พลวัตเชิงอำนาจและการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชาวประมงพื้นบ้าน กรณีศึกษา ชุมชนประมงพื้นบ้านปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
คำสำคัญ:
พลวัตเชิงอำนาจ, การพัฒนาคุณภาพชีวิต, ชาวประมงพื้นบ้านปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี, ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง, ศาสตร์พระราชาบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวิถีชีวิต ปัญหา อุปสรรค และแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตภายใต้แนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและศาสตร์พระราชาของชาวประมงพื้นบ้านปากน้ำ
แหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากการวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์เจาะลึก และเสวนากลุ่ม ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า วิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวประมงพื้นบ้านกำลังเผชิญกับ
พลวัตเชิงอำนาจของการเปลี่ยนแปลงหลายมิติ ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และสิ่งแวดล้อม เป็นผลมาจากโครงสร้างอำนาจที่ไม่เท่าเทียมกัน กลุ่มทุนอุตสาหกรรมประมงรายใหญ่สามารถกำหนดราคาและควบคุมตลาด ทำให้ชาวประมงรายย่อยมีอำนาจต่อรองต่ำ พ่อค้าคนกลางใช้อำนาจผูกขาดการซื้อขาย ขณะที่ข้าราชการท้องถิ่นมักออกนโยบาย โดยขาดการรับฟังเสียงจากฐานราก การขาดการมีส่วนร่วมของชาวประมงในกระบวนการตัดสินใจ จึงทำให้นโยบายไม่สอดคล้องกับความต้องการของชาวประมงพื้นบ้านอย่างแท้จริง ส่งผลให้เกิดปัญหาเชิงโครงสร้างที่ตอกย้ำสภาวะความเปราะบาง และทำให้การยกระดับคุณภาพชีวิตตามแนวทางที่ยั่งยืนเป็นไปได้ยาก ข้อเสนอแนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตได้สังเคราะห์ขึ้น โดยประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและศาสตร์พระราชาแสดงให้เห็นพลวัตเชิงอำนาจที่ซับซ้อน โดยไม่ใช่เพียงกรอบแนวคิดการพัฒนา แต่กลายเป็นทรัพยากรทางวาทกรรมที่ชุมชนประมงจับใช้เป็นเครื่องมือในการต่อสู้ทางการเมือง แนวทางที่ดูเหมือนเน้นการสร้างอาชีพเสริม การฟื้นฟูทุนสังคม และการจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืนนั้น ในความเป็นจริง คือ กลยุทธ์ การจัดวางดุลอำนาจใหม่ เพื่อท้าทายโครงสร้างเศรษฐกิจการเมืองชายฝั่งที่ถูกครอบงำโดยกลุ่มทุนอุตสาหกรรมประมง พ่อค้าคนกลาง และข้าราชการท้องถิ่น เป็นการยกระดับขึ้นมาเป็นวาทกรรมต้านทานจึงไม่ใช่การแก้ปัญหาเชิงเทคนิค แต่เป็นการสร้างความชอบธรรมในการเรียกร้องสิทธิการเข้าถึงทรัพยากรและรายได้ที่เป็นธรรมของชุมชนประมงพื้นบ้าน
เอกสารอ้างอิง
ชัยยนต์ ประดิษฐศิลป์ และคณะ. (2561). การเมืองและการจัดการปกครองท้องถิ่นตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและศาสตร์พระราชา. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ชลพรรณ ออสปอนพันธ์ และคณะ. (2560). การวิจัยเพิ่มศักยภาพเครือข่ายประมงพื้นบ้านจันทบุรีและตราดด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง และภูมิปัญญาชาวบ้าน. งบประมาณแผ่นดิน มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ชลพรรณ ออสปอนพันธ์ และคณะ. (2561). รูปแบบและกระบวนการลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมของเครือข่ายประมงพื้นบ้าน ตราดและจันทบุรีด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและภูมิปัญญาชาวบ้าน. งบประมาณแผ่นดิน มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พัชราภา ตันตราจิน. (2561). ความขัดแย้งในการใช้ทรัพยากรประมง: กรณีศึกษาวิถีการดำรงอยู่กับความขัดแย้งของชาวประมงชายฝั่ง. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 10(2), 357-398.
วิฑูรย์ ปัญญากุล. (2547). ปลาหายไปไหน สาเหตุและผลกระทบจากการทำประมงเกินขีดจำกัด. มูลนิธิสายใยแผ่นดิน.
ศิริพรรณ หุตะโชค. (2562). วิถีชีวิตของชาวประมงพื้นบ้านจังหวัดสมุทรสาคร ภายใต้แนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สมาคมรักษ์ทะเลไทย.(2563). บ้านปลา (ซั้งกอ) เป็นมากกว่าการอนุรักษ์. วันที่ค้นข้อมูล 20 สิงหาคม 2566, เข้าถึงได้จาก https://www.facebook.com/thaiseawatch/photos
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). ร่างแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566 – 2570. สำนักนายกรัฐมนตรี.
อภิชัย พันธเสน และคณะ. (2549). สังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.