การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ กลุ่มแม่บ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก

Main Article Content

ปัณฑ์ชนิต ลิ่มผาติ
วิติยา ปิดตังนาโพธิ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ กลุ่มแม่บ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ กลุ่มแม่บ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเพื่อประเมินความพึงพอใจต่อการพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ กลุ่มแม่บ้านม่วงหอม อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ได้แก่ กลุ่มผู้บริโภควัยรุ่น อายุ 13-20 ปี ในจังหวัดพิษณุโลก จำนวนทั้งสิ้น 101 คน ใช้วิธีการเลือกสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (accidental sampling) ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 16 – 18 ปี กำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ แบ่งเป็น 4 ชุด ชุดละ 3 รูปแบบ รวมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 12 รูปแบบ โดยความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อรูปแบบผลิตภัณฑ์กระเป๋าจากผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติทั้ง 4 ชุด มีความพึงพอใจมากที่สุดคือ ชุด A (กระดุม) และชุด C (หนัง) รองลงมาคือ ชุด D (หมุด) และชุด B (เปีย) ตามลำดับ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกียรติสุดา ศรีสุข. (2547). สถิติเบื้องต้นทางการศึกษา: เอกสารประกอบการสอน.

นิรัช สุดสังข์. (2548). การวิจัยการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

นวลน้อย บุญวงษ์. (2539). หลักการออกแบบ (พิมพ์ครั้งที่1). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิศมัย วิบูลย์ศักดิ์. (2552). “กระบวนการกลุ่มและความเป็นผู้นำ”. ใน จิตวิทยาสังคม. เชียงใหม่: คณะมนุษย์ศาสตร์

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

มารุต อัมรานนท์. (2542). ศิลปะพื้นบ้านหัตถกรรม. วารสาร ม.ศ.ว ศิลปวัฒนธรรม.2(2)

.สุดาดวง เรืองรุจิระ. (2541). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดยงพลเทรดดิ้ง.

สนธยา พลศรี. (2545). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.