แนวทางการพัฒนาการบริหารงานของธุรกิจอีเว้นท์ในเขตกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยสนับสนุนการจัดงานอีเว้นท์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของกลุ่มผู้เข้าร่วมงาน และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการของกลุ่มธุรกิจอีเว้นท์ในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยด้วยเทคนิคการวิจัยแบบผสานวิธี โดยเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามกับกลุ่มผู้เข้าร่วมงานอีเว้นท์ จำนวน 384 ชุด และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องการงานวางแผนและติดต่อ จำนวน 14 แห่ง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าสถิติเชิงพรรณนา ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยสนับสนุนการจัดงานอีเว้นท์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของกลุ่มผู้เข้าร่วมงาน ประกอบด้วย 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความจำเป็นส่วนบุคคล ด้านสภาพแวดล้อมและความน่าดึงดูดของสถานที่ และด้านความสามารถของผู้จัดงาน 2) แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการของกลุ่มธุรกิจอีเว้นท์ในเขตกรุงเทพมหานครสามารถแบ่งออก 4 ประเด็น ได้แก่ การกำหนดโครงสร้างของงาน การระบุกลุ่มเป้าหมาย การคัดเลือกสถานที่จัดงาน และการจำแนกกลุ่มผู้ขายปัจจัยการผลิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. ทัศนะและข้อคิดเห็นใดๆ ในวารสารนวัตกรรมสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นทัศนะของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยกับทัศนะเหล่านั้นและไม่ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
2. ความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละบทเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน กรณีมีการฟ้องร้องเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงฝ่ายเดียว
3. ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นได้รับการสงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย การตีพิมพ์ซ้ำต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
เกรียงไกร กาญจนะโภคิน. (2562). Hybrid Event Marketing When Digital and Event Become One. อุ๊คบี (Ookbee).
จิรุตถ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2561). MICE does not mean me. อมรินทร์ บุ๊ค เซ็นเตอร์ จำกัด.
จิรุตถ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2563, เมษายน 16). ทีเส็บหนุนผู้ประกอบการรับมือโควิด ยกระดับอุตสาหกรรมไมซ์สู่ออนไลน์. https://www.prachachat.net/tourism/news-450367
จีณัสมา ศรีหิรัญ, ศศิพัชญ์ ปิติโรจน์ และ กาญจนา แฮนนอน. (2561). แนวทางการออกแบบกิจกรรมอีเว้นท์เชิงวัฒนธรรมแบบสนุกสนานในบริบทอัธยาศัยไมตรีที่งดงามตามอย่างไทย: กรณีศึกษาวิทยาลัยดุสิตธานี. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(ฉบับพิเศษ), 278-295.
ชนิภรณ์ ทรัพย์มี. (2563, พฤศจิกายน 12). แอบส่องแนวโน้มงานอีเว้นท์แห่งปี 2020 อีเว้นท์ประเภทไหนกำลังเป็นที่น่าจับตามอง. https://www.zipeventapp.com/blog/2019/11/12/trend-event-2020/
ณัฐพล ใยไพโรจน์. (2557). Digital Marketing: Concept and Case Study. ไอดีซี.
ธนวรรณ วินัยเสถียร. (2563, กุมภาพันธ์ 26). พัฒนาการอีเว้นท์ยุค4.0 แรงขับเคลื่อนท่องเที่ยว. https://www.thansettakij.com/technology/422437
ธนัตถ์กรณ์ เธียรกิตติ์ธนา. (2559). แรงจูงใจในการเข้าร่วมอบรมที่จัดโดยงานบริการวิชาการ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสาร Mahidol R2R e-Journal, 3(2), 163-174.
บุณยกร ธรรมพานิชวงศ์. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการเป็นผู้สนับสนุนกีฬากับการจดจำตราสินค้าของผู้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแบตมินตันในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2557). ธุรกิจไมซ์ (ธุรกิจการจัดประชุมขององค์การ การท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล การประชุมนานาชาติ และการจัดแสดงสินค้า - MICE Business). เฟริ์นเข้าหลวง ฟริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ปณิชามน ตระกูลสม. (2559). กลยุทธ์ของการจัดงานแสดงสินค้า เครื่องมือสื่อสารการตลาด สร้างประสบการณ์ให้ผู้บริโภค. วารสารการสื่อสารและการจัดการนิด้า, 2(3), 62-78.
ภาคย์ พันธุมะบำรุง และ ธีร์ ตรงจิตพิทักษ์. (2565). ปัจจัยคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้เข้าแข่งขันมาราธอน: กรณีศึกษากิจกรรมมาราธอนขนาดเล็ก. วารสารศิลปการจัดการ, 6(2), 637–651.
ระชานนท์ ทวีผล. (2562). ทัศนคติและมุมมองของ PACER ต่อการพัฒนาการจัดงานอีเว้นท์ประเภทกีฬาในรั้วมหาวิทยาลัย กรณีศึกษา Silpakorn Cha-am Mini Half Marathon. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(2), 154-169.
สํานักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ. (2558, มีนาคม 15). MICE JOURNAL http://www.businesseventsthailand.com/
Certo, S. C. (2000). Modern Management (8th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.
Cochran, W. (1977). Sampling Technique (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Griffin, R. W. (2009). Management (7th ed.). Boston: Houghton Mifflin.
Gulick, Luther & Lyndall Urwick. (1973). The Science of Administration. New York: Columbia University.
Gurkina, A. (2013). Travel experience in hotels for MICE industry. [Bachelor of Tourism Thesis HAAGA-HELIA University of Applied Sciences].
Harrington, E. (1931). The Twelve Principles of Efficiency. New York.
Khan, N. S. (2014). Qualitative Research Method: Grounded Theory. International Journal of Business and Management, 9(11), 224-233.
Lemon, K.N. & Verhoef, P.C. (2016). Understanding Customer Experience throughout the Customer Journey. Journal of Marketing, 80(6), 69-96.
Pandetthai, A. (2016). Factors Influencing Satisfaction of Marathon Event Participation. [Master’s Independent Study, Thammasat University].
Robin, Stephen P, & Judge Timothy, A. (2015). Organization Behavior (16th ed.). Boston: Pearson Education.
