ส่วนประสมการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าตกแต่งบ้าน ผ่านทางแอปพลิเคชันช้อปปี้

Duangduan Sreesaad; Wisanan   Ouparamai; Narubodee  Watthanakom

Authors

Duangduan Sreesaad Master of Business Administration Program, Sukhothai Thammathirat Open University
Wisanan Ouparamai School of Management Science, Sukhothai Thammathirat Open University
Narubodee Watthanakom School of Management Science, Sukhothai Thammathirat Open University

Keywords:

Online marketing mix, Home decoration, Shopee application, Buying behavior, e-Commerce

Abstract

This research aimed to study demographic factors affecting the purchase behavior of home decoration products through the Shopee application, and examine the relationship between online marketing mix and the purchase behavior of home decoration products through the Shopee application. The target population comprised consumers aged 20 years and above who had purchased home decoration products via the Shopee application within the past year. As the population size was unknown, the sample size of 400 respondents was determined using Cochran’s formula (1977). Data were collected through an online questionnaire. Data analysis utilized both descriptive statistics (mean, percentage, frequency, and standard deviation) and inferential statistics, including One-way analysis of Variance (ANOVA) and the Chi-square test.

The findings revealed that 1) demographic factors including gender, age, and occupation had no significant effect on any aspect of purchase behavior, whereas income had a statistically significant effect on purchase frequency at the .05 level. 2) Regarding the online marketing mix, product, promotion, and personalized service showed no significant relationship with any aspect of purchase behavior. However, price was significantly related to purchase budget, distribution was significantly related to purchase motivation, and privacy protection was significantly related to both purchase frequency and budget at the .05 level.

References

ธรรมรัตน์ ธารีรักษ์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันในประเทศไทย [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม].

นครินทร์ ศักดิ์สูง. (2565). ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าจากช้อปปี้ของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพะเยา. วารสาร

วิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 13(1), 255–284. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jis/article/view/264892

ปิยมาภรณ์ ช่วยชูหนู. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสังคมออนไลน์ [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].

ยงสิริ วงศ์สิริฉัตรชัย. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งบ้านผ่านช่องทางออนไลน์ของผู้บริโภค Generation Y [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล].

วริศรา สู้สกุลสิงห์. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 12(1), 99–118. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ecbatsu/article/view/240299

วิระวัลย์ ลาภธนวรกุลชัย. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าผ่านทางอีคอมเมิร์ซแพลตฟอร์มของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์].

ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2565). E-Commerce โตต่อ...แม้ชะลอลง มูลค่าตลาด B2C E-Commerce ช่วง 3 ปีที่ผ่านมาขยายตัวเฉลี่ย 26% ต่อปี. https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media/Pages/B2C-FB-02-12-2022.aspx

ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์. (2566). SCB EIC industry insight real estate. https://www.scbeic.com/th/detail/file/product/9049/glohzkq3x9/Industry-insight_Residential-real-estate_20230607.pdf

ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์. (2567). SCB EIC industry insight wholesale and retail trade. https://www.scbeic.com/th/detail/file/product/9651/h28rgqjl71/Industry-insight-WR-20241129.pdf

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2564. https://thaipdf.com/2151-thailand-internet-user-behavior-2021/

สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2564). สรุปผลการประชุมคณะกรรมการบริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) (ศบค.) ครั้งที่ 6/2564. https://resolution.soc.go.th/PDF_UPLOAD/2564/P_403631_1.pdf

อรุโณทัย ปัญญา. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านสังคมออนไลน์ (เฟซบุ๊ก) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่].

อิทธิชัย อรรถกระวีสุนทร. (2563, 15 มิถุนายน). New normal โลกหลัง COVID-19 ธุรกิจไทยจะเปลี่ยนอะไรบ้าง. Marketingoops. https://www.marketingoops.com/exclusive/insider-exclusive/new-normal-covid-19

Chaffey, D. (2019). Digital marketing: Strategy, implementation and practice (7th ed.). Pearson.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.

Nabila, S., Halin, H., & Lazuarni, S. (2023). The influence of e-marketing mix on consumer purchasing decisions of e-commerce users.

Jurnal Manajemen, 14(5), 354–364. https://ejournal.joninstitute.org/index.php/ProBisnis/article/view/284

We Are Social. (2022, January 15). Digital 2022: Thailand. DataReportal – Global Digital Insights. https://datareportal.com/reports/digital-2022-thailand