Strengthening Leadership According to the Four Brahmavihara Principles Through the Basic Unit Leader Training Course of Students of Faculty of Education, Mahamakut Buddhist University Lanna Campus

Main Article Content

Sangad Chienjuntuk
Phitak Faengkot
Charoonsak Phaeng

Abstract

This research article aimed to study and analyze the development of leadership based on the principles of the Four Brahmaviharas through the role of scoutmasters and hiking activities in the Basic Unit Leader Training Course. It also proposed ways to enhance leadership accordingly. The sample group consisted of 88 students from the Faculty of Education at Mahamakut Buddhist University, Lanna Campus, who participated in the training camp. Data collection was conducted using a questionnaire, and the data were analyzed using the mean and standard deviation. The results showed that: 1) Students from the Faculty of Education who participated in the training were mostly enrolled in language-related programs, reflecting the labor market's emphasis on foreign language communication skills. They expressed a very high level of agreement (average score of 4.40) regarding the development of leadership based on the Four Brahmaviharas—particularly Mudita (sympathetic joy) and Upekkha (equanimity). This reflects the effectiveness of the training program in cultivating ethical leadership in a concrete manner, aligned with the educational context of Buddhist universities that integrate Dhamma principles with academic knowledge through diverse learning activities. 2) It is recommended to further promote and diversify the training activities, emphasizing experiential learning and reflective thinking to foster sustainable behavioral and attitudinal change through the integration of learned knowledge into real-life practice

Article Details

Section
Research Articles

References

กุลชัย โพธิ์นันท์. (2559). ภาวะผู้นำเชิงพุทธตามหลักพรหมวิหาร 4. Journal of Roi Kaensarn Academi. 1(2), 1-12. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/246170

ชนะ ยาดี, พิทักษ์ นิลนพคุณ และ สุวรรณา จุ้ยทอง. (2020). ผลการใช้รูปแบบหลักสูตรฝึกอบรมวิชาผู้กำกับลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ ขั้นความรู้เบื้องต้น เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการเป็นผู้กำกับลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ในศตวรรษที่ 21. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 10(2), 100-121. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/var/article/view/240011

ชูชาติ ช่างเก็บ, กำธร เพียเอีย และ กฤตสุชิน พลเสน. (2562). รูปแบบการดำเนินชีวิตตามหลักฆราวาสธรรมของผู้เข้ารับการอบรมค่ายลูกเสือ จังหวัดปราจีนบุรี. วารสารนิสิตวัง, 21(2), 38-45. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jonw/article/view/253522

ทัชชกร แสงทองดี. (2561). คุณลักษณะภาวะผู้นำเชิงพุทธ. วารสารวิจัยวิชาการ, 1(3), 137-149. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view/178154

ธวัชชัย ตรีวรชัย, สำราญ โคตรสมบัติ, กำธร เพียเอีย และ ชฏาธาร โอษธีศ. (2561). ภาวะผู้นำของผู้บริหารตามหลักพรหมวิหาร 4 ในเทศบาลเมืองลำตาเสา อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 23(1), 71-81. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/phiv/article/view/248935

ปิ่น มุทุกันต์. (2514). แนวการสอนธรรมตามหลักสูตรนักธรรมชั้นตรี. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์คลังวิทยา.

พระครูสมุห์ ศิลาศักดิ์ สุเมโธ (บุญทอง), พระมหาไทยน้อย ญาณเมธี (สลางสิงห์), วิมลพร สุวรรณแสนทวี, อิศเรศ จิณฤทธิ์ และ พระมหาวชิรวิทย์ วชิรญาโณ (ประเสริฐสังข์). (2566). รูปแบบการสำรวจความต้องการของตลาดแรงงานที่มีต่อสาขาวิชาการปกครอง มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(2), 720-731. http://ojs.mbu.ac.th/index.php/jbpe/article/view/2347

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2545). ภาวะผู้นำ : ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระมหาภูเนตุ จันทร์จิต. (2541). หน้าที่ของมารดาบิดาในพุทธจริยศาสตร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล].

พระมหาอภิชัย มหาปุญฺโญ. (2566). การเรียนรู้คุณค่าพระพุทธศาสนาจากประสบการณ์ตรง: บทเรียนจากการทัศนศึกษาสังเวชนียสถานแห่งที่ 3 สารนาถ ประเทศอินเดีย. วารสารปราชญ์ประชาคม, 1(4), 59-73. https://so12.tci-thaijo.org/index.php/watmahasawat_jsc/article/view/626

พระราชวรมุนี (ประยุตต์ ปยุตฺโต). (2528). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: ด่านสุธาการพิมพ์.

พระศรีปริยัติโมลี (สมชัย กุสลจิตฺโต). (2548). ชุดพุทธศาสนาประยุกต์ สงฆ์ผู้นำสังคม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย .

ภาวดี เหมทานนท์ และ อมาวสี อัมพันศิริรัตน์. (2563). ผลของรูปแบบการเรียนรู้ด้วยวิธีการสะท้อนคิดต่อการตระหนักรู้ในตนเองในนักศึกษาพยาบาล. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(7), 275-288. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/245014

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

รังสรรค์ ปู่ทอง. (2562). การเสริมสร้างคุณลักษณะภาวะผู้นำเชิงนวิตกรรมของนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษา ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].

วิมล จันทร์แก้ว. (2555). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุราษฎร์ธานี เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรังสิต].

สำนักงานลูกเสือแห่งชาติ. (2555). คู่มือการฝึกอบรมวิชาผู้กำกับลูกเสือ ขั้นความรู้ทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.

สำนักงานลูกเสือแห่งชาติ. (2563). คู่มือฝึกอบรมผู้กำกับลูกเสือสามัญ ขั้นความรู้เบื้องต้น. https://www.scoutthailand.org/pages/download-manual.php

สุจิตรา บุณยรัตพันธุ์. (2546). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับรัฐประศาสนศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เสมาธรรม.

สุทัด จันทะสินธุ์. (2560). รูปแบบภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมแบบบูรณาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].

สุรพงษ์ คงสัตย์ และ ธีรชาติ ธรรมวงค์. (2551). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม (IOC). http://www.mcu.ac.th/site/articlecontent_ desc.php?article_id =656&articlegroup_id=146