ผลการติดตามการดําเนินงานของระบบพี่เลี้ยงและการให้คำปรึกษา ในโครงการยกระดับการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายในระดับพื้นที่ ของกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่นหรือพื้นที่
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามผลการดําเนินงานของระบบพี่เลี้ยงและการให้คำปรึกษาในโครงการยกระดับการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายในระดับพื้นที่ของกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่นหรือพื้นที่ ดำเนินการศึกษาโดยการทบทวนเอกสารทุติยภูมิ และโปรแกรมที่เกี่ยวข้อง และเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสนทนากลุ่มในกลุ่มพี่เลี้ยงในโครงการ จำนวน 21 คน จากเขตสุขภาพที่ 1 4 10 และ 12 ระหว่างมีนาคม – กรกฎาคม 2565 ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และการวิเคราะห์เชิงบรรยาย
ผลการศึกษา พบว่าการดำเนินงานของพี่เลี้ยงโครงการผ่านระบบพี่เลี้ยงและการให้คำปรึกษา แบ่งได้เป็น 5 ประเด็น คือ 1) กลไกเชิงพื้นที่ของพี่เลี้ยงในการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกาย 2) การพัฒนาความรู้ ทักษะของพี่เลี้ยง และการถ่ายทอดความรู้ ทักษะให้กับพื้นที่ 3) กลไกการติดตามการดำเนินงานของพี่เลี้ยง 4) การส่งเสริมการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการมีกิจกรรมทางกาย และ 5) การใช้งานโปรแกรมเพื่อพัฒนาแผน ข้อเสนอโครงการ และการติดตามประเมินผล ซึ่งปัจจัยความสำเร็จของระบบพี่เลี้ยงและการให้คำปรึกษาในการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกาย คือการมีพี่เลี้ยงที่เป็นผู้นำทางการที่มีอำนาจ เข้าใจสภาพปัญหาและความสำคัญของการมีกิจกรรมทางกาย ซึ่งทำให้การดำเนินงานมีความคล่องตัว การออกแบบกิจกรรมและเป้าหมายที่ต้องการบรรลุผล
เอกสารอ้างอิง
Bauman, A. E., Reis, R. S., Sallis, J. F., Wells, J. C., Loos, R. J., & Martin, B. W. (2012). Correlates of physical activity: Why are some people physically active and others not? The Lancet, 380(9838), 258–271. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(12)60735-1
Fischer, X., Kreppke, J.-N., Zahner, L., Gerber, M., Faude, O., & Donath, L. (2019). Telephone-Based Coaching and Prompting for Physical Activity: Short- and Long-Term Findings of a Randomized Controlled Trial (Movingcall). International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(14), 2626. https://doi.org/10.3390/ijerph16142626
Olander, E. K., Fletcher, H., Williams, S., Atkinson, L., Turner, A., & French, D. P. (2013). What are the most effective techniques in changing obese individuals’ physical activity self-efficacy and behaviour: A systematic review and meta-analysis. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(1), 29. https://doi.org/10.1186/1479-5868-10-29
Zepeda, S. J. (2017). Instructional Supervision: Applying Tools and Concepts (4th ed.). Routledge & CRC Press. https://www.routledge.com/Instructional-Supervision-Applying-Tools-and-Concepts/Zepeda/p/book/9781138649347
ชลพันธ์ ปิยถาวรอนันต์, และวสันต์ อุนานันท์. (2564). สถานการณ์การมีกิจกรรมทางกายของประชาชนไทยจากการเข้าร่วมโครงการก้าวท้าใจ Season 1. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 44(4), 46–56.
ฐิติกร โตโพธิ์ไทย, ธีรพงษ์ คำพุฒ, จิราภรณ์ กมลรังสรรค์, ปรารถนา พรหมสาขา ณ สกลนคร, และอุดม อัศวุตมางกุร. (2562). บทเรียนจากการพัฒนาแผนการส่งเสริมกิจกรรมทางกาย พ.ศ. 2561—2573. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 13(4), 442–456.
ปิยะธิดา นาคะเกษียร. (2558). กฎบัตรออตตาวากับบทบาทการสร้างเสริมสุขภาพของพยาบาลวิชาชีพ. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 33(4), 6-14.
วิวัฒน์ เหล่าชัย, และสุนิดา ปรีชาวงษ์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกาย การรับรู้สมรรถนะแห่งตน การติดนิโคติน และการเลิกบุหรี่ของพระสงฆ์อาพาธด้วยโรคไม่ติดต่อ. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 32(1), 62–75.
อธิวัฒน์ เจี่ยวิวรรธน์กุล, พรธิดา วิเศษศิลปานนท์, ภัทรียา กิจเจริญ, วีนันทกานต์ รุจิภักด์, ศิวะพร ภู่พันธ์, และศรัล ขุนวิทยา. (2561). การพัฒนากลไกทางวิชาการเพื่อสนับสนุนสุขภาวะองค์กร. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ, 11(1), 27-38.
อรวรรณ ใจหาญ, และสุรชา อมรพันธุ์. (2564). การพัฒนาแนวทางการนิเทศแบบพี่เลี้ยงสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 10(2), 747-759.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 suvapak benjatanawat
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Proposed Creative Commons Copyright Notices
