การเรียนรู้เชิงพื้นที่ผ่านการศึกษาการปกครองท้องถิ่นเปรียบเทียบ: การสร้างความเข้าใจใหม่ของนักศึกษาต่อบทบาทขององค์กรปกครองท้องถิ่นในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
คำสำคัญ:
การเรียนรู้, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, การปกครองท้องถิ่นบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษารูปแบบและบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ในจังหวัดสุราษฎร์ธานีในฐานะแหล่งเรียนรู้เชิงพื้นที่ของนักศึกษา (2) วิเคราะห์กระบวนการเรียนรู้เชิงพื้นที่ผ่านการศึกษาการปกครองท้องถิ่นเชิงเปรียบเทียบ และ (3) ประเมินการเปลี่ยนแปลงด้านความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมของนักศึกษาหลังการเรียนรู้เชิงพื้นที่ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน (Mixed Methods) โดยเก็บข้อมูลจากนักศึกษา เจ้าหน้าที่ อปท. และอาจารย์ผู้สอน ผลการวิจัยพบว่า อปท. มีบทบาทสำคัญในฐานะแหล่งเรียนรู้เชิงพื้นที่ ทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูล วิทยากร และผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ นักศึกษามีทัศนคติในระดับมากต่อบทบาทของ อปท. (ค่าเฉลี่ย 4.16) โดยเฉพาะด้านการเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ของชุมชน ในด้านกระบวนการเรียนรู้ อาจารย์ออกแบบกิจกรรมโดยเน้นการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริงและการใช้ชุมชนเป็นฐาน ส่งผลให้นักศึกษามีประสบการณ์การเรียนรู้เชิงพื้นที่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.14) และสามารถเชื่อมโยงทฤษฎีกับสถานการณ์จริงได้อย่างมีความหมาย การเรียนรู้ดังกล่าวทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสามระดับ คือ (1) ความรู้ นักศึกษามีความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับบทบาทของ อปท. ในมิติต่าง ๆ (2) ทัศนคติ เกิดจิตสำนึกสาธารณะและมุมมองเชิงบวกต่อการทำงานของท้องถิ่น และ (3) พฤติกรรม มีแนวโน้มมีส่วนร่วมและติดตามกิจกรรมของชุมชนเพิ่มขึ้น
ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่าความรู้ ทัศนคติ และการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ของนักศึกษามีค่าสูงกว่าค่ากลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) โดยเฉพาะการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ที่มีอิทธิพลสูงสุดต่อทัศนคติ (β=.486) ผลการศึกษายืนยันว่า “การเรียนรู้เชิงพื้นที่” ผ่านการมีส่วนร่วมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีประสิทธิภาพในการเสริมสร้างความเข้าใจใหม่ของนักศึกษาต่อบทบาทของ อปท. และเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาการเรียนการสอนด้านการปกครองท้องถิ่นอย่างยั่งยืนต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กนกพร แสงทอง. (2561). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารรัฐประศาสน ศาสตร์, 16(2), 55–70.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2564). คู่มือการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ราชกิจจานุเบกษา.
กฤษณา ศรีสว่าง. (2559). การเรียนรู้แบบมีประสบการณ์ (Experiential Learning) กับการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ของนักศึกษา. วารสารการศึกษาและพัฒนา, 15(2), 45–62.
กฤษณา ศรีสว่าง. (2564). การเรียนรู้จากประสบการณ์จริงเพื่อพัฒนาทักษะพลเมืองในมหาวิทยาลัย ท้องถิ่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยราชภัฏขอนแก่น.
กฤษณา ศรีสุวรรณ. (2564). การมีส่วนร่วมเชิงประสบการณ์เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ของนักศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 28(2), 75–88.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). การจัดการเรียนรู้ในระดับอุดมศึกษาเพื่อเสริมสร้างศักยภาพ ผู้เรียนยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). ภาวะผู้นำในท้องถิ่นยุคใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรังสิต.
จินตนา ภูริพัฒน์. (2565). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาชุมชน. วารสารรัฐศาสตร์และ สังคมศาสตร์, 13(1), 48–60.
จุฑารัตน์ อ่อนสลวย. (2562). การเรียนรู้ทางสังคมของเยาวชนผ่านกิจกรรมจิตอาสาในมหาวิทยาลัย. วารสารศึกษาศาสตร์, 40(2), 65–80.
ณัฐชยา บุญศิริ. (2564). การพัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้เพื่อความเป็นธรรมทางสังคม. วารสาร ศึกษาศาสตร์, 43(1), 115–130.
ณัฐพงษ์ ชัยนาม. (2563). วัฒนธรรมการเรียนรู้กับแนวคิดอำนาจนิยมในโรงเรียนไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยการศึกษา.
ณัฐวดี ประภาโอภาส. (2565). การใช้การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 14(1), 38–52.
ณัฐวุฒิ เกิดแก้ว. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนในสังคมประชาธิปไตย. วารสารพัฒนาการ เมือง, 11(2), 70–85.
ประภาศรี ศิริพรหมม. (2566). การเรียนรู้เพื่อสร้างอัตลักษณ์ของเยาวชนในสังคมประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประสิทธิ์ วัฒนาภา. (2566). การศึกษาพื้นที่เป็นฐาน: แนวทางการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมในท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาการศึกษาเชิงพื้นที่.
ประสิทธิ์ วัฒนาภา. (2566). การศึกษาพื้นที่เป็นฐานเพื่อขับเคลื่อนสังคม. กรุงเทพฯ: สถาบัน อาศรม ศิลป์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
