ผลกระทบของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ คุณค่าตราสินค้ารักษ์โลกและจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตร กับสิ่งแวดล้อมในเขตกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

กิจจา ฉลาดพจนพร

บทคัดย่อ

               การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ
ที่ส่งผลต่อคุณค่าตราสินค้ารักษ์โลก จิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็น
มิตรกับสิ่งแวดล้อม (2) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของคุณค่าตราสินค้ารักษ์โลกที่ส่งผลต่อจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม (3) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ใช้สถิติ
เชิงพรรณนา ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานด้วย
การวิเคราะห์สมการโครงสร้าง


            ผลการวิจัย พบว่า (1) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อทั้งคุณค่าตราสินค้ารักษ์โลกและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แต่ไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อม (2) คุณค่าตราสินค้ารักษ์โลกมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมและการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม (3) จิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อม
มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ข้อค้นพบใหม่ พบว่า (1) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมแต่มีอิทธิพลทางอ้อมผ่านคุณค่าตราสินค้ารักษ์โลก (2) การสื่อสารถึงคุณค่าตราสินค้ารักษ์โลกที่ดีมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อม และ (3) การสร้างจิตสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อมที่ดีมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จุฑามณี คุณชาไพร, ลัสดา ยาวิละ และ รัตนา สิทธิอ่วม. (2566). การสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการและการบอกต่อแบบปากต่อปากบนสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งผลต่อคุณค่าตราสินค้าของผู้บริโภคที่สนใจซื้ออสังหาริมทรัพย์ในเขตจังหวัดภาคเหนือ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 13(2), 62-71.

ฉัตรชัย อินต๊ะทา. (2567). วิกฤติการณ์สิ่งแวดล้อมปี 2023 (ตอนที่ 2). สืบค้นจาก สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม: https://www.onep.go.th/

ชวัลลักษณ์ คุณาธิกรกิจ. (2558). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ: หนึ่งในลมใต้ความสำเร็จตราสินค้า. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 6(1), 137-145.

ดาวเดือน อินเตชะ. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของวิสาหกิจชุมชน: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์น้ำพริกกรอบสมุนไพร บ้านเมาะหลวง อ.แม่เมาะ จังหวัดลำปาง. วารสาร มทร.อีสาน ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(2), 67-77.

ทิพวรรณ บุญพารานนท์. (2551). ทัศนคติและพฤติกรรมการเลือกซื้อสีทาอาคาร ยี่ห้อ “สีเดลต้า” ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพมหานคร.

ผู้จัดการออนไลน์. (2567). เทรนด์รักษ์โลกมาแรง “พาณิชย์” ดัน SME ผลิตสินค้าเป็นมิตรสิ่งแวดล้อม ป้องตกขบวนกระแสโลก-เพิ่มโอกาสทำเงิน. สืบค้นจาก https://mgronline.com/business/detail/9670000045305

ธิดารัตน์ วันดี, พงษ์สันติ์ ตันหยง, และ หรรษา คล้ายจันทร์พงษ์. (2564). ปัจจัยคุณค่าตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อบ้านจัดสรรของผู้บริโภคในจังหวัดนครปฐม. การประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 13 (หน้า 1313-1322). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMSNPRU/article/download/244203/165200

ระบบรายงานข้อมูลสารสนเทศของกรุงเทพมหานคร. (2566). ศูนย์สารสนเทศกรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก https://apps.bangkok.go.th/info/index.php/1-2/

สุรัสวดี จันทร์บุญนะ. (2567). ความเสี่ยงจากปัญหาสิ่งแวดล้อมโลกกับผลกระทบของประเทศไทย. สืบค้นจาก ห้องสมุดรัฐสภา, สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร: https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2567-aug2

ธเนศ ยุคันตวนิชชัย. (2553). การสื่อสารการตลาดเชิงบูรณาการ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 30(2), 99-115.

นธกฤต วันต๊ะเมล์. (2555). การสื่อสารการตลาด. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นันทสารี สุขโต และคนอื่น ๆ. (2560). หลักการตลาด. กรุงเทพมหานคร: เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า จำกัด.

แผนที่ภาพรวม 6 กลุ่มโซน. (2567). ระบบภูมิสารสนเทศกลางของกรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก https://district.bangkok.go.th/SEDPortal/50-map-overview/

ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์. (2564). หลักการตลาด (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สำนักพิมพ์ท้อป จำกัด.

สิทธิ์ ธีรสรณ์. (2559). การสื่อสารทางการตลาด (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุภมาส อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตรวรรณา, และ รัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. (2557). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.

Blakeman, R. (2018). Integrated Marketing Communication (3th ed.). Rowman & Littlefield.

Elrayah, M. (2017). The relationship between integrated marketing communication, brand equity & business performance: evidence from Saudi’s telecommunication sector. International Journal of Marketing and Human Resource Management (IJMHRM), 8(4), 14-21.

Firdaus, F. (2023). Green product purchase decision: the role of environmental consciousness and willingness to pay. Jurnal Apikasi Manajemen (JAM) Journal of applied management, 21(4), 1045-1060.

Hassanar, S. & Ranjith, N. (2023). Ethical correlates of environmental consciousness among members and non-members of nature club. The International Journal of Indian Psychology, 4(2), 11-19.

Jain, P., Kaur, N., Saihjpal, A. (2023). Integrated Marketing Communication: A Developing Theory. International Journal of Creative Research Thoughts (IJCRT), 11(2), 320-327.

Keller, K. L. (2003). Strategic Brand Management Building, Measuring and Managing Brand Equity. New York: Prentice Hall.

Kim, N. & Lee, K. (2023). Environmental consciousness, purchase intention, and actual purchase behavior of eco-friendly products: The moderating impact of situational context. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(-), 1-17.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2016). Principles of Marketing (6th ed.). London: Pearson.

Kotler, P., & Keller, K. L. (2009). Marketing Management. London: Pearson education.

Mishal, A., Dubey, R., Gupta, Omprakash K., & Luo, Z. (2017). Dynamics of environmental consciousness and green purchase behavior: an empirical study. International Journal of Climate Change Strategies and Management, 9(5), 682-706.

Sproles, G.B. & Kendall, E.L. (1986). A Methodology of Profiling Consumer Decision Making Styles, Journal of Consumer Affairs, 20(2). 267-279.

Wachira Thongsuk. (2024). Sustainability Marketing: ถึงเวลาของการตลาดรักษ์โลกที่สร้างคุณค่าให้แบรนด์. สืบค้นจาก talktalka: https://talkatalka.com/blog/sustainability-marketing/

Wibowo, F. S., Najib, M., Sumarwan, U., & Asnawi H. Y. (2022). Green purchase: A systematic review and future research agenda. Indonesian journal of business and entrepreneurship, 8(1), 146-157.