การวิเคราะห์องค์ประกอบส่วนประสมทางการตลาดและตัวชี้วัด ที่ส่งผลต่อความสำเร็จของอุตสาหกรรมไมซ์ไทย
关键词:
การตลาดอุตสาหกรรมไมซ์ , องค์ประกอบอุตสาหกรรมไมซ์ , ส่วนประสมทางการตลาดอุตสาหกรรมไมซ์ , ตัวชี้วัดความสำเร็จของอุตสาหกรรมไมซ์摘要
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความหมาย องค์ประกอบหลักทางด้านการตลาดที่ใช้ในการขับเคลื่อนอุตสาหกรรมไมซ์ (2) เพื่อกำหนดส่วนประสมทางการตลาดและตัวชี้วัดความสำเร็จของอุตสาหกรรมไมซ์ไทยซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีผู้ให้ข้อมูลหลักได้แก่ผู้เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมไมซ์ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคการศึกษา จำนวนรวมทั้งสิ้น 21 คน โดยแบ่งเป็นการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 11 คน และการสนทนากลุ่ม (Focused Group) จำนวน 10 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการนำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่มมาวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ความหมายทางการตลาดไมซ์นั้นเป็นการจัดกิจกรรมที่ก่อให้เกิดการซื้อขาย การต่อยอดทางธุรกิจ โดยใช้กิจกรรมไมซ์เป็นพื้นฐาน ได้แก่ การจัดประชุม สัมมนา งานแสดงสินค้า และการจัดอีเวนต์เป็นเครื่องมือทำให้เกิดรายได้กับผู้ประกอบการและพื้นที่จัดงาน โดยกำหนดองค์ประกอบของตลาดไมซ์ได้ 6 องค์ประกอบ กำหนดส่วนประสมทางการตลาดของอุตสาหกรรมไมซ์ได้ 13 องค์ประกอบ และกำหนดตัววัดความสำเร็จของอุตสาหกรรมไมซ์ไทย 6 ตัวชี้วัด ได้แก่ ความพร้อมโครงสร้างพื้นฐานและการเข้าถึง การบริหารงานและมาตรฐาน การจัดอันดับประเทศไทย จำนวนงานไมซ์ที่เกิดขึ้น มูลค่าเศรษฐกิจที่วัดได้จากการจัดงานไมซ์ และคุณค่าที่ลูกค้าได้รับจากงานไมซ์
参考
เกิดศิริ เจริญวิศาล. (2552). รูปแบบส่วนประสมทางการตลาดที่เหมาะสมของสถานที่จัดงานสำหรับอุตสาหกรรมไมซ์ในประเทศไทย. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาการท่องเที่ยวสำนักงานบัณฑิตศึกษา, มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
กันตภพ บัวทอง. (2554). กลยุทธ์การพัฒนาตลาด MICE ของจังหวัดชายแดนริมแม่น้ำโขง.วิทยานิพนธ์ปริญญาธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ดุษฎี ช่วยสุข และดลฤทัย โกวรรธนะกุล. (2558). การพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมไมซ์ในจังหวัดขอนแก่นเพื่อรองรับการเป็นไมซ์ซิตี้ของประเทศไทย. วารสารบริการและการท่องเที่ยว, 10(1), 1-23.
ดร.เสรี วงษ์มณฑา และดร.วิชยานันท์ พ่อค้า. (2017). แนวทางการเสริมสร้างศักยภาพของประเทศไทยให้เป็นเมืองเป้าหมายของไมซ์ (MICE). มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์: วารสารมนุษยศาสตร์, 96-112.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2554). ธุรกิจไมซ์ (MICE BUSINESS). นนทบุรี: เฟิร์นข้าหลวง พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
พินิตา แก้วจิตคงทอง และเยาวลักาณ์ ชาวบ้านโพธิ์. (2016). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการการจัดประชุมและสัมมนา (MICE) ของธุรกิจโรงแรมและรีสอร์ทในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 35-46.
วันเฉลิม จันทร์พงษ์แก้ว. (2560). คุณค่าทางการสื่อสารและมูลค่าทางธุรกิจของสตรีทอาร์ท. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). (2562). รายงานงบประมาณประจำปี 2562. กรุงเทพฯ.
สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). (2563). หลักเกณฑ์การประเมินเมืองเพื่อเป็นไมซ์ซิตี้. กรุงเทพฯ.
อภิสิทธิ์ ฉัตรทนานนท์. (2547). “การบริหารการตลาด”, ในเอกสารประกอบการเรียนหลักสูตรการพัฒนาการจัดการ. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
Crouch, G.I., & Weber, K. (2002). Marketing convention of tourism. Journal of ConventionTourism International Research and Industry Perspectives. Binghamton New York: The Haworth Press.
Davidson, R., & Cope, B. (2003). Business Travel. Conferences, Incentive Travel, Exhibitions, Corporate Hospitality and Corporate Travel. Pearson Education: Harlow.
Kotler, P. (2012). Marketing Management (The Millennium edition). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Kotler, P. (2016). Marketing management: Analysis, planning, implementation, and control (15th Global ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
MICE Industry by Event Type. Global Opportunity Analysis and Industry Forecast, 2018-2025.Retrieved August 9, 2020, from Allied Market Research Website:https://www.alliedmarketresearch.com/mice-industry-market.
MICE Intelligence Center. (2020) ถอดบทเรียนหนึ่งปี MICE Intelligence จากเทรนด์หลากหลายสู่งานไมซ์ยุค New Normal. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2564, จาก สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ เว็บไซต์:https://intelligence.businesseventsthailand.com/en/blog/m2i.
Natalia, S. (2017). The internationalization of the Meetings-, Incentives-,Conventions-and Exhibitions- (MICE) industry: Its influences on the actors in the tourism business activity. Journal of Economics and Management, 27 (1), 96-113.
PATA Asia Pacific Association Issues and Trends. (2011). Bangkok: Pata Asia Pacific Association.
Rogers, T. (2000). “Destination Industry” Conference: A twenty-First Century. New York:Addition Wesley Longman.
Shankar, B. (2018). Global MICE Industry is projected to reach $1,439.3 Billion, in 2025. Retrieved August 3, 2020, from Allied Market Research Website: https://www.alliedmarketresearch.com/press-release/MICE-industrymarket.html#:~:text=According%20to%20a%20new%20report,7.6%25%20from%202018%20to%202025.
Swarbrooke, J., & Horner, S. (2001). Business Travel and Tourism. Oxford: Butterworth-Heine-mann.
Thailand Convention & Exhibition Bureau. (2020). Thai MICE United (Online). Retrieved August 3, 2020, from MICE in Thailand Website: https://www.facebook.com/miceinthailand/videos/624459911794875.
UNWTO. (2006). Measuring the Economic Importance of the Meetings Industry – Developing a Tourism Satellite Account Extension. Madrid.
Weber, K., & Chon, K. (2002). Convention tourism: international research and industry perspectives. New York: Haworth Hospitality Press.
##submission.downloads##
已出版
##submission.howToCite##
期
栏目
##submission.license##
##submission.copyrightStatement##
##submission.license.cc.by-nc-nd4.footer##All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.
The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.
