การศึกษาคุณสมบัติกายภาพของกระเบื้องยางผสมขยะพลาสติก

บทคัดย่อ

ยางพารา เป็นพืชที่ไม่เพียงแต่มีความสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทย แต่ยังมีความสำคัญทางสังคมและเศรษฐกิจ เนื่องจากยางพาราเป็นพืชที่ทำให้เกิดการสร้างงานและอาชีพในชนบทส่งผลให้เกิดความเข้มแข็งของชุมชน ประกอบกับประเทศไทยกำลังเผชิญกับปัญหามลพิษจากขยะพลาสติก 2 ล้านตันต่อปี จากปัญหาดังกล่าวจึงทำให้เกิดโครงการพัฒนาวัสดุปูพื้นกันลื่นจากขยะพลาสติกโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดปริมาณขยะพลาสติก ด้วยการนำกลับมาใช้ใหม่  เพื่อพัฒนาวัสดุปูพื้นกันลื่นจากขยะพลาสติกโดยทำการศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพด้านต่าง ๆ ของกระเบื้องยางจากขยะพลาสติก ได้แก่ คุณสมบัติการทนต่อแรงดึง แรงฉีกขาด ความแข็งของชิ้นงานและคุณสมบัติการลื่นไถลตามมาตรฐาน ASTM โดยการปรับเปลี่ยนขนาดของพลาสติกเพ็ท (PET) 3 ขนาด ได้แก่ ขนาด 4.72 มิลลิเมตร (ผ่านตะแกรงเบอร์ 4), ขนาด 3.01 มิลลิเมตร (ผ่านตะแกรงเบอร์ 6) และขนาด 1.63 มิลลิเมตร (ผ่านตะแกรงเบอร์ 10) เพื่อหาขนาดที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการใช้งานเป็นวัสดุปูพื้นกันลื่น จากผลการศึกษาพบว่า กระเบื้องยางที่ผสมพลาสติกเพ็ท ขนาด 3.01 มิลลิเมตร มีคุณสมบัติการทนต่อแรงดึง สูงที่สุดในจำนวนชิ้นงานที่นำมาทดสอบโดยมีค่าการทนต่อแรงดึง (Tensile strength) 13.72 MPa ค่าการยืดตัวสูงสุด ณ จุดขาด (Elongation at break) ทุกชิ้นงานทดสอบมีค่าสูงกว่ามาตรฐาน ASTM ซึ่งกำหนดไว้ 150 - 300% โดยกระเบื้องยางที่ผสมพลาสติกเพ็ท ขนาด 3.01 มิลลิเมตร สามารถยืดตัวได้สูงสุดที่ 713.91 % ค่าด้านการทนต่อแรงฉีกขาดสูงสุด (Tear strength) โดยกระเบื้องยางที่ผสมพลาสติกเพ็ท ขนาด 3.01 มิลลิเมตร มีค่าด้านการทนต่อแรงฉีกขาดสูงสุด (Tear strength)  27.20 MPa สำหรับความแข็งนั้นมีไว้เพื่อบอกความนุ่ม-แข็งของหน้ายางหากนิ่มเกินไป < 60 Shore A กระเบื้องมีโอกาสจะสึกหรอเร็วและทำความสะอาดได้ยากหรือหากแข็งเกินไป > 80 Shore A กระเบื้องจะกระด้างและสูญเสียประสิทธิภาพในการยืดเกาะ (Grip) ตามมาตรฐาน ASTM กำหนดไว้ที่ 65±5 Shore A ซึ่งในกากรทดลองนี้กระเบื้องทุกชิ้นงานที่นำมาทดสอบจำเป็นต้องมีการปรับปรุงในเพื่อให้มีความแข็งผ่านมาตรฐาน การทดสอบการลื่นไถลนั้นมาตรฐาน ASTM กำหนดไว้ที่ 36 PTV ซึ่งเป็นค่าที่กำหนดการทดสอบขณะพื้นเปียกผลการทดสอบชิ้นงานทั้งหมดพบว่าน้ำมีส่วนอย่างมากในการลดความสามารถในการป้องกันการลื่นไถลโดยผลการทดสอบเมื่อพื้นแห้งนั้นค่าความสามารถในการป้องกันการลื่นไถลของชิ้นงานทดสอบมีค่าสูงแต่เมื่อทำการทดสอบขณะพื้นเปียงค่าดังกล่าวลดลงอย่างมีนัยสำคัญ