สารัตถะกับความเปลี่ยนแปลง: จากอริสโตเติลสู่พระพุทธองค์

ผู้แต่ง

  • พระมหาชวน ชวนปัญโญ (อัศวภูมิ) มหาวิทยาลัยมหามุฏราชวิทยาลัย
  • เมธา หริมเทพาธิป บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

สารัตถะ, เครือข่ายจิตอาสา, อริสโตเติล

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบแนวคิดเรื่อง “สารัตถะและความเปลี่ยนแปลง” ระหว่างอริสโตเติลและพระพุทธองค์ โดยเริ่มจากการศึกษาทฤษฎีสารัตถะและกลไกการอธิบายความเปลี่ยนแปลงผ่านศักยภาพและความเป็นจริงในปรัชญาของอริสโตเติล จากนั้นศึกษาหลักไตรลักษณ์และปฏิจจสมุปบาทในพระพุทธศาสนา ซึ่งอธิบายความเปลี่ยนแปลงโดยไม่ยึดถือสารัตถะ ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า แม้ทั้งสองระบบต่างพยายามตอบคำถามเกี่ยวกับความต่อเนื่องท่ามกลางการเปลี่ยนแปลง แต่กลับได้ข้อสรุปที่ตรงกันข้าม อริสโตเติลยืนยันการมีอยู่ของสารัตถะ ขณะที่พระพุทธองค์ปฏิเสธสารัตถะและชี้ให้เห็นความจริงแห่งความสัมพันธ์เชิงเหตุปัจจัย การเปรียบเทียบนี้ช่วยให้เข้าใจผลกระทบเชิงอภิปรัชญา จริยศาสตร์ และโลกทัศน์ที่แตกต่างกันของทั้งสองอารยธรรม อีกทั้งยังมีนัยสำคัญต่อการสร้างบทสนทนาทางปรัชญาระหว่างตะวันตกและตะวันออกในยุคปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

ธีรพันธ์ เหลืองทองคำ. (2560). ปรัชญาตะวันตก: จากยุคโบราณสู่ยุคกลาง. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ประเสริฐ ณ นคร. (2558). อริสโตเติลกับปรัชญาธรรมชาติ. โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษร ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประเสริฐ ณ นคร. (2560). เปรียบเทียบปรัชญาตะวันตกและตะวันออก. โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิมพ์ใจ สุขเจริญ. (2563). จริยศาสตร์เปรียบเทียบ: อริสโตเติลและพระพุทธศาสนา. วารสารปรัชญาและ ศาสนา, 12(2), 78-105.

วิญญู เอื้ออนันต์. (2563). ปรัชญาอภิปรัชญา: สารัตถะและความเป็นจริง. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

วิชัย วงศ์ใหญ่. (2561). ตะวันตกพบตะวันออก: บทสนทนาทางปรัชญา. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). ไตรลักษณ์: หัวใจพระพุทธศาสนา. โรงพิมพ์มหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). อนัตตาในพระพุทธศาสนา. สำนักพิมพ์ธรรมสภา.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2562). ปฏิจจสมุปบาท: กระบวนการแห่งชีวิต. มูลนิธิพุทธธรรม.สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2563). พุทธธรรม: ฉบับปรับขยาย (พิมพ์ครั้งที่ 45). สำนักพิมพ์ ผลิธัมม์.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2560). ปรัชญาพุทธศาสนา: จากไตรลักษณ์สู่ปฏิจจสมุปบาท. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2561). แนวคิดเรื่องการเปลี่ยนแปลงในปรัชญากรีก. วารสารปรัชญาและศาสนา, 9(1), 45-68.

สุวิทย์ ธีรศาสวัต. (2562). อภิปรัชญาเปรียบเทียบ: สารัตถะและอนัตตา. สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Graham, D. W. (2008). Heraclitus. Stanford Encyclopedia of Philosophy. Stanford University Press.

Rahula, W. (1974). What the Buddha taught (2nd ed.). Grove Press.

Ross, D. (1995). Aristotle (6th ed.). Routledge.

Shields, C. (2016). Aristotle (2nd ed.). Routledge.

Siderits, M. (2007). Buddhism as philosophy: An introduction. Hackett Publishing.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

28-06-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ชวนปัญโญ (อัศวภูมิ) พ. ., & หริมเทพาธิป เ. . (2026). สารัตถะกับความเปลี่ยนแปลง: จากอริสโตเติลสู่พระพุทธองค์ . พุทธมัคค์, 11(1), 13–27. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bdm/article/view/283787