การนำเสนอข่าวการฆ่าตัวตายในสังคมไทย: ถอดรหัสการสื่อสารผ่านสื่อในยุคดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่อง “การนำเสนอข่าวการฆ่าตัวตายในสังคมไทย: ถอดรหัสการสื่อสารผ่านสื่อในยุคดิจิทัล” เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์ตัวบทสื่อดิจิทัลไทย และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เกี่ยวข้องกับการสื่อสารสาธารณะประเด็นการฆ่าตัวตาย มีวัตถุประสงค์การศึกษา ได้แก่ 1. เพื่อศึกษาชุดความหมายเรื่องการฆ่าตัวตายที่นำเสนอผ่านสื่อไทยยุคดิจิทัล และ 2. เพื่อสังเคราะห์ทิศทางการนำเสนอข้อมูลผ่านสื่อ เพื่อการป้องกันการฆ่าตัวตายจากมุมมองของผู้เกี่ยวข้องกับการสื่อสารสาธารณะ
ผลการศึกษาพบว่า ประเด็นการฆ่าตัวตายมีคุณค่าข่าวที่ส่งผลกระทบต่อสังคม โดยเฉพาะในช่วงวิกฤตโรคระบาด ที่เป็นสถานการณ์ที่ผู้คนต้องเผชิญกับโจทย์ชีวิตที่ท้าทาย การนำเสนอประเด็นฆ่าตัวตายในสื่อมีลักษณะที่เป็น “ภาพผสม” คือ มีทั้งส่วนมายาคติ การเหมารวม การผลิตซ้ำความไม่ปกติ และการสร้างวาทกรรมจากรหัสหลายชุด ชวนกลับไปตั้งคำถามการทำงานของสื่อจากหลักวารสารศาสตร์ที่เน้นความถูกต้อง และอุดมการณ์วิชาชีพ นอกจากนั้นยังปรากฏภาพคู่ขนานของการนำเสนอผ่านสื่อดิจิทัลที่เสริมพลังให้ชุมชนและเครือข่ายออนไลน์ เป็นพื้นที่ปลดปล่อยตัวตนของผู้ที่มีประสบการณ์ร่วมเกี่ยวกับการฆ่าตัวตาย จากระดับบุคคลสู่สาธารณะ ด้วยการสร้างท้องเรื่อง ที่เป็นทางเลือก ท้ายที่สุด ภาครัฐจำเป็นต้องมีนโยบายที่สร้างการมีส่วนร่วมกับทุกภาคส่วนในฐานะ “ผู้ร่วมกำหนดนโยบาย” เพื่อผลักดันประเด็นการฆ่าตัวตายให้เป็นปัญหาสาธารณะที่ทุกคนต้องร่วมรับผิดชอบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่นำมาสมัครลงตีพิมพ์ในวารสารต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน และไม่ส่งต้นฉบับบทความซ้ำซ้อนกับวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนบทความต้องไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
Allan, S. (2010). News culture (issues in cultural and media studies) (3rd ed.). Berkshire: Open University Press.
Banerjee, D., Kosagisharaf, J. R., & Sathyanarayana, R. T. S. (2021). The dual pandemic’ of suicide and COVID-19: A biopsychosocial narrative of risks and prevention. Psychiatry Research 295, 1-8. https://doi.org/10.1016/j.psychres.2020.113577
Beck, U. (1992). Risk society: Towards a new modernity. London: Sage Publications.
Boonsiriphan, M. (2013). Wārasānsāt bư̄angton: Pratyā læ nǣokhit [Introduction to journalism: Philosophy and concepts]. Bangkok: Thammasat University Press.
Castells, M. (2015). Networks of outrage and hope social movement in the internet age (2nd ed.). Cambridge: Polity Press.
