อนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า
คำสำคัญ:
คณะกครรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน, อนาคตภาพ, ทศวรรษหน้าบทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง อนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาตัวแปรเชิงพยากรณ์ของอนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า 2) ศึกษาแนวโน้มที่มีความเป็นไปได้ของอนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า และ 3) สร้างอนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงอนาคต (Future Research) ใช้เทคนิคการวิจัยแบบ EDFR (Ethnographic Delphi Future Research) ในการวิจัย EDFR รอบที่ 1 ผู้วิจัยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) เก็บรวบรวมข้อมูลกับผู้เชี่ยวชาญ 9 คน และในการวิจัย EDFR รอบที่ 2 – 3 ใช้แบบสอบถาม (Questionnaire) แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับของลิเคิร์ท (Likert’s Rating Scale) เก็บข้อมูลกับผู้เชี่ยวชาญ 17 คน ซึ่งกลุ่มผู้เชี่ยวชาญเป็นกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสาคัญ (Key Informants) เป็นบุคลากรทางการศึกษาที่มีความเกี่ยวข้องกับคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานโดยตรง จึงมีความเป็นเอกพันธ์ (Homogeneous Group) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) โดยใช้โปรแกรม ATLAS.ti 9 ค่ามัธยฐาน ค่าฐานนิยม และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ จากการศึกษาพบว่า 1) ตัวแปรเชิงพยากรณ์ของอนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้ามี 6 ด้าน 2) แนวโน้มที่มีความเป็นไปได้ของอนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้าจาก 44 แนวโน้ม เมื่อทำแบบสอบถามผ่านเกณฑ์ฉันทามติ 38 แนวโน้ม 3) อนาคตภาพคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้าประกอบด้วยคณะกรรมการที่มีคุณสมบัติและคุณลักษณะที่มีประสิทธิภาพเหมาะสม การทำงานเน้นการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วน ระบบการทำงานมีความยืดหยุ่นทันต่อสถานการณ์การเปลี่ยนแปลง มีความเป็นมืออาชีพ ใช้เทคโนโลยีในการขับเคลื่อนและพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างครอบคลุม ตอบสนองต่อความต้องการของนักเรียนและสังคมอย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2545). ชุมชนกับการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในระดับมัธยม. วารสารวิชาการ, (กันยายน 2545), 6–7.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). กฎกระทรวง กำหนดจำนวนกรรมการ คุณสมบัติ หลักเกณฑ์ วิธีการสรรหา การเลือกประธานกรรมการและกรรมการ วาระการดำรงตำแหน่ง และการพ้นจากตำแหน่งของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2564. ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 138 ตอนที่ 27 ก (20 เมษายน 2564).
กรีนมูน. (2567). ระบบ LMS คืออะไร มีประโยชน์อย่างไรกับผู้เรียนและผู้สอน? ปฏิวัติการเรียนรู้ยุคดิจิทัล สู่การศึกษาที่ยืดหยุ่นและมีประสิทธิภาพ. Greenmoons. https://greenmoons.co.th/what-is-lms/
กัญจนพร ศรีมงคล. (2565). การสร้างความสัมพันธ์ของโรงเรียนกับชุมชนที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
กุลธิดา ทุ่งคาใน. (2564). การเรียนรู้แบบผสมผสาน blended learning ในวิถี new normal. ครุศาสตร์สาร (Journal of Educational Studies), 15(1), 29–43.
จิตรา แก้วมะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
จุมพล พลูภัทรชีวิน. (2546). ปฏิบัติการวิจัยอนาคตด้วย EDFR. วารสารครุศาสตร์ศึกษา (Journal of Education Studies), 32(1), 1–19.
จุมพล พลูภัทรชีวิน. (2559). การวิจัยเชิงอนาคต (Futures research): เอกสารประกอบการอบรมสัมมนาวิชาการ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยอานนท์ แก้วเงิน. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์].
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. Veridian E-Journal, Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 10(2), 1343–1345.
ดรัลรัตน์ ฮามพิทักษ์. (2562). แนวทางการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการบริหารและการจัดการศึกษาของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 19. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 16(74), 120.
ธีระ รุญเจริญ. (2547). สภาพปัจจุบันและปัญหาการมีส่วนร่วมในการบริหารและจัดการศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2532). วิธีการทางสถิติสำหรับนักวิจัย (เล่ม 2). เจริญผล.
