การจัดการป่ากันชนร่วมของชุมชนบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ห้วยขาแข้ง

Main Article Content

ปริญญา นิกรกุล
พระครูวิโชติสิกขกิจ
พระมหาเกรียงศักดิ์ อินฺทปญฺโญ

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการและปัญหาของการจัดการป่ากันชนร่วม                   และ 2) เสนอยุทธศาสตร์การจัดการป่ากันชนร่วมของชุมชนบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ รวบรวมข้อมูลโดยการวิจัยเอกสาร การวิจัยภาคสนาม ประกอบด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การจัดเวทีสาธารณะ และกิจกรรม “กินข้าวป่าเล่าความหลังฟังปัญหา” ผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่ใช้ในการศึกษามีจำนวน 47 คน ใช้การตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้าด้านวิธีรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา และอธิบายด้วยวิธีพรรณนาโดยเน้นหลัก​การ​ออกแบบ​กติกา​ใน​การ​จัดการ​ทรัพยากร


            ผลการวิจัยพบว่า 1) มีการหาประโยชน์จากป่าสงวนแห่งชาติและป่าชุมชน โดยผู้คนในและนอกพื้นที่โดยการบุกรุกพื้นที่ การตัดต้นไม้ การหาของป่า การล่าสัตว์ป่าสงวน วิกฤตการณ์ไฟป่าในฤดูแล้ง ปัญหาของช้างป่าบุกรุกทำลายพืชสวน พืชไร่ และการรุกล้ำเข้าไปในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง และ 2) ป่าชุมชน และป่าสงวนแห่งชาติ ที่มีพื้นที่ไม่ประชิดและประชิดกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ดำเนินกิจกรรมผ่านโครงการจัดตั้งป่าชุมชนที่               กรมป่าไม้อนุญาตให้จัดตั้ง การดำเนินการในพื้นที่ป่าชุมชนมีการลาดตะเวนร่วม มีการพูดคุยปรึกษาหารือระหว่างภาครัฐและชุมชน ทำแนวป้องกันไฟป่า ทำฝายชะลอน้ำ การปลูกต้นไม้เสริม ตั้งจุดสกัดเพื่อป้องกันและตรวจตรา  โดยมีกฎ และระเบียบในทั้งนี้ มีการใช้ประโยชน์ที่ไปในทิศทางเดียวกัน การใช้ประโยชน์ในเชิงพื้นที่ภายใต้ปัจจัยชุมชนมีความแตกต่าง จึงจำเป็นต้องกำหนดแนวทางบนพื้นฐานการทำเป็นยุทธศาสตร์ในพื้นที่กันชนห้วยขาแข้ง เพื่อให้เป็นแนวทางในการปฏิบัติทั้งหมดภายใต้กฎหมายใหม่ (พระราชบัญญัติป่าชุมชน พ.ศ. 2562 และพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562 ให้เป็นยุทธศาสตร์ของพื้นที่ ยุทธศาสตร์ของอำเภอ และยุทธศาสตร์จังหวัด)

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ปริญญา นิกรกุล, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พิจิตร

ชื่อ-สกุล นายปริญญา นิกรกุล
ตำแหน่งปัจจุบัน อาจารย์ประจำ วิทยาลัยสงฆ์พิจิตร
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วัน เดือน ปีเกิด ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๙
สถานที่เกิด จังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย
วุฒิการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, พ.ศ. ๒๕๔๘ - ๒๕๕๑
ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.)
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
มหาวิทยาลัยมหิดล, ๒๕๕๒ - ๒๕๕๔
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.)
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
กำลังศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๖๐
ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)
สาขาวิชาสหวิทยาการ
งานวิจัยที่ทำเสร็จแล้ว ชื่อเรื่องและสถานภาพการวิจัย เรื่อง
การศึกษาการนำกฎแห่งกรรมทางพระพุทธศาสนาไปประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิตของประชาชนชุมชนวัดไชยทิศ กรุงเทพมหานคร ๒๕๕๕
การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ๒๕๕๘
องค์กรจัดการลุ่มน้ำสะแกกรังในบริบทของการบริหารจัดการบ้านเรือนแพ จังหวัดอุทัยธานี ๒๕๕๙
การพึ่งพาป่าชุมชนของชุมชนบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ๒๕๖๐
สถานภาพ ผู้วิจัย

