Democratic Leadership of Administrators and the Development of Teacher Personnel in Schools in Mueang Phetchabun District Under the Jurisdiction of Phetchabun Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article has the following objectives: 1) to study the democratic leadership of administrators and the development of teacher personnel in Mueang Phetchabun district under the Phetchabun Primary Educational Service Area Office 1;
2) to study the relationship between the democratic leadership of administrators and the development of school teacher personnel in Mueang Phetchabun district under the jurisdiction of the Phetchabun Primary Educational Service Area Office 1; and
The sample group consisted of administrators and teaching personnel in 12 schools in Mueang Phetchabun district, using a proportional sampling method, totaling 242 people. Data were collected using a questionnaire. Analysis of percentage data, standard deviation, and Pearson's correlation coefficient was conducted.
The study results found that Democratic leadership of Phetchabun district administrators under the Phetchabun Primary Educational Service Area Office 1 is at a high level. Results of the study of the relationship between democratic leadership of administrators and the development of school teacher personnel in Mueang Phetchabun district under the Phetchabun Primary Educational Service Area Office 1, it was found that there was a relationship in a positive direction at a statistical significance level of .05. The results of the study of executives' democratic leadership and personnel development. Teachers found that school teaching personnel in Mueang Phetchabun district under the Phetchabun Primary Educational Service Area Office 1 are at a high level in every aspect in all 4 areas: curriculum development and teaching. Development of the learning process, measurement and evaluation, and research and development of educational quality are considered. Among these aspects, the one with the highest average is measurement and evaluation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
References
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: เทพเนรมิตการพิมพ์.
ศิริพร ดวงศรี. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูใหม่ในศตวรรษที่ 21 ตามแนวคิดโรงเรียนเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 5(2), 192-200.
สุรีย์พร ฟากฟื้น. (2561). ภาวะผู้นำของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(3), 27-40.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปฏิรูปการศึกษา (องค์การมหาชน).
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 – 2564).กรุงเทพมหานคร: สำนักฯ.
อนัฏติยา ซาระวงศ์. (2561). ภาวะผู้นำทางวิชาการที่ส่งผลต่อการพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้ของ ผู้บริหารโรงเรียน. วารสารบัณฑิตศึกษา, 15(71), 153-163.
Krejcie, R. V, & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Lewin K. & Gold M. E. (1999). The dynamics of group action. Educational Leadership Review, 6(1), 169-180.
Likert. Rensis. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale, in Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