Chantavanich. S. (2016). Thritsadī sangkhomwitthayā [Theory of sociology]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Charoenwongsak, K. (2000). Kānčhatkān khrư̄akhāi: Konlayut samkhan sū khwāmsamret khō̜ng kanpatirū kānsưksā [Network management key strategies for the success of educational reform]. Bangkok: Success Media.
Chawengsaksongkhram, P. (2015). Khrư̄akhai khrư̄akhāi khantō̜n nai kān ronnarong læ konlayut kānsư̄sān khō̜ng khrōngkān sūan phak khonmư̄ang [Network, campaign procedures and communication strategies of the urban vegetable garden project] (Master’s thesis, Thammasat University).
Chen, Y. Y., Wu, K. C. C., Yousuf, S., & Yip, P. S. (2011). Suicide in Asia: Opportunities and challenges. Epidemiologic Reviews, 34(1), 129–144.
Durkheim, E. (1897). Suicide, a study in sociology. London: Routledge.
Flew, T. (2002). New media: An introduction. New York: Oxford University Press.
Foucault, M. (1954). Mental illness and psychology. New York: Harper Colophon.
Foucault, M. (1980). Power/knowledge. In C. Gordon (Ed.), Selected Essays and Other Writings. Brighton: Harvester Press.
Goffman, E. (1961). Asylums. New York: Doubleday Anchor.
Greenwood, S. (2018). Future journalism where we are and where we’re going. London: Routledge.
Hawton, K., Saunders, K. E., & O’Connor, R. C. (2012). Self-harm and suicide in adolescents. The Lancet, 379(9834), 2373-2382.
Hinwiman, S., Louiyaphong, K., & Isaradej, T. (2004). Khrư̄akhāi kānsư̄sān kap sakkayaphāp kān damrong yū khō̜ng chumchon: sưksā kō̜ranī bān thung khwāng ʻamphœ̄ phanat nikhom čhangwat Chon Burī [Communication networks and community existence potential: A case study of Ban Thung Kwang, Phanat Nikhom district Chonburi province]. Bangkok: Thailand Science Research and Innovation.
Isranews Agency. (2021, July 9). Sō̜ng yutthasāt nānā prathēt rapmư̄ ' khā tūa tāi ' phung sūng yuk khō wit [A look at international strategies. Coping with 'suicide' soaring in the era of Covid]. https://www.isranews.org/article/isranews/100316-isranews-health-2.html
Kaewthep, K. (1998). Ssư̄sānmūanchon thritsadī læ nǣothāng kānsưksā [Mass communication. Theories and educational approaches]. Bangkok: Pappim Printing.
Kaewthep, K., Louiyaphong, K., Plianroong, S., Suksot, N., Pilun-owad, O., Kitvisala, K., Sinsuwan, N., Sathapitanon, P., Eamkijkarn, P., & Nakornthap, A. (2012). Sư̄ kao - sư̄ mai: Sanya ʻattalak ʻudomkān [Old media-new media: Sanya, identity, ideology]. Bangkok: Printmaking.
Kaewthep, K., & Hinwiman, S. (2008). Sāi thān hǣng nak khit thritsadī sētthasāt kānmư̄ang kap sư̄sān sưksā [The stream of political economic theory thinkers and communication studies]. Bangkok: Pappim Printing.
Kaewthep, K., & Chaikhunpol, N. (2013). Kkhūmư̄ sư̄ mai sưksā [New media study guide]. Bangkok: Pappim Printing.
Limpanavivit, S. (2004). Wāt kam nai khāo ʻattawinibātkam khō̜ng nangsư̄phim Thai [Discourse in suicide news in Thai newspapers] (Master’s thesis, Chulalongkorn University).
McQuail, D. (2013). Journalism and society. Los Angeles: Sage Publications.
McTernan, N., Spillane, A., Cully, G., Cusack, E., O'Reilly, T., & Arensman, E. (2018). Media reporting of suicide and adherence to media guidelines. International Journal of Social Psychiatry, 64(6), 536-544.
