การพัฒนากระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินวัฒนธรรมแห่งอนาคตของ ชุมชนรอบอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์บริบทชุมชนและกระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินของชุมชนรอบอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย 2) เพื่อพัฒนากระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินวัฒนธรรมแห่งอนาคตของชุมชนรอบอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย และ 3) เพื่อประเมินกระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินวัฒนธรรมแห่งอนาคตของชุมชนรอบอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ การสัมภาษณ์เจาะลึก สังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การสนทนากลุ่ม แบบสอบถาม สัมมนา และจัดนิทรรศการ ผลการวิจัย พบว่า ชุมชนที่ยินดีให้ความร่วมมือในการวิจัยคือ ชุมชนศรีสัชนาลัยและชุมชนท่าชัย ซึ่งมีกระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินที่เหมือนกัน คือ แนวคิดในการออกแบบ สร้างต้นแบบ การตรวจสอบคุณภาพ ทดสอบตลาด และการผลิตจำหน่าย การพัฒนากระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินวัฒนธรรมแห่งอนาคต พบว่า มี 7 ขั้นตอน คือ กำหนดขอบเขตของปัญหา การรวบรวมข้อมูล วิธีแก้ปัญหา แนวคิดในการออกแบบ การร่างแบบ สร้างต้นแบบ และการสรุปและประเมินผล ผลการประเมินกระบวนการออกแบบเครื่องประดับเงินวัฒนธรรมแห่งอนาคตโดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า ปราชญ์ชุมชน มีความพึงพอใจต่อเครื่องประดับเงินชุดปลายทาง อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวม 4.81 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.35 นักวิชาการ พบว่า มีความพึงพอใจต่อเครื่องประดับเงินชุดบุบผาแรกแย้ม อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวม 4.72 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.49 นักออกแบบ พบว่า มีความพึงพอใจต่อเครื่องประดับเงินชุดปลายทาง อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวม 4.62 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.50 และผลการประเมินโดยผู้ประกอบการ พบว่า มีความพึงพอใจต่อเครื่องประดับเงินชุดบุษกร อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวม 4.79 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.30
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ฐากูร โกมารกุล ณ นคร. (2556). ศรีสัชนาลัย เป็นไปดังใจเป็น. อนุสาร อ.ส.ท. 53(11).
ทศพร หุ่นแก้ว. (2551). การศึกษาสภาพการดำเนินงานและผลจากการได้รับการคัดสรรให้เป็นสุดยอดหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ในระดับ 3-5 ดาวของธุรกิจผลิตภัณฑ์ชุมชนและท้องถิ่น. ครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต. สาขาวิชาธุรกิจอุตสาหกรรม. คณะบริหารธุรกิจอุตสาหกรรมบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน. (2549). เครื่องประดับเงิน. สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์
อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม.
วรรณรัตน์ ตั้งเจริญ. (2526). ศิลปะเครื่องประดับ. กรุงเทพฯ: วิฌวลอาร์ต.
Davis, M. L., & Pack, G. (1982). Mexican Jewelry. University of Texas Press.
Retrieved October 11, 2015, from https://doi.org/10.22201/iie. 18703062e.1964.33.783
Krasley, S. (2013). 5 Ways That Today's Culture Will Impact Product Designs of the Future. Fast Company magazine. Retrieved November 12, 2014, from https://www.fastcompany.com/2682282/5-ways-that-todays-culture-will-impact -product-designs-of-the-future
Laroche, M., Bergeron, J., & Forieo, B. G. (2001). Targeting Consumers who are Willing to Pay More for Environmentally Friendly Products. Journal of Consumer Marketing, 18(6), 503-520. Retrieved April 5, 2017, from https://doi.org/10. 1108/eum0000000006155
Lawson, B. (2006). How Designers Think: The Design Process Demystified. Routledge. Retrieved April 10, 2017, from https://doi.org/10.4324/ 9780080454979
Messelbeck, J., & Sutherland, L. (2000). Applying Environmental Product Design to Biomedical Products Research. Environmental Health Perspectives, 108(6), 997-1002. Retrieved May 8, 2017, from https://doi.org/10.1289/ehp.00108s6997
Rajili, N. A. M., Liem, A., Olander, E., & Warell, A. (2015). Processes, Methods and Knowledge Creation in Jewellery Design Practice. In ICoRD’15–Research into Design around Boundaries Volume 1 (pp. 303-313). Springer, New Delhi. Retrieved January 23, 2015, from https://doi.org/10.1007/978-81-322-2232-3_27
