ระหว่างทางของความสับสนในการทำสมาธิสู่การสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม

บทคัดย่อ

ปัจจุบัน วิธีหนึ่งในการเรียนรู้เพื่อให้เข้าใจจิตใจของตนเองหรือการใคร่ครวญให้เกิดการตระหนักรู้กระบวนการตามธรรมดาของชีวิตนั้นคือการปฏิบัติตามแนวทางพุทธศาสนาในลักษณะจิตตปัญญาศึกษา โดยอาศัยความเชื่อ ความศรัทธาเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ ด้วยการปฏิบัติภาวนา อันเป็นหนทางในการทำให้ธรรมชาติที่แท้จริงของจิตและประสบการณ์กระจ่างชัดเจนขึ้น ในการวิจัยเชิงสร้างสรรค์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด ปรัชญา และการฝึกจิตภาวนาของการเรียนรู้แบบจิตตปัญญาศึกษาและเพื่อนำมาเป็นแรงดลใจในการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม

จากการศึกษาพบว่าการเดินทางภายในสภาวะจิตใจของผู้วิจัยมีภาวะเป็นนามธรรม แนวทางการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมที่ผู้วิจัยสนใจที่จะนำเสนอนี้จึงมีลักษณะรูปแบบของศิลปะนามธรรม (Abstract art) โดยผู้วิจัยต้องการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมนามธรรมที่ใช้รูปเรขาคณิตมาสร้างงาน (Geometrical abstract) ทั้งในกลุ่มศิลปะอ๊อปอาร์ต (Op art) และศิลปะแบบขอบคม (Hard edge) ซึ่งผลการสร้างสรรค์จิตรกรรมนามธรรมในครั้งนี้ได้ค้นพบวิธีการแสดงออกทางเทคนิคที่เรียบง่ายอันเป็นสัจจะของนามธรรม แสดงออกผ่านภาษาภาพโดยการสร้างรูปทรงที่มีความหมายในเชิงสัญลักษณ์ขึ้นจาก เส้น สี และค่าน้ำหนักบนพื้นที่ว่าง ให้เกิดความสอดคล้องเชื่อมโยงสะท้อนความสับสนที่เกิดขึ้นระหว่างทางของการทำสมาธิภาวนา อันเป็นขอบเขตของการนำเสนอให้สัมพันธ์กับการสร้างสรรค์ เพื่อแสดงสัญญะและสื่อสารสุนทรียภาพของผลงานออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติของสภาวะจิตใต้สำนึกของตนเอง