คำประสม “ดิจิทัล” ในภาษาไทย
The Compound words ‘Digital’ in Thai Language
Keywords:
Compound word, Thai language, English loanword, Word structureAbstract
บทคัดย่อ
การประสมคำเป็นวิธีการสร้างคำใหม่วิธีหนึ่งของภาษาไทย ซึ่งเป็นภาษาคำโดด (Mono language) คำที่นำมาประกอบอาจจะเป็นคำไทยหรือคำยืมภาษาอังกฤษก็ได้ คำว่า ดิจิทัล เป็นคำที่ใช้อย่างแพร่หลายในภาษาไทยตามกระแสการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีทั่วโลก ดังนั้น ดิจิทัล จึงเป็นคำที่นำมาประกอบกับคำอื่นในภาษาไทยทำให้เกิดคำประสม หรือคำใหม่ในภาษาไทยที่มาจากคำนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำ บทความนี้จึงใช้กรอบแนวคิดเรื่องโครงสร้างคำ โดยจะแสดงให้เห็นจำนวนคำประสมที่ประกอบด้วย ดิจิทัล โดยวิเคราะห์โครงสร้างของคำและที่มาของภาษาที่นำมาประกอบกับคำว่า ดิจิทัล ข้อมูลการวิจัยเก็บรวมรวมจากคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติ (Thai National Corpos) ด้วยคำค้น 3 คำ ที่เขียนทับศัพท์คำว่า digital ในภาษาไทย ได้แก่ ดิจิตอล ดิจิทอล และ ดิจิทัล ผลการวิจัยพบคำศัพท์ทั้งหมดจำนวน 514 คำ กระจายอยู่ในหมวดหมู่ของคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติ ยกเว้น หมวดหมู่กฎหมาย โดยพบว่าคำประสมดิจิทัลปรากฏในหมวดหมู่ข่าว (newspaper) และ หมวดหมู่วิชาการ (academic) มากที่สุด เมื่อตัดคำซ้ำออกจะเหลือคำประสมดิจิทัล จำนวน 91 คำ นำมาวิเคราะห์ด้วยแนวทางเชิงคุณภาพทางภาษาศาสตร์และนำเสนอด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยเป็นดังต่อไปนี้
คำประสมที่ประกอบด้วยคำว่า ดิจิทัล ในภาษาไทย มีการเขียนที่แตกต่างกัน 3 รูปแบบ ได้แก่ ดิจิทอล ดิจิตอล และ ดิจิทัล โดยพบว่ามีการเขียนแบบ ดิจิทัล มากที่สุด สืบเนื่องจากการประกาศระเบียบการเขียนสะกดคำยืมในภาษาไทยตามราชบัณฑิตยสถาน ส่วนด้านโครงสร้างคำพบว่า ดิจิทัล ปรากฏในตำแหน่งหน้าคำและตำแหน่งหลังคำ โดยพบในตำแหน่งหน้าคำจำนวน 25 คำ และตำแหน่งหลังคำ จำนวน 68 คำ ลักษณะนี้สะท้อนถึงหน้าที่คำว่า ดิจิทัล เพื่อการขยายความคำหลักที่นำมาประกอบซึ่งเป็นลักษณะของภาษาไทยที่วางคำขยายไว้หลังคำนาม ส่วนตำแหน่งหน้าคำ พบว่า ส่วนใหญ่เป็นการยืมคำภาษาอังกฤษแบบทับศัพท์ซึ่งเกิดจากคำประสมในภาษาอังกฤษที่ใช้อยู่แล้ว ผลการวิจัยพบว่า ภาษาที่นำมาประกอบกับ ดิจิทัล มีเพียง 2 ภาษา ได้แก่ ภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ โดยพบคำที่มาจากภาษาไทยมากกว่าภาษาอังกฤษ ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่าคนไทยนำคำยืมภาษาอังกฤษมาใช้ประกอบเป็นคำประสมในภาษาไทยจำนวนมาก ซึ่งน่าจะสัมพันธ์กับค่านิยมการยืมคำภาษาอังกฤษแบบทับศัพท์มาใช้ทั่วไปในภาษาไทย
References
พระยาอุปกิตศิลปสาร. (2531). หลักภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์. (2554). ภาษาศาสตร์ภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมทรง บุรุษพัฒน์. (2536). วากยสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
Beresova, Jana. (2022). An Analysis of Compounding in English. International Journal of New Trends in Social Sciences. 6(1):15-23
Jurida, S.H. (2022). Word Formation in English: Derivation and Compounding. DHS, 2, 5 (2518) :
Kriengket, K.; Kosawat, K; and Anchaleenukul, S. (2007). A Computational Linguistics Study of Compound Nouns in Thai. Conference Academic NAC2007. March, 2007 at Bangkok, Thailand. เข้าถึงที่ https://lexitron.nectec.or.th/KM_HL5001/file_HL5001/Paper/Inter%20Conference/krrn_14069.pdf
Meyer, Charles F. (2023). English Corpus Linguistics (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
Wongwatthana, U. (2018). Syntactic Word-Compounding in Tai-Khrang. Manusaya, 21,1: 106-121.
