การพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์วัสดุชีวภาพจากธรรมชาติทางทะเล เพื่อแก้ไขปัญหาชีวมวลเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมเครื่องประดับ ในเขตพื้นที่ จังหวัดภูเก็ต
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของการวิจัยเรื่อง นวัตกรรมผลิตภัณฑ์วัสดุตกแต่งและสิ่งทอชีวภาพจากธรรมชาติทางทะเล เพื่อส่งเสริมแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนที่ยั่งยืน ในอุตสาหกรรมแฟชั่นหรูหราเชิงพาณิชย์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค้นคว้า หาแนวทางแก้ไขปัญหาเปลือกหอย ซึ่งเป็นชีวมวลไร้มูลค่าจากธรรมชาติทางทะเล ที่เหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมเครื่องประดับ ในเขตพื้นที่จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย โดยเฉพาะบริเวณชายฝั่งทะเลอันดามัน ถือเป็นแหล่งสำคัญสำหรับการเพาะเลี้ยงหอยมุก ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในอุตสาหกรรมเครื่องประดับหรูหรา โดยงานวิจัยนี้มีการศึกษาสถานการณ์และผลกระทบจากปัญหาเปลือกหอยเหลือทิ้งในอุตสาหกรรมเครื่องประดับ การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากหอยมุก และแนวทางการจัดการปัญหาเปลือกหอยแบบยั่งยืน และยังสามารถเพิ่มมูลค่าในเชิงพาณิชย์ ผลการวิจัยพบว่าเปลือกหอยมุกเป็นวัสดุชีวมวลที่ได้จากการเลี้ยงหอยมุกในอุตสาหกรรมเครื่องประดับ ประกอบด้วยแคลเซียมคาร์บอเนต (Calcium Carbonate, CaCO₃) ในรูปแบบ อะราโกไนต์ (Aragonite form) ซึ่งมีลักษณะโครงสร้างหกเหลี่ยมที่เป็นเอกลักษณ์ โครงสร้างนี้ทำให้เปลือกหอยมุกสามารถสะท้อนแสงและเกิดประกายแวววาวที่เรียกว่า "Pearlescence" ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่โดดเด่นเมื่อเทียบกับแคลเซียมคาร์บอเนตจากแหล่งอื่น และยังเป็นวัตถุดิบหลักในการพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์วัสดุชีวภาพจากธรรมชาติทางทะเล จึงเป็นหนึ่งในแนวทางสำคัญที่ช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือทิ้งและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชุติพันธ์ เลิศวชิรไพบูลย์. (2563). การใช้เปลือกหอยมุกในการผลิตไบโอแคลเซียมคาร์บอเนต. วารสารวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 15(2), 45–58.
ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์. (2558). สีเกล็ดมุก: สุนทรียภาพกับความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อม.วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 43(1), 170-187.
ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์, และภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์. (2558). สีเกล็ดมุก: การจัดการความรู้เพื่อนำไปสู่การสร้างมาตรฐานสำหรับการผลิต. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์, และภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์. (2557). นวัตกรรมการนำสีประกายมุกที่พัฒนาจากเกล็ดประกายมุกแปรรูปจากเปลือกหอยแมลงภู่เพื่อพัฒนากิจกรรมศิลปะและคุณค่าความงามในผลงานศิลปะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
สนอง เอกสิทธิ์. (2555). รายงานการวิจัยการสกัดแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกหอยแมลงภู่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
อาณัติ ต๊ะปินตา. (2553). ผลกระทบจากขยะเปลือกหอยต่อสิ่งแวดล้อม. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. กาญจนบุรี: มหาวิทยาลัย
ราชภัฏกาญจนบุรี.