การศึกษาและพัฒนาเฟอร์นิเจอร์จากเถาวัลย์แดง กรณีศึกษาอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากการวิจัยในครั้งนี้ ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการของผู้ผลิตและผู้บริโภคที่มีต่อรูปแบบเฟอร์นิเจอร์
จากเถาวัลย์แดง ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมจากเถาวัลย์แดง และความคิดเห็นของผู้บริโภคที่มีต่อเฟอร์นิเจอร์จากเถาวัลย์แดง อำเภอ
โพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ กลุ่มผู้ใช้ ผู้จำหน่ายและกลุ่มผู้ซื้อผลิตภัณฑ์และเฟอร์นิเจอร์
จากเถาวัลย์แดง จากกลุ่มวิสาหกิจชุมชนหัตถกรรมเถาวัลย์ บ้านอีเซ อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ และกลุ่มหัตถกรรม
บ้านหนองหงอก อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 30 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็น
แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถามเพื่อการศึกษาความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อรูปแบบเฟอร์นิเจอร์จากเถาวัลย์แดง ของกลุ่ม
วิสาหกิจชุมชนหัตถกรรมเถาวัลย์ บ้านอีเซ อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณจังหวัดศรีสะเกษและดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการ
คำนวณหาค่าเฉลี่ยเลขาคณิตส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. คุณลักษณะของเส้นเถาวัลย์แดงมีความเหนียวพอที่
สามารถนำไปใช้ขึ้นรูปเฟอร์นิเจอร์ ติดสีได้ดี และสามารถนำวัสดุร่วมเข้ามาใช้ในการผลิต เพื่อเพิ่มความสวยงามและความ
หลากหลายของรูปแบบเฟอร์นิเจอร์จากเถาวัลย์แดง โดยส่วนมากกลุ่มชาวบ้านนิยมนำวัสดุร่วมเข้าใช้ในส่วนของผลิตภัณฑ์ของ
ฝากของที่ระลึก และเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งบ้าน ใช้กรรมวิธีการผลิตแบบการสานขึ้นรูป 2. ผู้บริโภคและผู้จำหน่ายมีความต้องการที่
จะผลิตหัตถกรรมจากเถาวัลย์แดงออกมาในรูปแบบเฟอร์นิเจอร์ โดยการนำเอกลักษณ์และอัตลักษณ์ของ จังหวัดศรีสะเกษมา
ช่วยในการออกแบบ โดยการใช้ กลีบดอกลำดวน มาเป็นเกณฑ์ในการขึ้นรูปทรงของเฟอร์นิเจอร์ 3. เฟอร์นิเจอร์จากเถาวัลย์แดง
จากการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญ โดยมีเกณฑ์การประเมินรูปแบบเฟอร์นิเจอร์ 16 ข้อและรูปแบบที่มีความ
เหมาะสมมากที่สุดคือ รูปแบบที่ 1 มีรูปแบบและรูปทรง สอดคล้องกับเอกลักษณ์ โดยมีค่า ( X = 4.50 , S.D.=0.13) รูปแบบที่
2 มีรูปแบบและรูปทรง มีการตัดทอนที่ลงตัวและมีความเหมาะสมปานกลาง โดยมีค่า ( X = 4.13 , S.D.=0.29) รูปแบบที่ 3 มี
การพัฒนารูปแบบที่เปลี่ยนไปจากเดิมและมีความเหมะสมน้อยที่สุด โดยมีค่า ( X = 4.05 , S.D.=0.28) ตามลำดับ