการเรียนรู้จากงานสร้างสรรค์, ความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยการสอนแนวฐานการเรียนรู้จากงานสร้างสรรค์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ จังหวัดนครนายก จำนวน 2 ห้อง ด้วยการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน รวม 60 คน เครื่องมือที่ใช้วิจัย ได้แก่ 1) แผนการสอนแบบฐานการเรียนรู้จากงานสร้างสรรค์ ที่เน้นการกระตุ้นความสนใจ การตั้งปัญหาตามความสนใจ ได้ค้นคว้าข้อมูลเอง ได้นำเสนอผลงาน และประเมินผลงานของตน และ 2) แบบทดสอบความคิดสร้างสรรค์ TCT-DP ของเจลเลน และเออร์บาน วิธีการวิจัยเป็นแบบ Two Group Pretest-Posttest Design ทำการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนเพื่อเปรียบเทียบคะแนนความก้าวหน้าระหว่างกลุ่ม ใช้ค่าสถิติ t-test for dependent Samples ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการสอนแบบฐานการเรียนรู้จากงานสร้างสรรค์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กประถมศึกษา ได้ค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ผ่านเกณฑ์ 0.5 ทุกหัวข้อ แสดงประสิทธิภาพของแผนการสอนว่าสามารถพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ และ 2) นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 13.63 และเมื่อได้รับการจัดการเรียนการสอนแล้วพบว่า มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 18.13 และผลคะแนนของนักเรียนกลุ่มควบคุมหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 14.90 ค่า t เปรียบเทียบระหว่างกลุ่มเท่ากับ 2.33 บ่งชี้ว่าการจัดการเรียนการสอนด้วยแผนการสอนแบบฐานการเรียนรู้จากงานสร้างสรรค์ ทำให้นักเรียนมีความคิดสร้างสรรค์ที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ฉันทิดา สนิทนราทร. (2560). สรุปจิตวิทยาการดูแลเด็กวัย 0-12 ปี. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2563 จาก

http://www.trueplookpanya.com/knowledge/content/56125/-blo-parinf-par-parpres-parsch-

นิพาดา เทวกุล. (2547). ความคิดสร้างสรรค์ (Creative thinking). สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2563 จาก

https://pirun. ku.ac.th/~agrpct/lesson1/creative_thinking.html

มงคล เรียงณรงค์, และลัดดา ศิลาน้อย. (2558). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รายวิชา ส 21103 สังคมศึกษา 2. Journal of Education Khon Kaen University, 38(4), 141-148.

วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2558). การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัย

วลัยลักษณ์, 1(2), 23-38.

สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2560). กระบวนการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน ในกระบวนวิชา CEE2205 (ความคิดสร้างสรรค์สำหรับเด็ก). วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 32(2), 1-8.

สุวรรณา ก้อนทอง. (2547). ผลการจัดศิลปะประกอบเสียงดนตรีคลาสสิคที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของเด็กประถมวัย (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.

สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน. (2559). ธนาคารโลกเผยคุณภาพแรงงานไทยถดถอยฉุดรั้งโอกาสก้าวออกจากกับดักรายได้ปานกลาง. สืบค้นเมื่อ 13 กรกฎาคม 2563 จากhttp://www.qlf.or.th/Home/ Contents/1114

ศิรกาญจน์ จงสิริวัฒน์. (2560). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้รูปแบบการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2563 จาก http://www.kroobannok.com/board_view.php?

b_id=148255&bcat_id=16

Ersoy, E., & Baser, N. (2014). The effects of problem-based learning method in higher

education on creative thinking. Procedia - Social and Behavioral Sciences. Retrieved

December, 2020, from https://pdf.sciencedirectassets.com/277811/1-s2.0-

S1877042814X00108/1-s2.0-S1877042814008076/main.pdf?X

Guilford, J.P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill.

Jellen, H.G., & Urban, K.K. (1989). Assessing creative potential world-wide: The first cross-cultural application of the Test for Creative Thinking—Drawing Production (TCT-DP). Gifted Education International, 6(2), 78–86. https://doi.org/10.1177/026142948900600204