Model of Causal Relationships That Influence the Success of Holistic Health Care Businesses in Bangkok and Metropolitan Area
Keywords:
Business Success, Increasing Competitiveness, Transformational Leadership, Management InnovationAbstract
This research aimed to 1) study the success of holistic healthcare businesses in Bangkok and Metropolitan Area, transformational leadership, management innovation, and competitiveness; 2) study the causal factors of transformational leadership, management innovation, and competitiveness that influence the success of holistic healthcare businesses in Bangkok and Metropolitan Area; and 3) propose strategies for enhancing the success of holistic healthcare businesses in Bangkok and Metropolitan Area. The quantitative study sampled 300 middle-level executives and above in holistic healthcare businesses in Bangkok and Metropolitan Area. The sample size was determined using a 20-fold criterion for the observed variable. Stratified random sampling was used to collect data. Questionnaires were used for data collection and structural equation modeling was used for data analysis. For the qualitative study, in-depth interviews were conducted with 13 officials from the Ministry of Public Health and representatives of holistic healthcare businesses in Bangkok and Metropolitan Area. Data were analyzed using content analysis. The results showed that 1) competitiveness was the most important factor, followed by the success of holistic healthcare businesses in Bangkok and Metropolitan Area y, management innovation, and transformational leadership, respectively. 2) management innovation was the most important factor. The factors that have the highest influence on the success of the holistic healthcare business in Bangkok and Metropolitan Area are competitiveness and transformational leadership, respectively, and 3) the guidelines for success of the holistic healthcare business in Bangkok a and Metropolitan Area, or a model developed or called the "MCTS Model" that must focus on finance, customers, internal management processes, and learning and development.
References
กาญจนา แสงกระสังข์. (2564). Balanced Scorecard: BSC. ค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2565, จาก https://kanjana103.wordpress.com
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2560). Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่งและยั่งยืน. วารสารการวิจัยและพัฒนา, 1(5), 56-57.
กัณฑ์กณัฐ สุวรรณรัชภูม์. (2563). ภาวะผู้นำกลยุทธ์: รูปแบบของผู้นำยุคใหม่ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ,
กาญจนา อินทรักษณ์. (2562). ทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เขมมารี รักษ์ชูชีพ. (2561). ทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
คมน์ พันธรักษ์. (2563). การบริหารธุรกิจ SMEs ในช่วงวิกฤตของโรคระบาด COVID-19. สาขาวิชาการบริหารปฏิบัติการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จักรวาล วงศ์มณี. (2561). สภาพแวดล้อมภายนอกที่ส่งผลกระทบต่อธุรกิจนำเที่ยวไทยและแนวทางการปรับตัวของธุรกิจนำเที่ยวในสภาวการณ์ที่เปลี่ยนแปลง. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 66- 77.
ชัยพัชร เลิศรักษ์ทวีกุล. (2557). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์. สืบค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2565, จาก http://www.deonetraining.com
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์. (2562). โมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของธุรกิจแฟรนไซส์โทรศัพท์เคลื่อนที่ในประเทศไทย. วารสารพระจอมเกล้าเจ้าคุณทาหารลาดกระบัง, 15(2), 35-52.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2552). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: ไทยเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
ณัฐชา เพชรดากูล. (2560). การวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย. วารสาร Quality, 14(5), 1-4.
นิตย์ สัมมาพันธ์. (2560). ภาวะผู้นำ: พลังขับเคลื่อนองค์กรสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: พิมพลักษณ์.
นิภาภรณ์ จงวุฒิเวศย์. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของธุรกิจชุมชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 4(2), 103-111.
นิรมิตร เทียมทัน. (2555). BALANCED SCORECARD และยุทธศาสตรการบริหารจัดการ. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ปรัชญา เหินสว่าง. (2562). ปัจจัยความสำเร้๗ของการประกอบธุรกิจร้านอาหารไทยในประเทศสหรัฐอเมริกา. journal of Administrative and Management innovation, 8(3), 106 - 115.
ปุญญภณ เทพประสิทธิ์. (2562). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์กับความสำเร็จในการบริหารจัดการองค์กร. วารสารการวิจัยและพัฒนา, 1(12), 63-78.