พงศ์เทพ จิระโร. (2564). บทวิเคราะห์ค่ามัธยฐาน (Mdn) และค่าพิสัยระหว่างควอร์ไทล์ (IQR) จากแบบวัดที่เป็นมาตรประมาณค่าโดยการกำหนดน้ำหนักกับไม่กำหนดน้ำหนักให้สมาชิกในค่าคะแนนเดียวกัน. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 32(1), 1–13.
พรเทพ เหมรานนท์. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 และเขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
ฟิกรี แก้วนวล. (2560). การมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการบริหารงาน โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในจังหวัดปัตตานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].
วัชรากร ชวดกลางลา. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
วิชัย จันทร์จำรูญ, บุญจักรวาล รอดบำเรอ, วิราภรณ์ ส่งแสง, และ สุกิจ โพธิ์ศิริกุล. (2565). แนวทางการเรียนรู้แบบผสมผสาน: การหลอมรวมเทคโนโลยีและการสอน. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(5), 71–80. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/263060
ศิริพร อินทร์ใจเอื้อ. (2561). ภาพอนาคตคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนสังกัดเทศบาล [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการดำเนินงานของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2562. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการดำเนินงานของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2562. แม็ทช์พอยท์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการวิจัยโครงการศึกษาความร่วมมือระหว่างรัฐกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการศึกษาตามกฎหมายและแผนปฏิรูปประเทศด้านการศึกษา. บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
สุรัตน์ แท่นประเสริฐกุล. (2564). ระบบนิเวศนวัตกรรมในโรงเรียนที่มุ่งพัฒนานักเรียนนวัตกร [ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
สุวิทย์ ภาณุจารี. (2563). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา (Research in educational administration) (พิมพ์ครั้งที่ 2). นิติธรรมการพิมพ์.
องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา. (2562 ก.ย.). OECD future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030 – A series of concept notes. OECD Publishing.
อนุวัฒน์ ทัศบุตร. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษากับการทำงานเป็นทีมที่มีประสิทธิภาพในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].
อัจฉรา จงดี. (2560). การศึกษาบทบาทการมีส่วนร่วมในการบริหารสถานศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในจังหวัดจันทบุรี ระยอง และตราด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].
อัญชลี สาริกานนท์. (2565). รูปแบบคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครในทศวรรษหน้า [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
Archambault, L., & Kennedy, K. (2018). Teacher preparation for K–12 online and blended learning. In K. Kennedy & R. E. Ferdig (Eds.), Handbook of research on K–12 online and blended learning (pp. 221–245). ETC Press.
Bondie, R., & Dede, C. (2021). Redefining and transforming field experiences in teacher preparation through personalized mixed reality simulations. In R. Ferdig & K. E. Pytash (Eds.), What teacher educators should have learned from 2020 (pp. 229–242). Association for the Advancement of Computing in Education (AACE). https://www.learntechlib.org/primary/p/219088/
Bryk, A. S. (2010). Organizing schools for improvement: Lessons from Chicago. The University of Chicago Press.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Effective behavior in organizations. Richard D. Irwin.
Creswell, J. W., & Guetterman, T. C. (2024). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (7th ed.). Pearson.
Dervarics, C., & O’Brien, E. (2019). Eight characteristics of effective school boards. Center for Public Education. https://www.nsba.org/-/media/NSBA/File/cpe-eight-characteristics-of-effective-school-boards-report-december-2019.pdf
Ferdig, R., & Pytash, K. E. (2021). What teacher educators should have learned from 2020. Association for the Advancement of Computing in Education (AACE). https://www.learntechlib.org/primary/p/219088/
Linstone, H. A., & Turoff, M. (Eds.). (1975). The Delphi method: Techniques and applications. Addison-Wesley.
Macmillan, T. T. (1971, May 3–5). The Delphi technique. Paper presented at the Annual Meeting of the California Junior Colleges Association Committee on Research and Development, Santa Barbara, CA. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED064302.pdf
Moore, C. M. (1987). Group techniques for idea building. SAGE Publications.
National School Boards Association (NSBA). (2023). Ten thousand democracies, one common goal: School board accountability, evaluation, and effectiveness. The Center for Public Education (CPE).
OECD. (2019). OECD future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030 – A series of concept notes. OECD Publishing.
Okoli, C., & Pawlowski, S. D. (2004). The Delphi method as a research tool: An example, design considerations and applications. Information & Management, 42(1), 15–29. https://doi.org/10.1016/j.im.2003.11.002
Schmitz, M. T. (2021). Managing technology-driven organizational change: A step-by-step approach (Master’s thesis, Copenhagen Business School). Copenhagen Business School. https://research-api.cbs.dk/ws/portalfiles/portal/68330046/1186237_110427_Masters_Thesis.pdf
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
