ความรุนแรงไร้พรมแดนของผู้ลี้ภัยข้ามชาติ: กรณีศึกษาชาวอุยกูร์จากซินเจียง

Main Article Content

สุชาติ เศรษฐมาลินี

บทคัดย่อ

          ในช่วง 3-4 ปี ที่ผ่านมา ประเทศไทยประสบกับเหตุการณ์ความรุนแรงที่มีลักษณะพิเศษจากการกระทำของกลุ่มคนที่เป็นผู้ลี้ภัยข้ามชาติ คือ ชาวอุยกูร์ จากมณฑลซินเจียง ประเทศจีน และเป็นความรุนแรงที่เกิดขึ้นทั้งในประเทศไทยจากเหตุการณ์ระเบิดที่ย่านราชประสงค์ ใจกลางกรุงเทพมหานคร ซึ่งถึงแม้ว่ายังคงอยู่ในขั้นตอนของคดีความ แต่ผู้ต้องหาที่ถูกจับล้วนเป็นชาวอุยกูร์ และเหตุการณ์การทำลายสำนักงานของสถานกงสุลไทยในต่างประเทศประจำกรุงอิสตันบูล ประเทศตุรกี เหตุการณ์ความรุนแรงดังกล่าวสร้างความฉงนงงงวยให้กับประชาชนไทยโดยทั่วไปว่า ชาวอุยกูร์เป็นใคร มาจากไหน ทำไมถึงมาก่อความรุนแรงในประเทศไทย ดังนั้น บทความวิจัยชิ้นนี้ต้องการศึกษาเพื่อตอบคำถามดังกล่าว รวมทั้งเพื่อแสวงหาแนวทางเชิงนโยบายในการปฏิบัติต่อผู้อพยพข้ามชาติอย่างเหมาะสมต่อไป งานศึกษาวิจัยนี้พบว่า ชาวอุยกูร์ เป็นชนชาติที่มีประวัติศาสตร์เป็นของตนเองมายาวนานหลายพันปี ต่อมาภายหลังพวกเขาได้รับผลกระทบจากนโยบายต่างๆ ของรัฐบาลจีนที่จำกัดสิทธิเสรีภาพในการปฏิบัติทางศาสนา การถูกเลือกปฏิบัติ และการละเมิดสิทธิมนุษยชน ตลอดจนการช่วงชิงผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและทรัพยากรในพื้นที่ จึงสร้างความไม่พอใจให้กับชาวอุยกูร์บางกลุ่มจนพยายามก่อการต่อต้านรัฐบาลกลางของจีนและอพยพหลบหนีไปยังประเทศอื่นๆ ประเทศไทยจึงกลายเป็นเป้าเหมายเพื่อเป็นทางผ่านของชาวอุยกูร์อพยพ ดังนั้น รัฐบาลไทยจำเป็นที่จะต้องดำเนินมาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาสมดุลในการปฏิบัติต่อคนกลุ่มนี้เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาที่ซับซ้อนและกระทบผลประโยชน์แห่งชาติในระยะยาวต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เศรษฐมาลินี ส. (2017). ความรุนแรงไร้พรมแดนของผู้ลี้ภัยข้ามชาติ: กรณีศึกษาชาวอุยกูร์จากซินเจียง. เอเชียปริทัศน์, 38(2), 27–56. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/asianreview/article/view/243557
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)
Share |

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย
1. กระทรวงการต่างประเทศ. 2558 ก. “ข่าวสารนิเทศ: กรณีการส่งกลับผู้ลักลอบเข้าเมืองชาวมุสลิมที่อ้างว่าเป็นชาวตุรกี (ชาวอุยกูร์).” กระทรวงการต่างประเทศ. เข้าถึงเมื่อ 30 ตุลาคม 2559. http://www.mfa.go.th/main/th/media-center/14/58151

2. กระทรวงการต่างประเทศ. 2558 ข. “ข่าวสารนิเทศ: เหตุระเบิดที่แยกราชประสงค์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2558 (ฉบับที่ 2).” กระทรวงการต่างประเทศ. เข้าถึงเมื่อ 30 ตุลาคม 2559. http://www.mfa.go.th/main/th/media-center/14/5920

3. สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงอังการา. 2558. “ขอให้คนไทยในตุรกีเพิ่มความระมัดระวังตัว.” สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงอังการา. เข้าถึงเมื่อ 30 ตุลาคม 2559. URL: http://thaiembassyturkey.com/th/news-3/338

ภาษาอังกฤษ
4. Austrian Red Cross. 2016. “China: Situation of Uyghurs.” Austrian Centre for Country of Origin and Asylum Research and Documentation.

