หลักปรัชญาพื้นฐานของการศึกษา
คำสำคัญ:
ปรัชญา, ปรัชญาการศึกษา, สังคมแห่งการเรียนรู้บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาความหมายและแนวคิดเกี่ยวกับปรัชญา 2) เพื่อศึกษาความหมาย แนวคิด และสาระสำคัญของปรัชญาการศึกษา และ 3) เพื่อสรุปองค์ความรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างปรัชญากับการศึกษา จากการศึกษาค้นคว้าพบว่า ปรัชญาเป็นศาสตร์ที่มุ่งแสวงหาความรู้และความจริงสูงสุดเกี่ยวกับมนุษย์ ชีวิต สังคม และจักรวาล โดยเป็นทั้งกระบวนการในการแสวงหาความรู้และผลลัพธ์ที่เกิดจากการแสวงหาความรู้นั้น ขณะที่ปรัชญากับการศึกษามีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิด เนื่องจากปรัชญามุ่งค้นหาความจริงและคุณค่าของชีวิต ส่วนการศึกษามุ่งพัฒนามนุษย์ให้มีความรู้ ความสามารถ คุณธรรม และสามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีความสุขและประสบความสำเร็จ
นอกจากนี้ ยังพบว่า ปรัชญาการศึกษาเป็นการประยุกต์แนวคิดและหลักการทางปรัชญามาใช้เป็นพื้นฐานในการกำหนดจุดมุ่งหมาย เนื้อหา วิธีการจัดการเรียนรู้ และแนวทางการพัฒนาผู้เรียนให้สอดคล้องกับเป้าหมายของการศึกษา โดยปรัชญาการศึกษาช่วยอธิบายแนวคิดของนักปรัชญา ตลอดจนเป็นกรอบในการวิเคราะห์และพัฒนาระบบการศึกษาให้เหมาะสมกับบริบทของสังคม ในยุคปัจจุบันซึ่งเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ การศึกษาจึงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาศักยภาพของมนุษย์ตลอดช่วงชีวิต ทั้งด้านสติปัญญา คุณธรรม และทักษะการดำรงชีวิต เพื่อให้สามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้อย่างมีความสุข ประกอบสัมมาอาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพ และร่วมสร้างสรรค์ประโยชน์ให้แก่สังคมและประเทศชาติต่อไป
เอกสารอ้างอิง
สุรพงษ์ คงสัตย์. (2554). การศึกษาอิสระทางพระพุทธศาสนา. นครราชสีมา : ร้าน เอสทีเคก๊อปปี้.
สงัด อุทรานันท์. (2532). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์ และคณะ. (2542). ปรัชญาการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สวามี สัตยานันทบุรี. (2514). ปาฐกถา. กรุงเทพฯ : แพร่วิทยา.
ภิญโญ สาธร. (2525). ปรัชญาการศึกษา. กรุงเทพฯ : มส.การพิมพ์.
Kneller. (1964). Introduction to the Philosophy of Education. New York : John Wiley & Sons.
จินดา ยัญทิพย์. (2528). ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิดทางปรัชญาการศึกษากับการเรียนของนิสิต บัณฑิตศึกษาคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Webb, L. D., Metha, A., & Jordan, K. F. (1992). Foundations of American education. Merrill.
วรวิทย์ วศินสรากร. (2544). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการศึกษา. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิ โรฒ.
อรสา สุขเปรม. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิดทางปรัชญาการศึกษาของ อาจารย์วิทยาลัยครู ในกรุงเทพมหานครกับคำรายงานพฤติกรรมการสอน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิตรกร ตั้งเกษมสุข. (2525). พุทธปรัชญากับปรัชญาการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ :เคล็ดไทย.
Kneller. (1964). Introduction to the Philosophy of Education. New York : John Wiley & Sons.
Lucus. (1970). What is Philosophy of Education. New York : the Mc Millan Company.
บรรจง จันทรสา. (2527). ปรัชญาการศึกษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
Noddings, Nel. 1998. Philosophy of education. Boulder: Westview Press
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2557). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์: ทิศทางสาหรับครูศตวรรษที่ 21. เพชรบูรณ์: โรงพิมพ์จุลดิส การพิมพ์
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตรการสอน องคความรูเพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
สื่อออนไลน์
กษมา ศรีสุวรรณ. (2556). ปัญหาและแนวโน้มการศึกษาไทยในอนาคต. สืบค้น 16 ตุลาคม 2563. จาก http://toyphd2013.blogspot. com/2013/06/ blog-post.html.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 พุทธมัคค์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.