การสร้างชุดแบบฝึกหัดการเล่นเปียโนแจ๊สจากการวิเคราะห์เสียงประสาน และการอิมโพรไวส์ของบีจี อแดร์ สำหรับผู้เรียนเปียโนแจ๊สระดับกลาง
คำสำคัญ:
แบบฝึกหัด, เปียโนแจ๊ส, บีจี อแดร์, เสียงประสาน, การอิมโพรไวส์, ผู้เรียนระดับกลางบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์1.เพื่อสร้างแบบฝึกหัดการเล่นเปียโนแจ๊สสำหรับผู้เรียนเปียโนแจ๊สระดับกลาง 2.เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางทักษะการเล่นเปียโนแจ๊สจากการเรียนด้วยชุดแบบฝึกหัด กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือผู้เรียนเอกเปียโนแจ๊สในระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ที่ลงทะเบียนเรียนในวิชาปฏิบัติเครื่องมือเอก ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวนทั้งหมด 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1.แบบฝึกหัดการเล่นเปียโนแจ๊ส 2. แบบสอบถามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่มีต่อแบบฝึกหัด 3. แบบประเมินทักษะการเล่นเปียโนแจ๊สก่อนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ t-test แบบ (Dependent Sample Test)
ผลการวิจัยพบว่า 1.ได้ชุดแบบฝึกหัดการเล่นเปียโนแจ๊สสำหรับผู้เรียนเปียโนแจ๊สระดับกลางประกอบไปด้วยชุดแบบฝึกหัดการใช้เสียงประสาน 4 บท และชุดแบบฝึกหัดการอิมโพรไวส์ 3 บท รวมทั้งหมดจำนวน 7 บท โดย1 บทเรียน 2 สัปดาห์ ทั้งหมด 7 บทรวมระยะเวลาเรียนทั้งหมด 14 สัปดาห์ 2.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยชุดแบบฝึกหัดการวิเคราะห์เทคนิคการใช้เสียงประสานและการอิมโพรไวส์ของบีจี อแดร์ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กมลธรรม เกื้อบุตร. (2564). พัฒนาการดนตรีแจ๊สในบริบทการศึกษาไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 15(2), 428–442. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/GraduatePSRU/article/view/242311
ไขแสง ศุขะวัฒนะ. (2554). สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีตะวันตก (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุติพงศ์ กองแก้ว. (2560). การสร้างแบบฝึกทักษะการปฏิบัติรวมวงด้วยบทเพลงคอราลของโยฮัน เซบาสเตียน บาค สำหรับเครื่องลมทองเหลืองในวงโยธวาทิตระดับมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. กรุงเทพฯ.
ธีรัช เลาห์วีระพานิช. (2562). ทฤษฎีดนตรีแจ๊สและการอิมโพรไวส์ = Jazz theory and improvisation (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: พัชรดาว์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2543). สถิติวิเคราะห์เพื่อการวิจัย = Statistical analysis for research: A step-by-step approach. กรุงเทพฯ: กิจปรีดาบริสุทธิ์.
ประทักษ์ ใฝ่ศุภการ. (2557). นักเปียโนแจ๊สชื่อดัง = Renowned jazz pianists (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: อุดมปัญญา.
ปราณี หลําเบ็ญสะ. (2559). การหาคุณภาพของเครื่องมือวัดและประเมินผล. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ปองภพ สุกิตติวงศ์, และ ณัฐวุฒิ บริบูรณ์วิรีย์. (2557). การนำเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนดนตรีเพื่อพัฒนาทักษะคีตปฏิภาณดนตรีแจ๊สในคีตลักษณ์บลูส์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 9(2), 174–186. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/OJED/article/view/20319
พลวิทย์ โอภาพันธุ์. (2558). โครงการศึกษาวิจัยการจัดทำแผนยุทธศาสตร์เพื่อส่งเสริมดนตรีแจ๊สในประเทศไทย: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ = Research on strategic plan for jazz promotion in Thailand. กรุงเทพฯ: สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม.
ภัทรธร บุญยะวาหะ, ณัฏฐ์ชิชา ปรัชญาล้ำเลิศ, เบญจิรา บุญเพชร, และ จุฑาภรณ์ สินสมบูรณ์ทอง. (2562). การเปรียบเทียบประสิทธิภาพวิธีการประมาณค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสำหรับการแจกแจงปรกติเมื่อข้อมูลมีค่านอกเกณฑ์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 213–225.
รัตนะ วงศ์สรรเสริญ. (2555). แบบฝึกหัดการเล่นเปียโน: กรณีศึกษาเพลง Passion Dance ของแมคคอย ไทเนอร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. สืบค้นจาก https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/13493
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพงศ์ สมบูรณ์. (2558). การสร้างแบบฝึกหัดการแก้ไขปัญหาการตัดลิ้นและการกดนิ้วที่ไม่สัมพันธ์กันของการเล่นคลาริเน็ต: กรณีศึกษาเพลง A Midsummer Night’s Dream ท่อน Scherzo โดย Felix Mendelssohn [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. สืบค้นจาก http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/748/1/54701310.pdf
ABRSM. (2023). Jazz piano syllabus: Grade 1–5. Associated Board of the Royal Schools of Music. https://abrsm.org/sites/default/files/2023-12/jazz-piano-syllabus-grades-1-5.pdf
Adair Music Group. (2023). Beegie Adair bio. Retrieved from https://beegieadair.com/bio
Adair Music Group. (n.d.). Beegie Adair [Photograph]. Retrieved June 2, 2025, from https://beegieadair.com
Campillo, I. S. (2013). In your own sweet way: A study of effective habits of practice for jazz pianists with application to all musicians [Master’s thesis, Universidad Autònoma de Barcelona].
Ceulemans, A.-E. (2013). Jazz education: Methods and difficulties in teaching music derived from an oral tradition.
Farrugia, A. S. J. (2020). Five performance etudes for jazz piano.
Geen, R. G. (1995). Human motivation: A social psychological approach. Brooks/Cole Publishing Company.
Kordis, L. (2012). “Top speed and in all keys”: Charlie Banacos’s pedagogy of jazz improvisation [Doctoral dissertation, New England Conservatory].
McClelland, D. C. (1987). Human motivation. Cambridge University Press.
Megill, D. D. (1989). Introduction to jazz history (2nd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Stevenson, R. (2016). The interwoven evolution of the early keyboard and Baroque culture. Musical Offerings, 7(1), 43–53. https://digitalcommons.cedarville.edu/musicalofferings/vol7/iss1/4
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
