การพัฒนาทักษะการจำตัวอักษรจีนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐานร่วมกับ Wordwall สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแม่โจ้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) แบบกลุ่มเดียว วัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One-Group Pretest–Posttest Design) เนื่องจากเป็นข้อจำกัดในการจัดกลุ่มควบคุมและต้องการศึกษาการพัฒนาการจำอักษรจีนภายในกลุ่มทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการจำตัวอักษรจีนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐานร่วมกับการใช้โปรแกรมประยุกต์ และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชา 10700361 ภาษาจีนเบื้องต้น 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 43 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐานร่วมกับโปรแกรมประยุกต์ Wordwall จำนวน 14 หน่วยการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดความสามารถในการจำตัวอักษรจีน และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test แบบ Dependent และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษากลุ่มตัวอย่างมีคะแนนทักษะการจำตัวอักษรจีนหลังเรียน ( = 26.06, S.D. = 11.25) สูงกว่าก่อนเรียน (
= 10.81, S.D. = 10.64) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และมีค่าขนาดอิทธิพล (Effect Size) อยู่ในระดับ 1.71 2) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐานร่วมกับการใช้โปรแกรมประยุกต์ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.20, S.D. = 0.91) โดยมีความพึงพอใจสูงสุดในด้านความสนุกสนานและน่าสนใจ และ 3) ความถี่ในการเข้าใช้โปรแกรมประยุกต์มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับคะแนนสอบหลังเรียนในระดับปานกลาง
(r = 0.533) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. ทัศนะและข้อคิดเห็นใดๆ ในวารสารนวัตกรรมสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นทัศนะของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยกับทัศนะเหล่านั้นและไม่ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
2. ความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละบทเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน กรณีมีการฟ้องร้องเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงฝ่ายเดียว
3. ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นได้รับการสงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย การตีพิมพ์ซ้ำต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถิตินักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย. https://www.mots.go.th
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). รายงานสถานการณ์การจัดการศึกษาภาษาจีนในประเทศไทย. สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
กุลนิษฐ์ กลัดเจริญ. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้เกม Wordwall สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 31(2), 87–101. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal/article/view/261947
ฐปนนท์ สุวรรณกนิษฐ์. (2560). การใช้เกมเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียน. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 18). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. (2567). เศรษฐกิจจีนกับการค้าระหว่างประเทศ. https://www.prachachat.net
ปิยนาถ ปิยสาธิต. (2564). การวิเคราะห์ความต้องการบุคลากรที่มีความสามารถทางด้านภาษาจีนในตลาดแรงงานไทยผ่านสื่อสารสนเทศออนไลน์. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 14(2), 35–47. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JLIS_SWU/article/view/250919
ฝ่ายเทคโนโลยีและนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2566). การใช้ Wordwall เพื่อการจัดการเรียนรู้แบบเกม. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
พรวฤณ ท้วมกลัด. (2567). การพัฒนาทักษะการจำคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้เกม Blooket สำหรับผู้เรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 19(1), 73–88. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jer/article/view/269152
พิมพร วัฒนากมลกุล, และ มโนรัตน์ สมคะเนย์. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้เกมแอปพลิเคชัน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 13(1), 98–109. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/irdssru/article/view/249535
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2536). การวัดผลการศึกษา. สุวีริยาสาส์น.
สุจิตรา บุญยรัตพันธ์. (2546). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับรัฐประศาสนศาสตร์. เสมาธรรม.
Atkinson, R. C., & Shiffrin, R. M. (1968). Human memory: A proposed system and its control processes. In K. W. Spence & J. T. Spence (Eds.), The psychology of learning and motivation (Vol. 2, pp. 89–195). Academic Press. https://doi.org/10.1016/S0079-7421(08)60422-3
Baddeley, A. D. (2000). The episodic buffer: A new component of working memory. Trends in Cognitive Sciences, 4(11), 417–423. https://doi.org/10.1016/S1364-6613(00)01538-2
Chen, X., & Kao, H. S. R. (2002). Visual-spatial properties and orthographic processing of Chinese characters. Journal of Educational Psychology, 94(1), 91–102. https://www.worldcat.org/title/cognitive-neuroscience-studies-of-the-chinese-language/oclc/51252135
Darfilal, D. (2015). The effectiveness of using mobile applications in language learning. Journal of Language Teaching and Research, 6(2), 321–328. https://doi.org/10.17507/jltr.0602.13
Ebbinghaus, H. (1885). Memory: A contribution to experimental psychology. Teachers College, Columbia University.
Fuszard, B., Innovative Teaching Strategies in Nursing. (2001). Innovative teaching strategies in nursing (2nd ed.). Aspen Publishers.
Guilford, J. P. (1956). The structure of intellect. Psychological Bulletin, 53(4), 267–293. https://doi.org/10.1037/h0040755
Han, J. (2010). Research on Chinese character acquisition among second language learners. Chinese Teaching Research, 7(2), 45–53. https://www.airitilibrary.com/Article/Detail?DocID=18115209-201006-201007210041-201007210041-45-53
Jin, L., & Cortazzi, M. (2011). Researching Chinese learners: Skills, perceptions and intercultural adaptations. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9780230299481
Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon Press.
Kuo, L.-J., Ku, Y.-M., Chen, Z., & Shih, C.-Y. (2025). Acquisition of Chinese characters: The impact of character properties and the contribution of individual differences. Applied Psycholinguistics, 45(6), 1114–1146. https://doi.org/10.1017/S0142716424000420.
Mayer, R. E. (2009). Multimedia learning (2nd ed.). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511811678
McBride, C. (2016). Children's literacy development: A cross-cultural perspective on learning to read and write. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315689401
Miller, G. A. (1956). The magical number seven, plus or minus two: Some limits on our capacity for processing information. Psychological Review, 63(2), 81–97. https://doi.org/10.1037/h0043158
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054. https://doi.org/10.1111/j.1467-9620.2006.00684.x
Paivio, A. (1986). Mental representations: A dual coding approach. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195039368.001.0001
Prensky, M. (2001). Digital game-based learning. McGraw-Hill.
Puentedura, R. R. (2014). SAMR: A model for educational technology integration. Retrieved from http://www.hippasus.com
Shen, H. H. (2005). An investigation of Chinese-character learning strategies among non-native speakers of Chinese. System, 33(1), 49–68. https://doi.org/10.1016/j.system.2004.11.001
Wang, H. (2018). An empirical study of an academic English literacies teaching model based on online learning resources. Foreign Language World, 5(2), 55-62. http://kns.cnki.net/kcms/detail/detail.aspx?dbcode=CJFD&filename=WYJI201805008
Wei, Y., Wang, J., Wang, H., & Paz-Alonso, P. M. (2024). Functional interactions underlying visuospatial orthographic processes in Chinese reading. Cerebral Cortex, 34(9), bhae359. https://doi.org/10.1093/cercor/bhae359
Xu, B. (2008). Difficulties in Chinese character learning among foreign learners. Chinese Language Teaching Journal, 5(1), 32–38. https://www.airitilibrary.com/Article/Detail?DocID=18115209-200806-5-1-32-38
Zhou, X. (2007). The cognitive processing of Chinese characters. Journal of Chinese Linguistics, 35(2), 201–218. https://www.jstor.org/stable/23754191
