การประเมินผลการใช้บอร์ดเกม เพื่อการสื่อสารวัฒนธรรมองค์การ

ผู้แต่ง

  • มณฑล สรไกรกิติกูล
  • สิริลักษณ์ ศุภนันท์

คำสำคัญ:

การประเมินผล, บอร์ดเกม, การสื่อสาร, วัฒนธรรมองค์การ, กระบวนการจัดกิจกรรม

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและประเมินผลการใช้บอร์ดเกมเพื่อการสื่อสารวัฒนธรรมในองค์การ โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการประเมินจาก 8 ปัจจัยที่จะส่งผลให้การจัดกิจกรรมประสบความสำเร็จ ทำการเก็บข้อมูลจากเอกสารเพื่อใช้ในการวิเคราะห์และสนับสนุนข้อมูล เช่น เอกสารบันทึกภายใน เอกสารรายละเอียดการจัดกิจกรรม นิตยสารขององค์การ เป็นต้น อีกทั้งมีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้จัดกิจกรรม 3 ท่าน ผู้เข้าร่วมกิจกรรม 6 ท่านและผู้บังคับบัญชาของผู้เข้าร่วมกิจกรรม2 ท่าน

          ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลให้การจัดกิจกรรมประสบความสำเร็จ คือ (1) เนื้อหาในการจัดกิจกรรม (2) อุปกรณ์ในการจัดกิจกรรม (3) รูปแบบและกระบวนการในการจัดกิจกรรม (4) สภาพแวดล้อมในการจัดกิจกรรม(5) การเรียนรู้จากกิจกรรม อันเนื่องมาจากกระบวนการบริการจัดการในประเด็นดังกล่าว สามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพและพบปัจจัยที่ส่งผลให้การจัดกิจกรรมไม่ประสบความสำเร็จ ดังนี้ (1) เป้าหมายการจัดกิจกรรม (2)ความสามารถของวิทยากรกระบวนการในการจัดกิจกรรม อันเนื่องมาจากการคัดเลือกวิทยากรกระบวนการที่ไม่เหมาะสม เนื่องมาจากการจัดกิจกรรมที่ไม่ต่อเนื่อง (3) การนำความรู้จากการเข้าร่วมกิจกรรมไปใช้งาน เนื่องมาจากไม่มีการชี้แจงเป้าหมายในระยาวที่ชัดเจนให้กับผู้เข้าร่วมกิจกรรมเพื่อให้เกิดความคาดหวังที่สอดคล้องกัน

เอกสารอ้างอิง

บุญธรรมกิจปรีดาบริสุทธิ์. (2548).ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์.กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักท์.

ปรีชาเอกคุณากูล. (2559). วันนี้กับคุณปรีชาเอกคุณากูล. วารสารภายในองค์กรCPN,9(3), 2.

พงศ์ศิริสุขประวิทย์ และมณฑลสรไกรกิติกูล. (2560). ผู้ส่งเสริมการเรียนรู้ : บทบาทในการสร้างเสริมการเรียนรู้องค์การภาครัฐ. วารสารHR Intelligence, 12(2), 27-46.

พีระพงษ์ เอื้อสุนทรวัฒนา. (2560). บทบาทของผู้นำในการบริหารธุรกิจ. วารสารบริหารธุรกิจปริทัศน์, 9(2), 1-6.

เยาวดีรางชัยกุลวิบูลย์ศรี. (2556). การประเมินโครงการ: แนวคิดและแนวปฏิบัติ.พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิรัชสงวนวงศ์วาน. (2547). การจัดการและพฤติกรรมองค์การ.พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เพียร์สันเอ็ดดูเคชั่นอินโดไชน่า.

วิวัลย์ดาสิริชีวานันท์. (2556). การพัฒนาตัวบ่งชี้สมรรถนะหลักของวิทยากรกระบวนการในงานสาธารณสุขการวิเคราะห์ความตรงเชิงประจักษ์และความไว.ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (วิจัยวัดผลและสถิติการศึกษา), มหาวิทยาลัยบูรพา.

สมคิดพรมจุ้ย. (2542).เทคนิคการประเมินโครงการ.นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุภางค์จันทวานิช. (2556). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โสภิตแกล้วกล้า. (2551). ศึกษาการประเมินผลการบำบัดรักษาด้วยโปรแกรมจิตสังคมบำบัดของคลินิกบำบัดการติดยาเสพติดสำนักอนามัยกรุงเทพมหานคร.สารนิพนธ์สังคมสงเคราะห์มหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

โสมจุฑาจันทร์เจริญ. (2556). การสื่อสารวัฒนธรรมองค์การของบริษัทไพร้ซวอเตอร์เฮ้าส์คูเปอร์ส (PwC) ประเทศไทยจำกัด.สารนิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต (การจัดการการสื่อสารองค์กร),มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อัญญาปลดเปลื้อง. (2556). การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปรากฏการณ์วิทยา. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข,23(2), 1-10.

Ahmed, J. U. (2010). Documentary research method: New dimensions. Indus Journal of Management & Social Sciences, 4(1), 1-14.

Baldwin, T.T.,& Ford, J.K. (1988). Transfer of training: A review and directions for future research. Personnel Psychology, 41(1), 63-105.

Bens, I. (2012). Facilitation: Your pocket guide to facilitation (3rd Edition).Salmen, NH: GOAL/QPC

Daniel, C. (2017). Board Games in the Business Classroom: How to Play Business Decisions. Retrieved January 7, 2018, website https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1137674.pdf

Diamantidis, A.D.,&Chatzoglou, P.D. (2012). Evaluation of formal training programmes in Greek organizations. European Journal of Training and Development, 36(9), 888-910.

Fabio, C.,& Maria, G. C. (2017). The 11th European Conference on Game-Based Learning. Board Games Creation as Motivating and Learning Tool for STEM. United Kingdom: ACPI.

Hofstede, G., Hofstede, G.J., &Minkov, M. (2010). Cultures and Organizations: Software of the Mind. United States: McGraw Hill Professional.

Kirkpatrick, D.L., & Kirkpatrick, J.D. (2013). Kirkpatrick Four Levels Audio Recordings Study Guide. Newnan, GA: Kirkpatrick Partners, LLC.

Pace, R.W.,&Faules, D.F. (1994). Organizational Communication. Boston: Allyn & Bacon.

Peter, M.S. (1994). The Fifth Discipline Fieldbook: Strategies and Tools for Building a Learning Organization. United States: Crown Business.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-25

รูปแบบการอ้างอิง

สรไกรกิติกูล ม. ., & ศุภนันท์ ส. . (2020). การประเมินผลการใช้บอร์ดเกม เพื่อการสื่อสารวัฒนธรรมองค์การ. วารสารบริหารธุรกิจและการจัดการปริทัศน์, 12(1), 37–52. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/242477

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย