การจัดการประเพณีเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดอุทัยธานีโดยประยุกต์ใช้แนวคิด 5A ผ่านมุมมองนักท่องเที่ยว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการจัดการประเพณี เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดอุทัยธานี โดยประยุกต์ใช้แนวคิด 5A ผ่านมุมมองนักท่องเที่ยว การวิจัยเป็นเชิงปริมาณ ใช้กลุ่มตัวอย่างเป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยจำนวน 400 คน ที่เดินทางมายังจังหวัดอุทัยธานี ใช้การวิธีสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก ข้อมูลถูกรวบรวมผ่านแบบสอบถามและใช้สถิติเชิงพรรณนาในการวิเคราะห์ข้อมูล รวมทั้งใช้การทดสอบ f-test และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวในการทดสอบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ผลการวิจัยโดยรวมแล้ว พบว่า ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวต่อการจัดการประเพณีอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยเฉพาะในด้านกิจกรรมการท่องเที่ยวและสิ่งที่ดึงดูดใจ ซึ่งได้รับคะแนนเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา คือการเข้าถึงที่มีความสะดวก การมีสิ่งอำนวยความสะดวกและที่พัก รวมถึงให้ความสำคัญกับกิจกรรมที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น การมีส่วนร่วม และสร้างประสบการณ์ที่น่าจดจำเมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นตามข้อมูลทั่วไป พบว่า อายุ รายได้ ระดับการศึกษา และภูมิภาคมีผลต่อความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 กลุ่มที่มีรายได้สูงจะให้ความสำคัญกับความโดดเด่นของประเพณีมากกว่า ขณะที่กลุ่มอายุน้อยจะให้ความสำคัญกับความสะดวกสบายในการเดินทางมากที่สุด นักท่องเที่ยวจากภาคอีสาน ภาคกลาง และภาคใต้ให้ความสำคัญกับสิ่งดึงดูดใจมากกว่าผู้ที่มาจากภาคเหนือ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่นำมาสมัครลงตีพิมพ์ในวารสารต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน และไม่ส่งต้นฉบับบทความซ้ำซ้อนกับวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนบทความต้องไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566, 1 กรกฎาคม). รายงานสถิติการท่องเที่ยว. https://www.mots.go.th/news/category/796
ชณัฎฐ์ พงศ์ธราธิก. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
ชิตาวีร์ สุขคร. (2562). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในประเทศไทย. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 1(2), 1–7.
ชนิษฐา ใจเป็ง. (2566). การพัฒนานักสื่อความหมายท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนไทยอง ตำบลบวกค้าง อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจยวิชาการ, 6(5), 283–296.
https://doi.org/10.14456/jra.2023.117
ญาณาธร เธียรถาวร, และ ปภาดา สืบพลาย. (2568). ศักยภาพของชุมชนเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ จังหวัดอุทัยธานี. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 7(1), 174–187.
ณหทัย มุขดีสุทธวัฒน์. (2564). ความคาดหวังและการรับรู้ด้านสิ่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมายังพื้นที่อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ].
ธนาวดี ปิ่นประชานันท์, ชมพูนุท ภาณุภาส, และ จุฑาธิปต์ จันทร์เอียด. (2565). การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมกลุ่มชาติพันธุ์อูรักลาโวยจ ในพื้นที่เกาะลันตา จังหวัดกระบี่. วารสารศิลปการจัดการ, 6(3), 1348-1368.
ธีรศักดิ์ จินดาบถ, ณัฐกานต์ รัตนพันธุ์, นนทิภัค เพียรโรจน์, ดวงธิดา พัฒโน, พัชราภรณ์ บุญเลื่อง, และ อรอนงค์ สัตยารักษ์. (2567). การเปรียบเทียบความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติ ต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดสงขลา. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี, 8(3), 64–80.
นพรัตน์ ทรงสายชลชัย, ผกามาศ ชัยรัตน์, และ ชมพูนุช จิตติถาวร. (2565). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิง วัฒนธรรม จังหวัดอุทัยธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(1), 115-131.