5. Bovingdon, Gardner. 2010. The Uyghurs: Strangers in Their Own Land. New York: Columbia University Press.

6. Campbell, Charlie. 2017. “Pipelines, and Geopolitics: China’s New Silk Road Is a Challenge for Washington.” Time, Accessed October 23, 2017. URL: http://time.com/4992103/china-silk-road-belt-xi-jinping-khorgos-kazakhstan-infrastructure/

7. Gladney, Dru. 2004. Dislocating China: Reflections on Muslims, Minorities, and Other Subaltern Subjects. Chicago: The University of Chicago Press.

8. Gladney, Dru. 2008 “Islam and Modernity in China: Secularization or Separatism?” In Chinese Religiosities: Afflictions of Modernity and State Formation, edited by Mayfair Yang, California: University of California Press.

9. Howell, Anthony and C. Cindy Fan. 2011. “Migration and Inequality in Xinjiang: A Survey of Han and Uyghur Migrants in Urumqi.” Eurasian Geography and Economics 52 (1): 119–139.

10. Jack Chen. 1977. The Sinkiang Story. New York: Macmillan Publishing.

11. Lefevre, Amy Sawitta and Yesim Dikmen. 2015. “Thai PM defends decision to send Uighurs back to China.” Reuters, Accessed 29 July 2016. https://www.reuters.com/article/us-thailand-uighurs-turkey/thai-pm-defends-decision-to-send-uighurs-back-to-china-idUSKCN0PJ18620150709

12. Legerton, Colin and Jacob Rawson. 2009. Invisible China: a Journey through Ethnic Borderlands. Chicago: Chicago Review Press.

13. Lipman, Jonathan. 2009. “Jonathan Lipman on Ethnic Tension in China.” Mount Holyoke College, Accessed 2 August 2016. https://www.mtholyoke.edu/ media/jonathan-lipman-ethnic-tension-china-0

14. Potter, Robert. 2015. “Why Thailand Returned the Uyghurs.” The Diplomat, Accessed 2 August 2016. http://thediplomat.com/2015/08/what-thailand-returned-the-uyghurs/

15. Holdstock, Nick. 2014. “Islam and Instability in China’s Xinjiang.” Norwegian Peacebuilding Resource Centre Report.

16. Irwin, Peter. 2017. 2016 Human Rights Situation in East Turkestan. The World Uyghur Congress.

17. Schichor, Yitzhak. 2009. Ethno-Diplomacy: The Uyghur Hitch in Sino-Turkish Relation. Honolulu: Policy Study, East-West Center.

18. Starr, S. Frederick. ed. 2004. Xinjiang: China’s Muslim Borderland. New York: Central Asia Caucasus Institute.

19. Yu-Wen Chen. 2010. “Who Made Uyghurs Visible in the International Arena?: A Hyperlink Analysis.” Global Migration and Transnational Politics Working Paper Number 12. June 2010. George Mason University.

20. Yu-Wen Chen. 2012. “A Network Approach to the Study of the World Uyghur Congress’ Global Outreach: A Methodological Note.” Journal of Chinese Political Science 17 (1): 77-88.

21. Xiaogang Wu and Xi Song. 2013. “Ethnicity, Migration, and Social Stratification in China: Evidence from Xinjiang Uyghur Autonomous Region.” Population Studies Center Research Report No. 13-810. November 2013. Institute for Social Research, University of Michigan.

22. Wickenkamp, Carol. 2014. “Uyghurs ‘Caged’ by Internet Restrictions, Charges Report.” The Epoch Times. Accessed June 16, 2014. https://www.theepochtimes.com/uhygurs-caged-by-internet-restrictions-charges-report_740885.html

23. World Uyghur Congress. 2014. 2014 Report on Human Rights Violations in East Turkistan. World Uyghur Congress.

24. Zenn, Jacob. 2014. “Undocumented Uyghur Migrants Find New Route to Southeast Asia.” China Brief 14 (17): 8-11.