“ลูกไม้ Why/วาย/วัย ป่วง” : การตีความละครพูดชวนหัวใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวผ่านศิลปะการแสดงร่วมสมัย
คำสำคัญ:
ศิลปะการแสดงร่วมสมัย, ละครพูดชวนหัว, บริบททางสังคม, การตีความใหม่บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการผลิตผลงานสร้างสรรค์เรื่อง “ลูกไม้ Why/วาย/วัย ป่วง” ซึ่งเป็นผลงานที่เกิดจากตีความ สังเคราะห์ และประกอบสร้าง จากบทละครพูดชวนหัว เรื่อง วิไลเลือกคู่ ตบตา และหลวงจำเนียรเดินทางของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้า ในประเด็นร่วมสมัย และเพื่อสืบทอดและต่อยอดองค์ความรู้ในเรื่องพระราชนิพนธ์บทละครพูดชวนหัวของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในมุมมองของศิลปะการแสดงร่วมสมัย ผลการวิจัยพบว่าละครเวทีร่วมสมัย เรื่อง “ลูกไม้ Why/วาย/วัย ป่วง” มุ่งเน้นการสะท้อนแนวคิดบทบาทของสตรีทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมถึงการสะท้อนบริบททางสังคมไทยในด้านต่าง ๆ ผ่านการประกอบสร้างเป็นบทละครร่วมสมัยที่นำเสนอเรื่องราวของผู้หญิง 3 คน 3 ช่วงวัย ทั้งนี้จากการถอดบทเรียนคณะทำงานและผู้ชมการแสดงพบว่าการผลิตผลงานสร้างสรรค์เรื่องนี้ก่อให้เกิดความตระหนักในความสำคัญของการอนุรักษ์และสืบทอดการแสดงละครพูด และเกิดสำนึกในการเผยแพร่ศิลปะการละครรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เป็นที่ประจักษ์ต่อไป
