รูปแบบการสอนศิลปะตามแนวคิดเชิงออกแบบร่วมกับทุนทางวัฒนธรรม สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต: การปริทรรศน์เชิงระบบ
คำสำคัญ:
รูปแบบการสอนศิลปะ, ระดับปริญญาบัณฑิต, ทุนทางวัฒนธรรม, การคิดเชิงออกแบบ, การปริทรรศน์เชิงระบบบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์องค์ความรู้จากบทความวิจัยที่เกี่ยวกับรูปแบบการสอนศิลปะตามแนวคิดเชิงออกแบบร่วมกับทุนทางวัฒนธรรมสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต โดยอาศัยกระบวนการทบทวนงานวิจัยอย่างเป็นระบบของสถาบัน The Joanna Briggs Institute for Evidence Based Nursing & Midwifery มีเกณฑ์ในการคัดเลือก ดังนี้ 1) รายงานวิจัยที่ศึกษารูปแบบการสอนศิลปะตามแนวคิดเชิงออกแบบสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตจากฐานข้อมูลของในประเทศและต่างประเทศ 2) บทความวิจัยตีพิมพ์ในระยะเวลา 5 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 ถึง พ.ศ. 2565 และ 3) บทความวิจัยเกี่ยวข้องกับรูปแบบการสอนศิลปะตามแนวคิดเชิงออกแบบร่วมกับทุนทางวัฒนธรรมสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตเท่านั้น โดยคัดกรองตามเกณฑ์ที่กำหนดแล้วนำมาสังเคราะห์และแปลผล ผลพบว่า รูปแบบการสอนศิลปะตามแนวคิดเชิงออกแบบร่วมกับทุนทางวัฒนธรรมสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตมี 4 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านกิจกรรม มี 3 รูปแบบ 1.1 การสอนแบบในห้องเรียน 1.2 การสอนแบบนอกห้องเรียน 1.3 การสอนแบบผสมผสาน 2) ด้านสื่อการสอน มี 4 รูปแบบ 2.1 สื่อประเภทวัสดุ 2.2 สื่อประเภทคอมพิวเตอร์ 2.3 สื่อประเภทบุคคล 2.4 สื่อประเภทเทคนิควิธีการ และ 3) ด้านการประเมินผล มี 3 รูปแบบ 3.1 ผู้สอนประเมิน 3.2 กลุ่มเป้าหมายประเมิน 3.3 กลุ่มเป้าหมาย ตัวแทนชุมชน และผู้เชี่ยวชาญร่วมประเมิน และ 4) ด้านการนำไปใช้ ควรมีการเรียนการสอนที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนสร้างนวัตกรรมทางสังคม
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ก่อเกียรติ ขวัญสกุล. (2564). การบูรณาการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อพัฒนา
นวัตกรรมสื่อโครงการชุมชนท่องเที่ยวโอทอปนวัตวิถี บ้านวังยาว ตําบลเกิ้ง อําเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลา
นครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 32(1), 164-184. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2566 จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ed
upsu/article/view/239381/168082
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2559). ทุนทางวัฒนธรรม 9 ยุคสมัย. อุตสาหกรรมสาร, (58), 6. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2566 จาก https://e-
journal.dip.go.th/dip/images/ejournal/fd2eaa1aed d740f4b4e32346220a000d.pdf
คณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2565. (2565, 9 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา (เล่ม 139 ตอนพิเศษ
, น. 11-20).
ณชก หล่อสมบูรณ์, ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์ และโสมฉาย บุญญานันต์. (2563). กระบวนการคิด
เชิงออกแบบในระบบการศึกษาสู่นวัตกรรมการสอนศิลปะ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 31(2), 1-11. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2566 จาก
https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/244347/165615
พชร วงชัยวรรณ์. (2565). การพัฒนานวัตกรรมการสอนการออกแบบผลิตภัณฑ์ชุมชน โดยใช้อัตลักษณ์จิตรกรรมฝาผนัง “ฮูปแต้มอีสาน” สำหรับนักศึกษาระดับ
ปริญญาตรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2566
จากhttp://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/81711
พลเดช เชาวรัตน์, มลฤดี เชาวรัตน์, ดาราลัย ไซมะเริง, กิ่งกาญจน์ โสภณพิศุตม์, ลินจง โพชารี, ศมลวรรณ
วรกาญจน์, ธเนศ ฉัตรจุฑามณี, อิสสระ ดวงเกตุ, สรัญญา ภักดีสุวรรณ, อมฤต สมพงษ์, ญาดา สามารถ และธราธร บุ้งทอง. (2565). การประยุกต์ใช้
กระบวนการคิดเชิงออกแบบในการออกแบบวิดีทัศน์มรดกทางวัฒนธรรมชุมชนแกดำ จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการ
ก่อสร้าง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 4(1), 13-24. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2566 จาก
https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Jadc/article/view/254402/171961
ภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์. (2559). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้การคิดเชิงออกแบบเป็นฐานเพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่ปรากฏอัตลักษณ์ไทยสำหรับนิสิตนักศึกษา
ระดับปริญญาบัณฑิต. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2566 จาก
http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/54891
ภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์, ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์ และปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบเป็นฐานเพื่อ
สร้างสรรค์ผลงานที่ปรากฏอัตลักษณ์ไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(3), 258-273.
สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2566 จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/245006/165935
ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC). (2560). การคิดเชิงออกแบบ: เรียนรู้ด้วยการลงมือทำ.
กรุงเทพมหานคร. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2566 จาก http://resource.tcdc.or.th/ebook/ Design.Thingking.Learning.by.Doing.pdf
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจ
และสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์แห่งชาติ พ.ศ. 2561-2580 (ฉบับย่อ). สืบค้นเมื่อ
เมษายน 2566 จาก https://www.nesdc.go.th/download/document/SAC/NS_ SumPlanOct2018.pdf
สุภรพรรณ คนเฉียบ และมิ่งขวัญ กันจินะ. (2563). ผลการประเมินตนเองด้านทักษะการเรียนรู้และ
นวัตกรรมของนักศึกษาไทยที่เข้าร่วมกิจกรรมการคิดเชิงออกแบบเพื่อนวัตกรรมทางสังคม.
วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 8(2), 327-338. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2566
จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JCDLQ/article/view/244740/165822
อัจฉรา คำมะทิตย์ และมัลลิกา มากรัตน์. (2559). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ: วิธีปฏิบัติทีละขั้นตอน. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการ
สาธารณสุขภาคใต้, 3(3), 246-259. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2566 จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/scnet/article/
view/68742/55965
Manna, V., Rombach, M., Dean, D., & Rennie, H. G. (2022). A Design Thinking Approach to Teaching Sustainability. Journal of Marketing
Education, 44(3), 362-374. Retrieved 8 April, 2023, from https://journals-sagepub-com.chula.idm.oclc.org/
doi/epub/10.1177/02734753211068865
Najla, M. (2018). Engaging College Students in the Transition to Sustainability Through Design-Based Approaches. Consilience: The
Journal of Sustainable Development, 20(1), 88-103. Retrieved 9 April, 2023, from https://www.jstor.org/stable/26760104
Pearson, A., Field, J., & Jordan, Z. (2007). Evidence-based clinical practice in nursing
and health care: Assimilating research, experience, and expertise. Oxford: Blackwell.
Rukpium, P. (2022, June 2). CU Social Innovation Hub – Driving Social Science
Research towards Social Innovation, Raising the Community’s Quality of Life,
Meeting Social Needs. Retrieved 9 April, 2023, fromhttps://www.chula.ac.th/en/highlight/74830/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.


