อุปสงค์การท่องเที่ยวไทยกับภาวะเศรษฐกิจ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะประมาณการอุปสงค์ต่อการท่องเที่ยวไทยของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ ในกลุ่ม 15 ประเทศที่มีจำนวนนักท่องเที่ยวสูง จากชุดข้อมูลแบบผสมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 ถึงปี พ.ศ. 2561 ด้วยวิธีพาเนลรีเกรสชัน การทดสอบพาเนลยูนิทรูท และการทดสอบพาเนลโคอินทิเกรชัน ผลการประมาณค่าระบุว่า นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ มีพฤติกรรมเหมือนกัน คือ การตัดสินใจท่องเที่ยวในประเทศไทยไม่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงภาวะเศรษฐกิจ กล่าวได้ว่า แม้ว่าสถานการณ์ที่ภาวะเศรษฐกิจโลกชะลอตัว ค่าครองชีพสูงขึ้น หรือภาวะที่ค่าเงินบาทแข็งค่าอย่างต่อเนื่อง ก็ไม่ได้เป็นสาเหตุที่ชักนำให้อุปสงค์ต่อการท่องเที่ยวไทยที่วัดด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติลดลง ในขณะที่อิทธิพลจากพฤติกรรมในอดีต และความไม่แน่นอนต่าง ๆ ในด้านสังคมและการเมืองของไทยสูง มีผลทำให้อุปสงค์ต่อการท่องเที่ยวไทยลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายของงานวิจัยนี้ คือ ควรดำเนินมาตรการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง
Article Details
บทความที่นำมาสมัครลงตีพิมพ์ในวารสารต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน และไม่ส่งต้นฉบับบทความซ้ำซ้อนกับวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนบทความต้องไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
Chaivichayachat, B. (2015). Impacts of changing in macroeconomic factors on foreign tourism
revenue and sectoral output in Thailand. International Journal of Business and Management Study, 2, 65–66.
Chaivichayachat, B. (2018). Tourism revenue in major tourism cluster in Thailand: Determinants
and responses of macroeconomic variable. International Journal of Civil Engineering and
Technology, 10(3), 1046-1055.
Chumni, M. (2001). Bǣpčhamlō̜ng ʻuppasong khō̜ng kānthō̜ngthīeo: patčhai thī mī phon tō̜ rāidai
čhāk nakthō̜ngthīeo tāng chāt khō̜ng prathēt Thai [Tourism demand model: Determinants of Thailand’s international tourist receipts] (Master’s thesis, Chulalongkorn University).
Coshall, J. (2000). Spectral analysis of international tourism flows. Annals of Tourism Research,
(3), 577-589.
Eilat, Y., & Einav, L. (2003). Determinants of international tourism: A three-dimensional panel data
analysis. Applied Economics, 36(12), 1315-1327.
Hausman, J. (1978). Specification tests in econometrics. Econometrica, 46(6), 1251-1271.
International Monetary Fund. (2018). World economic outlook. Retrieved June 15, 2019, from
https://www.imf.org/external/datamapper/datasets/WEO.
Kao, A. (1999). Spurious regression and residual-based tests for cointegration in panel data.
Journal of Econometrics, 90(1), 1-44.
Kester, J. G. C. (2003). International tourism in Africa. Tourism Economics, 9(2), 203–221.
Levin, A., Lin, C. F., & Chu, C. S. J. (2002). Unit root tests in panel data: Asymptotic and finite-sample
properties. Journal of Econometrics, 108(1), 1-24.
Lim, C. (1997). Review of international tourism demand models. Annals of Tourism Research,
(4), 835-849.
Ministry of Tourism & Sport. (2018). Sathiti nakthō̜ngthīeo [Tourist statistics]. Retrieved June 15,
, from https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=411.
Nordstrom, J. (2002). Dynamic and stochastic structures in tourism demand modeling (Umea
Economic Studies No. 596). Sweden: Umea University.
Preedatham, K., Vivatvanit, V., & Suksonghong, K. (2018). Modeling the demand for inbound tourism to
Thailand: Panel data approach. Advanced in Economics, Business and Management Research, 52, 236-241.
Song, H. Y., Witt, S. F., & Li, G. (2003). Modelling and forecasting the demand for Thai tourism.
Tourism Economics, 9(4), 363-387.
Sookmark, S. (2011). An analysis of international tourism demand in Thailand (Doctoral Dissertation,
National Institute of Development Administration).
The World Tourism Organization (UNWTO). (2018). Tourism statistics. Retrieved June 15, 2019,
from https://www.unwto.org/statistics.
Tourism Authority of Thailand. (2018). Tourism economic reviews. Retrieved June 15, 2019, from https://www.tourismthailand.org/.
Untong, A., & Kaosa-ard, M. (2011). Kān wikhro̜ ʻuppasongkān thō̜ngthīeo Thai nai raya yāo [An analysis
of Thailand's long-run tourism demand]. Thammasat Economic Journal, 29(2), 1-34.
