The Scenario of Basic Education School Board Committees in The Next Decade
Keywords:
Basic Education School Board Committees, Scenario, Next DecadeAbstract
The research article on The Scenario of Basic Education School Board Committees in the Next Decade aims 1) to study the variables or predictive factors related to the Scenario of Basic Education School Board Committees in the Next Decade, 2) to study potential future trends of Basic Education School Board Committees in the next decade, and 3) to create the Scenario of Basic Education School Board Committees in the Next Decade. This research is a future research using the EDFR (Ethnographic Delphi Future Research) research techniques. In the first round of the EDFR research, in-depth interviews were conducted with nine experts. In the second and third rounds, data were collected from seventeen experts using a five-point Likert scale questionnaire. This group of experts served as Key Informants and consisted of educational personnel directly involved with basic education institution committees, thus forming a Homogeneous Group. Data analysis was conducted using Content Analysis with the ATLAS.ti 9 software, along with the Median, Mode, and Interquartile Range. The study found that 1) there are six predictive variables for the Scenario of Basic Education School Board Committees in the Next Decade. 2) possible trends of the future of the Basic Education Commission in the next decade from 44 trends when completing the questionnaire, 38 trends achieved expert consensus. 3) the Scenario of Basic Education School Board Committees in the Next Decade will consist of members with appropriate and effective qualifications and characteristics. The work will emphasize participation from all sectors. The working system will be flexible and responsive to changing situations. It will be professional and utilize technology to comprehensively drive and enhance the quality of education. It will effectively respond to the needs of students and society.
References
กรมวิชาการ. (2545). ชุมชนกับการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในระดับมัธยม. วารสารวิชาการ, (กันยายน 2545), 6–7.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). กฎกระทรวง กำหนดจำนวนกรรมการ คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ วิธีการสรรหา การเลือกประธานกรรมการและกรรมการ วาระการดำรงตำแหน่ง และการพ้นจากตำแหน่งของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2564. ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 138 ตอนที่ 27 ก (20 เมษายน 2564).
กรีนมูน. (2567). ระบบ LMS คืออะไร มีประโยชน์อย่างไรกับผู้เรียนและผู้สอน? ปฏิวัติการเรียนรู้ยุคดิจิทัล สู่การศึกษาที่ยืดหยุ่นและมีประสิทธิภาพ. Greenmoons. https://greenmoons.co.th/what-is-lms/
กัญจนพร ศรีมงคล. (2565). การสร้างความสัมพันธ์ของโรงเรียนกับชุมชนที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
กุลธิดา ทุ่งคาใน. (2564). การเรียนรู้แบบผสมผสาน blended learning ในวิถี new normal. ครุศาสตร์สาร (Journal of Educational Studies), 15(1), 29–43.
จิตรา แก้วมะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
จุมพล พลูภัทรชีวิน. (2546). ปฏิบัติการวิจัยอนาคตด้วย EDFR. วารสารครุศาสตร์ศึกษา (Journal of Education Studies), 32(1), 1–19.
จุมพล พลูภัทรชีวิน. (2559). การวิจัยเชิงอนาคต (Futures research): เอกสารประกอบการอบรมสัมมนาวิชาการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยอานนท์ แก้วเงิน. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์].
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. Veridian E-Journal, Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 10(2), 1343–1345.
ดรัลรัตน์ ฮามพิทักษ์. (2562). แนวทางการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการบริหารและการจัดการศึกษาของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 19. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 16(74), 120.
ธีระ รุญเจริญ. (2547). สภาพปัจจุบันและปัญหาการมีส่วนร่วมในการบริหารและจัดการศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2532). วิธีการทางสถิติสำหรับนักวิจัย (เล่ม 2). เจริญผล.
พงศ์เทพ จิระโร. (2564). บทวิเคราะห์ค่ามัธยฐาน (Mdn) และค่าพิสัยระหว่างควอร์ไทล์ (IQR) จากแบบวัดที่เป็นมาตรประมาณค่าโดยการกำหนดน้ำหนักกับไม่กำหนดน้ำหนักให้สมาชิกในค่าคะแนนเดียวกัน. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 32(1), 1–13.
พรเทพ เหมรานนท์. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 และเขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
ฟิกรี แก้วนวล. (2560). การมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการบริหารงาน โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในจังหวัดปัตตานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].