นริศรา กรุดนาค. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนบนฐานทุนทางวัฒนธรรมเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจสร้างสรรค์ “ย่านเมืองเก่า” จังหวัดเพชรบุรี [วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
พิชญ์สินี จิตละเอียด, ศิริภัสสร ปฐมนุพงศ์, ภัชรพล ลิ่มกิตติคุณ, และ กานต์พิชชา ดุลยะลา. (2567). แนวทางการพัฒนาการจัดการโรงแรมบูติคในย่านเมืองเก่าสงขลา. วารสารวิชาการ การบินการเดินทางและการบริการ, 3(2), 48-68.
เพ็ชราภรณ์ ชัชวาลชาญชนกิจ. (2564). องค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อภาพลักษณ์การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของจังหวัดระนอง [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์].
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2566). กระบวนการวิจัย: นานาทัศนะสู่การเป็นนักวิจัยมืออาชีพ. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 6(3), 95–147.
วิไลพร เสถียรอุดร, และ ณัฐนุช จันทวิมล. (2563). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ, 10(20), 45–60.
ศุภกิจ เอี่ยมสำอางค์, ดรรชนี เอมพันธุ์, และ นภวรรณ ฐานะกาญจน์ พงษ์เขียว. (2565). แนวทางการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกสาหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุบริเวณลานกางเต็นท์ในอุทยานแห่งชาติ. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 13(2), 1-13.
ศิริพร ถาวรวิสิทธิ์, และ เสรี วงษ์มณฑา. (2564). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดน่าน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 26(1), 244-256.
สุดาพิมพ์ สรสุชาติ, สายพิณ ปั้นทอง, และ จิรารัตน์ จันทวัชรากร. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ บ้านบางเขน. วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(2), 164–178.
สำนักงานจังหวัดอุทัยธานี. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดอุทัยธานี (พ.ศ. 2566 – 2570). https://www.uthaithani.go.th/2025/wp-content/uploads/2025/09/Plan66-70update2568.pdf
องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุทัยธานี. (2567). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566 - 2570). https://www.uthaipao.go.th/home/wp- content/uploads/2024/05/แผนพัฒนาท้องถิ่น-แก้ไข-12.2567.pdf
อุมาพร แต่งเกลี้ยง. (2565). แนวทางการพัฒนาและจัดการแหล่งท่องเที่ยวชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านเกาะกลาง อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 4(2), 48-62.
Chinawat, S. (2024). Community development initiatives and sustainable tourism in rural Thailand: A case study of Chiang Mai. Journal of World Economy, 3(1), 19-24.
Ishikawa, H., Uchida, K., Terasaki, H., Sakamoto, T., Kakinoki, M., Ohji, M., Jujo, J., Takagi, H., Mitamura, Y., Yamada, Y., Takamura, Y., Sugimoto, M., Kondo, M., Yoshida, S., Fukuyama, H., & Gomi, F. (2025). Cystoid macular oedema after flanged intraocular lens scleral fixation using the Yamane technique: A multicentre cohort study. Scientific Reports, 15(1), 811. https://doi.org/10.1038/s41598-025-85370-y
Jebb, A. T., Ng, V., & Tay, L. (2021). A review of key likert scale development advances: 1995–2019. Frontiers in Psychology, 12, 637547. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.637547
McKercher, B., & Du Cros, H. (2002). Cultural tourism: The partnership between tourism and cultural heritage management. Routledge.
Ravinder, E. B., & Saraswathi, A. B. (2020). Literature review of cronbach alpha coefficient (Α) and mcdonald's omega coefficient (Ω). European Journal of Molecular & Clinical Medicine, 7(6), 2943-2949. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.35489.53603
Richards, G. (2018). Cultural tourism: A review of recent research and trends. Journal of Hospitality and Tourism Management, 36, 12-21. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2018.03.005
Xu, H., Wang, K., & Song, Y. M. (2018). Chinese outbound tourism and soft power. Journal of Policy Research in Tourism, Leisure and Events, 12(1), 34-49. https://doi.org/10.1080/19407963.2018.1505105
