Development of a Model to Promote and Monitor the Use of External Quality Assessment Results in the Quality Management of Educational Institutions That Provide Distance Learning Via Satellite Under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 2
Main Article Content
Abstract
This research aimed to examine and enhance the utilization of external quality assessment results in the management of educational quality in schools implementing Distance Learning via Satellite (DLTV) under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 2. The objectives were: (1) to study the actual and desired conditions of promoting and monitoring the use of external quality assessment results in school quality management; (2) to explore guidelines for effective promotion and monitoring practices; and (3) to develop and evaluate a model for such promotion and monitoring. The study was conducted in three phases. The first phase involved surveying 134 participants-school directors, acting directors, and teachers responsible for internal quality assurance-using questionnaires to assess current and ideal conditions. In the second phase, relevant documents were synthesized, and structured interviews were conducted with seven experts to identify potential guidelines. The third phase focused on model development, during which a draft model was created and reviewed by five experts for its accuracy, suitability, and feasibility. Data were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis. The findings serve as a basis for developing effective strategies to promote and monitor the use of external quality assessment results in enhancing educational quality within DLTV schools.
The research findings indicated that the developed model for promoting and monitoring the application of external quality assessment results in the management of educational quality in schools utilizing Distance Learning via Satellite (DLTV), under the Chiang Rai Primary Educational Service Area Office 2, consists of four key components: (1) principles of promotion and monitoring, (2) objectives of promotion and monitoring, (3) operational procedures, and (4) factors influencing effective promotion and monitoring. The model was found to possess a high degree of accuracy and feasibility. It can be effectively applied as a practical guideline for promoting and monitoring practices in DLTV schools. The use of this model can contribute to the enhancement of student quality, the improvement of teaching and learning processes, and the overall effectiveness of educational management. Furthermore, it helps ensure that these improvements are aligned with national goals and established educational standards, thereby promoting a more efficient and goal-oriented approach to quality education management.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
References
กานต์ชนก ทองมา และพิกุล ภูมิโคกรักษ์. (2567). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อลดอัตราการออกกลางคันของนักเรียนโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. 15(1), 211 - 225.
ขวัญจิรา จำปา และสุวดี อุปปินใจ. (2566). การบริหารจัดการโรงเรียนคุณภาพของชุมชน. วารสารรัชต์ภาคย์. 17(51), 205 - 216.
จรัญ น่วมมะโน. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.
จุไรรัตน์ หลักชุม. (2553). การจัดการความรู้ การสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ และการนำผลการประเมินไปใช้ประโยชน์. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 3(1), 1 - 10.
ทองคำ อำไพ. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.
ทัศน์ศิรินทร์ สว่างบุญ, สรัญญา จันทร์ชูสกุล, พินดา วราสุนันท์. (2560). การพัฒนารูปแบบการนำผลการประเมินคุณภาพภายนอกไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็กในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2405 - 2419.
ปุณณพัฒน์ ธนเดโชเดช, สุวดี อุปปินใจ, พูนชัย ยาวิราช. (2567). รูปแบบการบริหารโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษในเขตพื้นที่พิเศษบนภูเขา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.). 6(1), 317 - 332.
พลพิศิษฐ์ ตาละซอน. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในที่มีความเหมาะสมเชิงพื้นที่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. มหาสารคาม.
วารุณี ลัภนโชคดี. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลและพัฒนาการของระดับคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจากผลการประเมินคุณภาพภายนอกทั้งสามรอบของ สมศ. กรุงเทพฯ: สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(4), 1 - 16.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2548). แนวทางการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2554). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2556). คู่มือการนำผลการประเมิน คุณภาพภายนอกไปใช้, (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานผลการขับเคลื่อนการประกันคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ 2565. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2566). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา รอบที่สี่ (พ.ศ. 2559–2564). สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา.
สุวดี อุปปินใจ, ธิดารัตน์ สุขประภาภรณ์, สุภาพร เตวิยะ. (2563). รูปแบบและกลไกการพัฒนาสมรรถนะครูตำรวจตระเวนชายแดน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 32 เขตพื้นที่จังหวัดเชียงรายและจังหวัดพะเยา ในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. 7(2), 447 - 463.
สุวดี อุปปินใจ, และคณะ. (2566). รูปแบบการส่งเสริม กำกับ ติดตามให้มีการนำผลการประเมินไปสู่การปฏิบัติเพื่อยกระดับโรงเรียนคุณภาพขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้ด้วยตนเอง. สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น, (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
William Edwards Deming (1989). Out of The Crisis. USA: The Massachusetts Institute of Technology Center for Advanced Engineering Study.