ปรเมช เดชสุระ. (2564). มุมมองการบริหารธุรกิจ. ค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2565, จาก https://www.accrevo.com/articles/item/159
พวงรัตน์ เกษรแพทย์. (2556). การศึกษาเชาวน์อารมณ์ในฐานตัวกำหนดความสำเร็จของผู้บริหาร. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 9(1), 21.
พสุ เชะรินทร์. (2562). Balance Scorecard: รู้สึกในการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: พิมพลักษณ์.
พะยอม วงศ์สารศรี. (2562). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: พิมพ์ลักษณ์.
เรวัตร์ ชาตรีวิศิษฎ์และคณะ. (2560). การจัดการเชิงกลยุทธ์: Strategic Management. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.
ทัศนา บุญทอง. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริการสุขภาพแบบวงจรยุคปกติวิถีใหม่ในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลที่ตั้งอยู่บนเกาะ. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.)
สุฐะภร จันทรา. (2560). การศึกษาปัจจัยความสำเร็จของธุรกิจงานบริการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ กรณีศึกษากลุ่มธุรกิจสปาเพื่อสุขภาพ. วารสารสุขภาพ, 2(18), 185- 192
สมศรี เรืองแก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 26 -32
วิรัช นิภาวรรณ. (2562). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: แมส พลับลิซซิ่ง.
ศิริญา ตังนฤมิตร. (2562). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสำเร็จของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิรินาถ นิรมิตวรรธนะ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการใช้เทคโลโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการความรู้ขององค์กรเอกชน. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ,
ศิริพร พงศ์ศรีโรจน์. (2560). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สมใจ ลักษณะ. (2560). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. กรุงเทพฯ: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
อมรศิริ ดิสสร. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการประยุกต์ใช้ Balanced Scorecard ของบริษัทในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 12(1), 83-99.
ไอทีธุรกิจ. (2565). ผู้มีส่วนได้เสีย: ความสำคัญต่อความยั่งยืนของธุรกิจ. ค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2565, จาก https://today.line.me/th/v2/article/M90w8j
อนุชา มีเกียรติชัยกุล. (2564). การสร้างกลไกการพัฒนาอุตสาหกรรมการแพทย์และสุขภาพในภาคเหนือให้มีขีดความสามารถในการปรับตัวสู่ความยั่งยืน และยกระดับสู่การสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันที่ยั่งยืนระดับโลกหลังวิกฤติสถานการณ์ COVID – 19. หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.).
Almajali, D. A., Masa'deh, R. E., & Tarhini, A. (2020). Antecedents of ERP systems implementation success: a study on Jordanian healthcare sector. Journal of Enterprise Information Management, 29(4), 549-565.
Alkhaldi, R. Z., & Abdallah, A. B. (2022). The influence of soft and hard TQM on quality performance and patient satisfaction in health care: investigating direct and indirect effects. Journal of Health Organization and Management, 36(3), 368-387.
Gomes, J., Romão, M., & Carvalho, H. (2022). Organisational maturity and project success in healthcare: the mediating effect of project management. International Journal of Healthcare Technology and Management, 19(2), 91-115.
Lee, B., Tsui, A. S., & Yau, O. H. (2023). Impact of Balanced Scorecard implementation on company performance of PRC listed companies in the healthcare industry. Journal of Transnational Management, 28(1-2), 35-73.
Mousa, S. K., & Othman, M. (2020). The impact of green human resource management practices on sustainable performance in healthcare organisations: A conceptual framework. Journal of cleaner production, 243, 118595.
Srivastava, S., & Singh, R. K. (2021). Exploring integrated supply chain performance in healthcare: a service provider perspective. Benchmarking: An International Journal, 28(1), 106-130.
Solikin, S., Thamrin, M., Majid, S. A., & Arifiani, L. (2024). Developing company competitiveness based on entrepreneurial values, transformational leadership, and service innovation through organizational performance. JPPI (Jurnal Penelitian Pendidikan Indonesia), 10(1), 417-431.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