Media Alert. (2021). Kān rāingān khāo khā tūa tāi nai sư̄ thōrathat [Reporting suicide in television media]. Retrieved December 5, 2021, from https://www.thaimediafund.or.th/wp-content/uploads/2021/09/doc007.pdf
National Press Council. (2022). Nǣothāng patibatkān tham khāo khā tūa tāi khō̜ng saphā kān [Guidelines for the committee's suicide news practice]. Retrieved March 1, 2022, from https://www.presscouncil.or.th/regulation/7177
Netphokaew, A. (2018). Sư̄ sāt: Lakkān nǣokhit nawattakam [Media science, principles, concepts, innovations]. Pathum Thani: Nakorn.
Phipitkul, W., & Kanpai, K. (2003). Phēt læ kānsư̄sān nai sangkhom Thai [Gender and communication in Thai society]. Bangkok: Chulalongkorn University.
Ramsut, P., & Thongnok, T. (2020). Thānandō̜n thī hā čhāk phāk prachā sangkhom phū trūat sō̜p sư̄ sū phonlamư̄ang ʻō̜nlai [5th position from the civil society sector who examines the media to online citizens]. Bangkok: Kobfai.
Sangsingkeo, N. (2011). Hearing audience: An analysis of the dynamic constructions of ‘mental illness’ in the Thai cultural context. In 3rd European Communication Conference (pp.4). Hamburg, Germany: European Communication Research and Education Association (ECREA).
Sangsingkeo, N. (2018). Sư̄ sān læ phūkhon nai sangkhom thī plīanplǣng [Communication and people in a changing society]. Pathum Thani: Thammasat University Press.
Sripad, M. N., Pantoji, M., Gowda, G. S., Ganjekar, S., Reddi, V. S. K., & Math, S. B. (2021). Suicide in the context of Covid 19 diagnosis in India: Insights and implications from online print media reports. Psychiatry Research, 298, 1-6. https://doi.org/10.1016/j.psychres.2021.113799
Stack, S. (2005). Suicide in the media: A quantitative review of studies based on non-fictional stories. Suicide and Life Threatening Behavior, 35(2), 121-133.
Suicide Watch Center. (2021). ʻAttrā kān khā tūa tāi samret tō̜ prachākō̜n sǣn khon [Suicide rate in Thailand]. Retrieved August 12, 2022, from https://suicide.dmh.go.th/report/suicide/stat_prov.asp
Vaahensalo, E. (2021). Creating the other in online interaction: Othering online discourse theory. Retrieved August 12, 2022, from https://www.emerald.com/insight/content/doi/10.1108/978-1-83982-848-520211016/full/html
Walliko, P. (2004). Khwāmmāi khwāmsamkhan læ watthuprasong khō̜ng kān khāo nūaithī 1. Nai Pramūan sāra chut wichākān khāo bư̄angton nūaithī nưng - hok [Meaning, importance and objectives of news releases, unit 1. In introduction to news series, units 1-6]. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat University.
Wittayarat, S. (2022). Ngān khāo: Lakkān læ theknik (The news: Principles and techniques]. Bangkok: The King Printing.
World Health Organization [WHO]. (2000). Preventing suicide: A resource for media professionals. Geneva: World Health Organization.
World Health Organization [WHO]. (2001). Strengthening mental health promotion. Geneva: World Health Organization.
World Health Organization [WHO]. (2020). Pandemic fatigue reinvigorating the public to prevent COVID-19 policy framework for supporting pandemic prevention and management. Retrieved August 12, 2022, from https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/335820/WHO-EURO-2020-1160-40906-55390-eng.pdf
World Health Organization [WHO]. (2021). Suicide. Retrieved April 14, 2022, from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/suicide
Yingyongphatthana, O. (2017). Data journalism: Nakkhāo kap kān khīan code [Data journalism, journalist and code writing]. Retrieved Sertember 28, 2021, from https://themomentum.co/coding-and-data-journalism/