งานวิจัยที่กำลังดำเนินการ ชื่อเรื่อง และสถานภาพในการทำวิจัย เรื่อง การจัดการป่ากันชนร่วมของชุมชนบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ๒๕๖๑
สถานภาพ ผู้วิจัย
บทความวิชาการ การบริหารจัดการทรัพยากรร่วม ป่าชุมชนสวนพลู - พุต่อ อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี วารสารพิกุล ปีที่ ๑๕ ฉบับที่ ๒ เดือนกรกฎาคม – ธันวาคม ๒๕๖๐
ที่ดินทํากินและที่อยู่อาศัย วิถีวัฒนธรรมกระเหรี่ยง : โจทย์ท้าทาย การอยู่ร่วมกันของรัฐ และชุมชน. ประมวลบทความ : การประชุมวิชาการวิทยาการสิ่งแวดล้อมระดับชาติ ๒๕๖๑; ๑๓๘ – ๑๕๑.
ป่าชุมชนในจังหวัดอุทัยธานี วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๒ เดือน กรกฎาคม – ธันวาคม ๒๕๖๑
การเปลี่ยนแปลงสังคม กติกา และกลไกของรัฐ ที่ส่งผลต่องานบุญบั้งไฟของคนอีสานพลัดถิ่น การจัดประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ ๒ MCU Nan Congress II วิทยาลัยสงฆ์นครน่าน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อวันที่ ๙ กันยายน ๒๕๖๑
ประสบการณ์การสอน อาจารย์ประจำสาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ
หน่วยวิทยบริการฯ จังหวัดอุทัยธานี
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
อาจารย์พิเศษ สาขาวิชารัฐศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์
ที่อยู่ปัจจุบัน บ้านเลขที่ ๔/๒ หมู่ที่ ๑๐ ตำบลอุทัยเก่า อำเภอหนองฉาง
จังหวัดอุทัยธานี ๖๑๑๑๐
โทรศัพท์ ๐๘๓-๓๓๙๗ ๑๙๗
E-mail: parinya555@msn.com

 

เอกสารอ้างอิง

Berknuller, K., & Mukherjee, S. (1989). Buffer zones in the service of ecodevelopment. Tigerpaper, 16, 12-19.

Bunnag, C. (2011). Nǣokhit wādūai kānčhatkān sapphayākō̜n rūam: Prasopkān čhāk tāngprathēt læ nǣokhit nai prathēt Thai [The concept of shared resource management: Experience from foreign countries and concepts in Thailand]. Nonthaburi: Office of Reform.

Community Forest Act. (2019). Rātchakitčhānubēksā [Royal Thai Government Gazette]. 136, 71-103.

Faculty of Forestry Kasetsart University. (1989). Rāingān chabap sombūn phǣn mǣbot kānčhatkān khēt raksā phan satpāhūaikhākhǣng čhangwat ʻuthai thānī - Tāk [Final report, Master plan for management of Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuary, Uthai Thani-Tak Province]. Bangkok: The Royal Forest Department Ministry of Agriculture and Cooperatives.

Forest Act. (1941). Rātchakitčhānubēksā [Royal Thai Government Gazette]. 58, 1417-1451.

Khumsup, K. (2015). Sitthi chumchon kap kānčhatkān sapphayākō̜n thammachāt yāng yangyư̄n kō̜ranī sưksā pā chumchon nai čhangwat ʻUbon rātchathānī [Community rights and sustainable natural resources management A case study of community forest in Ubon Ratchathani province]. Journal of Political Science and Law Kalasin Rajabhat University,

(1), 141-157.

Nakwibunwong, W., Phongphrom, A., & Aphiwatthanakun, N. (2007). Kānčhatkān phư̄nthī kanchon nai prathēt Thai [Management of bumper areas in Thailand.]. Bangkok: The Thailand Research Fund (TRF).

National Reserved Forest Act. (1964). Rātchakitčhānubēksā [Royal Thai Government Gazette]. 81, 263-281.

Onprom, S. (2011). Pā chumchon: theknōlōyī ʻamnāt khūapkhum chumchon nai khēt pā chin mai ? kō̜ranī sưksā pā chumchon hūai kǣo tambon hūai kǣo ʻamphœ̄ mǣ ʻō̜n čhangwat Chīang Mai [Community forest: Technology to control the community in a new forest? A case study of Huay Kaew community forest, Huay Kaew Subdistrict, Mae On District, Chiang Mai Province]. Journal of Sociology of Anthropology, 30(2), 155-177.

Royal Decree Expanding Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuary. (1992). Rātchakitčhānubēksā [Royal Thai Government Gazette]. 109, 33-35.

Wildlife Conservation Information Section. (2018). Khēt satpāhūaikhākhǣng [Huay Kha Khaeng Wildlife Sanctuary]. Retrieved July 18, 2018, from http://www.dnp.go.th/wildlife_it/n_web/lacegant/menu_map/pang_HKK.php

Wildlife Preservation and Protection Act. (1992). Rātchakitčhānubēksā [Royal Thai Government Gazette]. 109, 1-22

Wildlife Preservation and Protection Act. (2019). Rātchakitčhānubēksā [Royal Thai Government Gazette]. 136, 104-144.