สิทธิการลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรกรณีเด็กเกิดจากการตั้งครรภ์แทน

บทคัดย่อ

              การตั้งครรภ์แทนเป็นรูปแบบหนึ่งของเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันทางการแพทย์ โดยหญิงคนหนึ่งจะตั้งครรภ์ทารกแทนบุคคลอีกคนหนึ่ง และเมื่อให้ทารกเกิดมาแล้วก็จะส่งมอบทารกนั้นให้ผู้ที่ประสงค์จะมีบุตรต่อไป ถึงแม้กฎหมายไทยในปัจจุบันจะรับรองให้การ“อุ้มบุญ” ชอบด้วยกฎหมายอย่างชัดเจนภายใต้เงื่อนไขบางประการตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กที่เกิดโดยเทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ พ.ศ. 2558  แต่การกำหนดสิทธิการลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรในประเทศไทยยังคงไม่สอดรับกับลักษณะเฉพาะของการให้กำเนิดบุตรด้วยวิธีการ “อุ้มบุญ” ซึ่งมารดาที่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวไม่ได้เป็นผู้ตั้งครรภ์และคลอดเด็กนั้นเอง จึงควรทบทวนหลักเกณฑ์และนโยบายเกี่ยวกับการลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรในประเทศไทยโดยนำกรณีเด็กเกิดโดยใช้เทคโนโลยีช่วยการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์ตามพระราชบัญญัติดังกล่าวเข้ามาประกอบการพิจารณา เพื่อให้คู่สมรสที่ประสงค์มีบุตรมีสิทธิตามระเบียบและกฎหมายในการลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายนั้นในลักษณะเดียวกันกับบิดามารดาซึ่งไม่ได้ให้กำเนิดบุตรผ่านการตั้งครรภ์แทนอย่างเท่าเทียมกัน