คุณภาพการบริการจากชุมชนและความคาดหวังของนักท่องเที่ยว โฮมสเตย์ จังหวัดอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาความคาดหวังและความพึงพอใจในการให้บริการโฮมสเตย์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 2) เพื่อศึกษาการจัดกิจกรรมภายในโฮมสเตย์ในการต้อนรับนักท่องเที่ยว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา การวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความน่าเชื่อถือเท่ากับ 0.969 ดำเนินการโดยการรวบรวมข้อมูลจากนักท่องเที่ยว จำนวน 400 คน การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือผู้มีส่วนได้เสียกับผู้ประกอบการโฮมสเตย์ รวมถึงผู้ประกอบการ ผู้ประกอบธุรกิจ โฮมสเตย์ และศูนย์การเรียนรู้ชุมชน กลุ่มภูมิปัญญาท้องถิ่น พนักงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการดูแลการดำเนินธุรกิจโฮมสเตย์นักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมโฮมสเตย์รวมถึงผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 50 คน ผลการศึกษาพบว่า 1) ความคาดหวังในการให้บริการโฮมสเตย์สำหรับนักท่องเที่ยวในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.02) =4.02) และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในการให้บริการโฮมสเตย์ในการรองรับนักท่องเที่ยในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ((
= 4.42) 2) โฮมสเตย์เกาะเกิดเป็นชุมชนท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ศูนย์การเรียนรู้สมุนไพรไทย โฮมสเตย์ไทรน้อยเป็นการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ-หมู่บ้าน-อยุธยา เรียนรู้ภูมิปัญญาดั้งเดิมของช่างฝีมือกรุงศรีผ่านกิจกรรมชุมชน เช่น การเรียนรู้การทำอิฐมอญหรือการฝึกความแข็งแรงผ่านกิจกรรมศิลปะมวยไทยแบบดั้งเดิม และคลองรางจรเข้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและที่พักสำหรับผู้ที่ต้องการพักผ่อน สัมผัสอากาศบริสุทธิ์ นั่งเรือเที่ยวชมชาวบ้านทั้งสองฝั่งคลอง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่นำมาสมัครลงตีพิมพ์ในวารสารต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน และไม่ส่งต้นฉบับบทความซ้ำซ้อนกับวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนบทความต้องไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participations place in rural development: Seeking clarity through specificity. New York: World Developments.
Department of Tourism, Government of Arunachal Pradesh. (2019). Operational guidelines for rural
tourism and homestays. India: Department of Tourism, Government of Arunachal Pradesh.
Division of Tourism and Sports Economy, Ministry of Tourism and Sports. (2021). Statistic international
tourist arrivals to Thailand. Retrieved June 29, 2021, from https://www.mots.go.th/news/category/629
Erdil, O., & Kalkan, A. (2010). The impacts of globalization on service quality and innovation of firms in
tourism sector in Antalya. In the Proceedings of 6th International Strategic Management Conference (pp.973-990). Saint Petersburg, Russia: Ankara.
Farsari, I., & Prastacos, P. (2001). Sustainable tourism indicators for Mediterranean established
destinations. Tourism Today, 1(1), 103-121.
Gilmore, J. H., & Pine, B. J. (2007). Authenticity: What consumers really want. Boston: Harvard
Business School.
Heung, V., & Cheng, E. (2000). Assessing tourists’ satisfaction with shopping in the Hong Kong special
administrative region of China. Journal of Travel Research, 38(4), 396-404.
Jamaluddin, M. R., Hanafiah, M. H., & Zulkifly, M. I. (2013). Customer-based psychology branding.
Procedia - Social and Behavioral Sciences, 105, 772-780.
Kasikornthai Research Center. (2020). COVID-19 traces the world tourism disruption expected contract
year by 38-45%. Retrieved June 29, 2020, from https://kasikornresearch.com/th/-analysis/k-
social-media/Pages/COVID-19-World-Tourism.aspx
Kotler, P., Keller, K. L., Ancarani, F., & Costabile, M. (2014). Marketing management (14th ed.). London:
Pearson Education.
Mosavi, S. A., & Ghaedi, M. (2012). A survey on the relationship between trust, customer loyalty,
commitment and repurchase intention. African Journal of Business Management, 6(36), 10089-
Oakley, P. (1991). Project with people. Geneva: International Labour Organisation.
Office of Permanent Secretary Ministry of Tourism and Sports. (2021). The second national tourism
development plan (2017 - 2021). Retrieved December 29, 2021, from file:///C:/Users/PPCCZAA/Downloads/roland_berger_the_second_national_tourism_development_plan_2017_2021.pdf
Payakwichien, P. (2001). Community residence homestay. TOT Booklet,41,10 tourism authority of
Thailand. 2001. The booklet guideline of tourism management in the responsible area of Sub-district Administration Organization and district council. Bangkok: Tourism Authority of Thailand.
Putro, S. W., Semuel, H., & Brahmana, R. K. (2014). Pengaruh kualitas layanan dan kualitas produk terhadap kepuasan pelanggan dan loyalitas konsumen restoran happy garden surabaya. Jurnal Manajemen Pemasaran, 2(1), 1-9.
Sallam, M. A. (2014). The effects of brand image and brand identification on brand love and
purchase decision making: The role of WOM. International Business Research, 7(10), 187–193.
Sarobol, S. (2004). Community based tourism management. Press release of research community.
The Thailand Research Fund (1st ed.). Chiang Mai: Wanida Karnpim.
Sharma, J. (2019). A study on acceptance of homestays as an emerging trend in alternate travel
accommodation in India: A case study of heritage house in Ahmedabad. Indian Journal of Hospitality Management, 1(1), 10-19.
Söderlund, M., & Rosengren, S. (2007). Receiving word-of-mouth from the service customer: An
emotion-based effectiveness assessment. Journal of Retailing and Consumer Services, 14(2),
-136.
The Ministry of Tourism and Sports Thailand (2021). The second national tourism development plan (2017 - 2021). Bangkok. Office of Permanent Secretary Ministry of Tourism and Sports.
World Tourism Organization [UNWTO]. (2017). UNWTO tourism highlight, 2017 Edition. Retrieved June 29, 2020, from https://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284419029
