การดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 4
คำสำคัญ:
การประกันคุณภาพภายใน, ระบบ BD4 QA ONLINEบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ 2) เพื่อทราบปัญหาและข้อเสนอแนะ ของการดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ และ 3) เพื่อทราบความพึงพอใจของครูที่มีต่อการดำเนินการประกันคุณภาพภายใน โดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริหารและครูโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ ปีการศึกษา 2565 จำนวน 82 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามการดำเนินการประกันคุณภาพภายใน โดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้บริหารและครูที่มีต่อการดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทร เดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ สถิติพื้นฐานที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (µ) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ( ) และข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า
1) การดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อแยกพิจารณาเป็นรายขั้นตอน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกขั้นตอน โดยขั้นตอนที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ขั้นตอนการเตรียมการก่อนการประกันคุณภาพ และพบว่า ผลการประเมินตนเองตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน มาตรฐานที่ 1-3 อยู่ในระดับยอดเยี่ยม
2) ปัญหาและข้อเสนอแนะของการดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE พบว่า โรงเรียนมีโครงการและกิจกรรมมากแต่มีเวลาค่อนข้างจำกัด บุคลากรที่เป็นคณะทำงานมีงานสอนประจำมาก BD4 QA ONLINE เป็นระบบใหม่ครูจึงยังมีปัญหาในการใช้งาน ครูยังใช้งานระบบออนไลน์ไม่คล่อง ควรให้ความรู้การใช้งานเทคโนโลยีในปัจจุบันแก่ครูอย่างสม่ำเสมอ
3) ผู้บริหารและครูมีความพึงพอใจต่อการดำเนินการประกันคุณภาพภายในโดยใช้ระบบ BD4 QA ONLINE โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ พบว่า อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานคณะกรรการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการพัฒนาระบบประกันคุณภาพการศึกษา ตามกฎกระทวงการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. ๒๕๖๑. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ็น.เอ.รัตนะเทรดดิ้ง.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ 2545 (ฉบับที่ 3) พ.ศ 2553 และ(ฉบับที่ 4) พ.ศ 2562 พร้อมกฎกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔. (2564). รายงานประจำปีของสถานศึกษา (Self – Assessment Report) ปีการศึกษา 2564. กรุงเทพฯ: โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔
สุวิมล ติรกานันท์. (2557). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 1) กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2543). แนวทางการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา : เพื่อพร้อมรับการประเมินภายนอก. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บริษัท พิมพ์ดี จำกัด.
พิสณุ ฟองศรี. (2556). การประเมินทางการศึกษา : แนวคิดสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 7.กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธาการพิมพ์.
อภิรดี วงษ์ทรัพย์. (2557). การพัฒนาระบบรายงานผลการศึกษาออนไลน์โรงเรียน
เบญจมราชูทิศ ราชบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัญฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จักรภพ เนวมาตย์. (2560). รายงานการประเมินโครงการนิเทศภายในวิทยาลัยเทคนิคตาก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วิทยาลัยเทคนิคตาก สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธการ.
กันญาพร สังข์ทอง. (2554). ผลการสอนแบบแบ่งกลุ่มตามสัมฤทธิผลทางการเรียนร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาแบบพลวัตทีมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถ ในการ แก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัญฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