วัชรากร ชวดกลางลา. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
วิชัย จันทร์จำรูญ, บุญจักรวาล รอดบำเรอ, วิราภรณ์ ส่งแสง, และ สุกิจ โพธิ์ศิริกุล. (2565). แนวทางการเรียนรู้แบบผสมผสาน: การหลอมรวมเทคโนโลยีและการสอน. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(5), 71–80. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/263060
ศิริพร อินทร์ใจเอื้อ. (2561). ภาพอนาคตคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนสังกัดเทศบาล [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการดำเนินงานของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2562. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการดำเนินงานของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2562. แม็ทช์พอยท์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการวิจัยโครงการศึกษาความร่วมมือระหว่างรัฐกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการศึกษาตามกฎหมายและแผนปฏิรูปประเทศด้านการศึกษา. บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
สุรัตน์ แท่นประเสริฐกุล. (2564). ระบบนิเวศนวัตกรรมในโรงเรียนที่มุ่งพัฒนานักเรียนนวัตกร [ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
สุวิทย์ ภาณุจารี. (2563). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา (Research in educational administration) (พิมพ์ครั้งที่ 2). นิติธรรมการพิมพ์.
องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา. (2562 ก.ย.). OECD future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030 – A series of concept notes. OECD Publishing.
อนุวัฒน์ ทัศบุตร. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษากับการทำงานเป็นทีมที่มีประสิทธิภาพในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].
อัจฉรา จงดี. (2560). การศึกษาบทบาทการมีส่วนร่วมในการบริหารสถานศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในจังหวัดจันทบุรี ระยอง และตราด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
อัญชลี สาริกานนท์. (2565). รูปแบบคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครในทศวรรษหน้า [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
Archambault, L., & Kennedy, K. (2018). Teacher preparation for K–12 online and blended learning. In K. Kennedy & R. E. Ferdig (Eds.), Handbook of research on K–12 online and blended learning (pp. 221–245). ETC Press.
Bondie, R., & Dede, C. (2021). Redefining and transforming field experiences in teacher preparation through personalized mixed reality simulations. In R. Ferdig & K. E. Pytash (Eds.), What teacher educators should have learned from 2020 (pp. 229–242). Association for the Advancement of Computing in Education (AACE). https://www.learntechlib.org/primary/p/219088/
Bryk, A. S. (2010). Organizing schools for improvement: Lessons from Chicago. The University of Chicago Press.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Effective behavior in organizations. Richard D. Irwin.
Creswell, J. W., & Guetterman, T. C. (2024). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (7th ed.). Pearson.
Dervarics, C., & O’Brien, E. (2019). Eight characteristics of effective school boards. Center for Public Education. https://www.nsba.org/-/media/NSBA/File/cpe-eight-characteristics-of-effective-school-boards-report-december-2019.pdf
Ferdig, R., & Pytash, K. E. (2021). What teacher educators should have learned from 2020. Association for the Advancement of Computing in Education (AACE). https://www.learntechlib.org/primary/p/219088/
Linstone, H. A., & Turoff, M. (Eds.). (1975). The Delphi method: Techniques and applications. Addison-Wesley.
Macmillan, T. T. (1971, May 3–5). The Delphi technique. Paper presented at the Annual Meeting of the California Junior Colleges Association Committee on Research and Development, Santa Barbara, CA. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED064302.pdf
Moore, C. M. (1987). Group techniques for idea building. SAGE Publications.
National School Boards Association (NSBA). (2023). Ten thousand democracies, one common goal: School board accountability, evaluation, and effectiveness. The Center for Public Education (CPE).
OECD. (2019). OECD future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030 – A series of concept notes. OECD Publishing.
Okoli, C., & Pawlowski, S. D. (2004). The Delphi method as a research tool: An example, design considerations and applications. Information & Management, 42(1), 15–29. https://doi.org/10.1016/j.im.2003.11.002
Schmitz, M. T. (2021). Managing technology-driven organizational change: A step-by-step approach (Master’s thesis, Copenhagen Business School). Copenhagen Business School. https://research-api.cbs.dk/ws/portalfiles/portal/68330046/1186237_110427_Masters_Thesis.pdf
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
