วัตถุกับชีวิต
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ได้ถูกริเริ่มขึ้นภายใต้ความมุ่งหมายที่จะสำรวจความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างวัตถุกับสภาวะแห่งชีวิตมนุษย์ ผ่านการสร้างสรรค์ทางศิลปะมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม 2 มิติในหัวข้อ “วัตถุกับชีวิต” เพื่อพัฒนาศักยภาพในการเรียนรู้เทคนิคและวิธีสร้างงานศิลปะ สร้างองค์ความคิด วิเคราะห์เชิงสร้างสรรค์ และส่งเสริมทักษะในการทำความเข้าใจในตัวเอง รวมถึงสร้างระบบการเรียนรู้ที่เข้าถึงได้สำหรับทุกคน โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ประเด็นที่ 1 การสร้างผลงาน “วัตถุกับชีวิต” อาศัยแนวคิดคอนเซ็ปชวลอาร์ต พุทธศิลป์ หลักไตรลักษณ์ สุนทรียศาสตร์ และแนวคิดวัตถุนิยม โดยใช้เทคนิค Oil on Linen และ Oil on Copper plate ประเด็นที่ 2 คุณค่าทางอารมณ์และจิตใจที่ส่งผลต่อทักษะในการทำความเข้าใจในตัวเอง เกิดจากการตีความหลักไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ประเด็นที่ 3 ระบบการเรียนรู้ การเสริมสร้างทักษะใหม่ และเทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้ตลอดชีวิตเน้นการจัดกระบวนการเรียนรู้ตามหลัก ‘เสพ-สร้าง-นำเสนอ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิระพัฒน์ พิตรปรีชา. (2552). โลกศิลปะ ศตวรรษที่ 20. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ
ชลูด นิ่มเสมอ. (2559). องค์ประกอบของศิลปะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อมรินทร์.
สุชาติ เถาทอง. (2545). ศิลปะ ทัศนศิลป์ ม.1. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
อิทธิพล ตั้งโฉลก. (2551). แนวทางการสอนและสร้างสรรค์ จิตรกรรมขั้นสูง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิภาษา.