Causal Factors Influencing to Life and Occupation Skill Responsibility in the 21st Century of Level 2 Student in Remote Highland Area School of Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 2

Main Article Content

Siriya Apaisurasit
Anan Kaewtatip

Abstract

The objectives of this study were 1) to study the causal factors level about life and occupation skill responsibility in the 21st century, 2) to examine the goodness of fit of the model to the empirical data, and 3) to study the direct effect, indirect effect, and total effect of causal factors contribute to life and occupation skill responsibility in the 21st century of level 2 student in remote highland area school of Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 2. The research sample consisted of 400 students who studying in level 2 of academic year 2018 in remote highland area school. The samples were collected by stratified random sampling method. The research instrument was a questionnaire which asking about the causal factors influencing to life and occupation skill responsibility in the 21st century consisted of 4 aspects; life and occupation skill responsibility, motivation for achievement, student and teacher relation, and student’s relationship. Data analyzed by using arithmetic mean, standard deviation and, path analysis.


The results of the research are as follows:


1. The factors having maximum mean to life and occupation skill responsibility was relation of student and teacher aspect the meaning of 4.26 (S.D. = 0.90) was at a high level, next is the motivation for achievement factor with the meaning of 3.75 (S.D. = 0.66) was at a high level when considering to the lowest mean factors was student’s relationship aspect the meaning of 3.73 (S.D. = 0.73) was at a high level.


2. The structural equation model was in harmony with the empirical data. The model indicated that the Chi-square test (x2) was 2.83, GFI = 1.00, AGFI = 0.99, RMR = 0.0044, RMSEA = 0.00. When considering to R2 of life and occupation skill responsibility was at a value of 0.93 the variables in the model was affecting explaining variance life and occupation skill responsibility at 93.00%.


3. The variable having maximum total effect and direct effect to life and occupation skill responsibility was motivation for achievement factor and the variable having maximum indirect effect was relation of student and teacher aspect.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

ขวัญหญิง ศรีประเสริฐภาพ. (2555). จริยธรรมกับทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการคุณธรรมความดี, 1(1), 57.

ฉันทนา รัตนพลแสน. (2551). ความรับผิดชอบสำคัญอย่างไร. วารสารวิทยาจารย์, 107(12), 22.

ชนิดา โคลงชัย. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความรับผิดชอบในการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 5. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.

ณัฏฐณิชา ศรีพิมลปาณี. (2551). คู่มือพัฒนาความรับผิดชอบของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2. (สารนิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.

เทพกัญญา พรหมขัติแก้ว. (2560). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของคนไทยในอีก 20 ปี ตามกรอบยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี. นิตยสาร สสวท, 45(204), 35.

ผัลย์สุพันธ์พัชร์ มุ่งไฝ่ดี. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความรับผิดชอบของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนวัดพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม. (การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. กรุงเทพฯ.

พูนสุข รื่นปาน. (2553). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความมีวินัยในตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรสงคราม. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง. ฉะเชิงเทรา.

มนทกานติ์ รอดคล้าย. (2560). การพัฒนาเด็กและครอบครัวในศตวรรษที่ 21 (Child and family development in the 21th century). สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2562, จาก http://www.thungyai2you.com/index.php/2018-06-21-21-15-12/2-uncategorised/9-21-child-and-family-development-in-the-21th-century

มาริสา วรัตรุจิวงศ์. (2549). องค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อความรับผิดชอบในการเรียนของนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 โรงเรียนหอวัง เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร. (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.

ลภัสรินทร์ รัตนบุรี. (2557). ศึกษาระดับการพัฒนาทางจริยธรรมของนักศึกษาสถาบันรัชต์ภาคย์ศูนย์ฯ นครศรีธรรมราช. นครศรีธรรมราช: สถาบันรัชต์ภาคย์ ศูนย์การศึกษานอกสถานที่ตั้งนครศรีธรรมราช.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21 (1). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

สรุปรายงานผลการขับเคลื่อนโครงการโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. ระดับเขตตรวจราชการที่ 5. (2561). สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2562, จาก https://drive.google.com/file/d/1QaCNOkh7wCvn3NUbdifIiseOIQrbgbz/view

สุวารินทร์ โรจน์ขจรนภาลัย. (2547). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความรับผิดชอบด้านการเรียนของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 โรงเรียนสารสาสน์พิทยา. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.

อังคณา ถิรศิลาเวทย์. (2548). องค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อความรับผิดชอบในการทำงานกลุ่มของนักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ โรงเรียนพนิชยการสยาม เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.