แนวทางการประชาสัมพันธ์และการจัดการชื่อเสียง องค์กรภาครัฐในยุคสังคมข้อมูลข่าวสาร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการดำเนินงานประชาสัมพันธ์ขององค์กรภาครัฐ 2) ศึกษาแนวทางการจัดการชื่อเสียงองค์กรภาครัฐ และ 3) ศึกษาปัจจัยด้านชื่อเสียงองค์กรขององค์กรภาครัฐ ในยุคสังคมข้อมูลข่าวสาร โดยเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามพนักงานในองค์กรรัฐ จำนวน 300 คน และประชาชน จำนวน 400 คน ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรมลิสเรลร่วมกับการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกเจ้าหน้าที่องค์กรรัฐเกี่ยวกับแนวทางการดำเนินงานประชาสัมพันธ์และการจัดการชื่อเสียงองค์กรภาครัฐ
ผลการวิจัย พบว่า การทดสอบความสอดคล้องของแบบจำลองปัจจัยด้านชื่อเสียงองค์กรขององค์กรภาครัฐของไทยกับข้อมูลเชิงประจักษ์ เมื่อปรับแบบจำลองแล้วมีความสอดคล้องดี โดยมีค่าไค-สแควร์ (χ2) 1041.62, df=930, p-value =0.00, RMSEA=0.02, RMR=0.19, SRMR=0.04, GFI=0.93, CFI=1.00 ซึ่งการจัดการชื่อเสียงองค์กรภาครัฐมีอิทธิพลต่อทุนทางชื่อเสียง ร้อยละ 60.00 โดยการจัดการชื่อเสียงองค์กรรัฐด้านการจัดการประเด็นและภาวะวิกฤต และด้านการประชาสัมพันธ์สองทางแบบสมดุลมีอิทธิพลต่อชื่อเสียงองค์กรมากที่สุด ร้อยละ 66.00 ส่วนชื่อเสียงองค์กรภาครัฐมีอิทธิพลต่อทุนทางชื่อเสียงองค์กรด้านกลยุทธ์การดำเนินงานมากที่สุด มากที่สุด ร้อยละ 94.00
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่นำมาสมัครลงตีพิมพ์ในวารสารต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน และไม่ส่งต้นฉบับบทความซ้ำซ้อนกับวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนบทความต้องไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
Al, R., Lynch, R., Melewar, T. C., & Jin, Z. (2015). The moderating influences on the relationship of corporate reputation with its antecedents and consequences: A meta-analytic review. Journal of Business Research, 68(2015), 1105–1117.
Agarwal, J., Osiyevskyy, O., & Feldman, P. M. (2015). Corporate reputation measurement: Alternativefactor structures, nomological validity, and organizational outcomes. Journal
Business Ethics, 130(2), 485-506.
Almeida, M. G. M. C., & Coelho, A. F. M. (2019). The antecedents of corporate reputation and
image and their impacts on employee commitment and performance: The moderating
role of CSR. Corporate Reputation Review, 22(2), 10-25. doi: 10.1057/s41299-018-0053-8
Barnett, M. L., Jermier, J. M., & Lafferty, B. A. (2006). Corporate reputation: The definitional landscape. USA: University of South Florida Press.
Caruana, A., Ramaseshan, B., & Ewing, M. T. (2001). Anomia and deviant behaviour in marketing:
some preliminary evidence. Journal of Managerial Psychology, 16(5), 322–338. https://doi.org/10.1108/EUM0000000005526
Changchutoe, N. (2011). Public relations strategy on social network. Executive Journal, 31(2),
-183.
Davies, G., Chun, R., de Silva, R. V., & Roper, S. (2001). A corporate character scale to assess
employee and customer views of organization reputation. Corporate Reputation Review,
(2), 125-146.
de Quevedo-Puente, E., de la Fuente-Sabaté, J., & Delgado-García, J. (2007). Corporate social performance and corporate reputation: Two interwoven perspectives. Corporate Reputation
Review, 10(1), 60-72.
Dowling, R. (1994). Corporate reputation. Melbourne: Longman Professional Publishing.
Feldman, M. P., Bahamonde, A. R., & Bellido, V. I., (2014). A new approach for measuring corporate reputation. São Paulo, 54(1), 53-66.
Fombrun, C. J. (1996). Reputation: Realizing value from the corporate image. Massachusetts, USA:
Harvard Business Review Press.
Fombrun, C. J., & Van Riel, C. B. M. (1997). The reputational landscape. Corporate Reputation
Review, 1(1), 5-13.
Gotsi, M., & Wilson, A. M. (2001). Corporate reputation: Seeking a definition. Corporate
Communications: An International Journal, 6(1), 24-30. https://doi.org/10.1108/13563280110381189
Goztas, A., Koker, N. E., & Alemdar, M. Y. (2006). How to manage reputation during crisis: An
analysis of Turkish white meat sector during the avian influenza (ird Flu) crisis. Journal of
Yasar University, 3(12), 1761-1786.
Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing public relations. Fort Worth, TX: Harcourt Brace Jovanovich College Publishers.
Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for
determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
Lertphisunh, J., Srisattarat, S., Norrapattaveeporn, K., & Sanartit, P. (2017). Reporting public relations
in the next decade (2011-2020). Siam Communication Review, 10(11), 186-206.
Lapiratanakul, W. (2006). Public relations (11th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Lewellyn, P. G. (2002). Corporate reputation: Focusing the zeitgeist. Business and Society, 41(4),
-455.
Mahasinpaisan, T. (2012). The project management of public relations in government and non-
profitorganizations. The Report of Bangkok University Academic Conference 2012 (pp.61-
. PathumThani: Bangkok University Press.
Mahon, J. F. (2002). Corporate reputation: Research agenda using strategy and stakeholder
literature. Business & Society, 41(4), 415 – 445.
Pires, V., & Trez, G. (2017). Corporate reputation: A discussion on construct definition and measurement and its relation to performance. Revista de Gestão, 25(1), 47-64.
Pitipattanakosit, U. (2000). The evolution of public relations in Thailand. KhonKaen:
University of Northeastern.
Puente, S., Crous, F., & Bosch, A. (2007). The role of a positive trigger event in actioning authentic
leadership development. SA Journal of Human Resource Management, 5(1), 11-18.
Roberts, P. T., & Dowling, G. R. (2002). Corporate reputation and sustained superior financial
performance. Strategic Management Journal, 23, 1077-1093. doi.org/10.1002/smj.274
Rose, C., & Thomsen, S. (2004). The impact of corporate citizenship: Social investing, reputation.
Management Journal, 22(2), 201-210.
Santawee, K., & Pritpreecha, R. (2013). The factors influencing corporate reputation and corporate reputation management in Thailand. Journal of Communication Arts, 31(4), 1-12.
Šmaižien, I., & Oržekauskas, P. (2006). Corporate image audit. Vadyba/ Management, 1(10), 89–
Sontaite-Petkeviciene, M. (2014). Crisis management to avoid damage for corporate reputation: The case of retail chain crisis in the Baltic countries. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 156(2014), 452-457.
Yamane, T. (1970). Statistic: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Wartick, S. L. (2002). Measuring corporate reputation definition and data. Business & Society,
(4), 371-392.
Wei, Y. (2002). Corporatization and privatization: A Chinese perspective. Northwestern Journal of
International Law & Business, 22(2), 219-234.
Whetten, D. A., & Mackey, A. (2002). A social actor conception of organizational identity and its implication for the study of organizational reputation. Business & Society, 41(4), 393-414.
