การสื่อสารทางการเมืองของ พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ในช่วงปี พ.ศ. 2549- 2566
Political communication of General Apirat Kongsompong During 2006-2023
คำสำคัญ:
Political communication of General Apirat Kongsompong During 2006-2023บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาภูมิหลังของการสื่อสารทางการเมืองของ พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ (2) เพื่อศึกษาบริบทและปัจจัยแวดล้อมของการสื่อสารทางการเมืองของ พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ในช่วงปี พ.ศ. 2549- 2566 และ (3) เพื่อศึกษาการสื่อสารทางการเมืองของ พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ในช่วงปี พ.ศ. 2549- 2566 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่เน้นการศึกษาเอกสารที่ปรากฏข้อมูลผ่านสื่อหนังสือพิมพ์ สื่อออนไลน์ทุกประเภทและการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยกำหนดผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้เชี่ยวชาญทางด้านรัฐศาสตร์ ทหารและผู้สื่อข่าวสายทหารรวมจำนวน 6 คน
ผลการศึกษา พบว่า คุณธรรมครอบครัวทหารและสถาบันการศึกษาทหารได้หล่อหลอมและกล่อมเกลาบุคลิกภาพและจิตใจจนกลายเป็นค่านิยม ของพลเอกอภิรัชต์ คงสมพงษ์ ในด้านความรักชาติ การหวงแหนมาตุภูมิ ความกล้าหาญ การรักเกียรติศักดิ์ ความมีระเบียบวินัย การเคารพและเชื่อฟังคำสั่งของผู้บังคับบัญชา การสละความสุขส่วนตัว เพื่อส่วนรวม ส่งผลต่อแนวคิดในการสื่อสารทางการเมืองของทหารให้มีความเป็นอันหนึ่งอันเดียว ส่งผลให้องค์กรทหารมีความเป็นเอกภาพที่เข้มแข็ง จากสภาพการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ผู้นำกองทัพเข้ามามีบทบาททางการเมืองการปกครองภายใต้บริบททางการเมืองที่มีความขัดแย้ง แตกแยกสูง ในช่วงยุคที่ 1 ปี พ.ศ. 2549 ยุคที่ 2 ปี พ.ศ. 2552-2553 และยุคที่ 3 ปี พ.ศ. 2557-2566 บทบาทของพลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ จึงมีความโดดเด่นในฐานะผู้บัญชาการทหารบกที่ใช้อำนาจตามตำแหน่งภายใต้โครงสร้างอำนาจรัฐ เป็นเครื่องมือสื่อสารทางการเมืองที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดทิศทางความเป็นไปของสังคมในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในการแสดงความคิดเห็นที่สะท้อนแนวคิดทางการเมืองผ่านการสร้างวาทกรรมในการตอบโต้ทางการเมืองกับกลุ่มที่มีความเห็นต่างในทางการเมือง โดยจุดมุ่งหมายเพื่อป้องกันมิให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอันจะมีผลกระทบต่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยและเสถียรภาพทางการเมืองของประเทศ มากกว่าบทบาทปลุกระดมหรือจัดตั้งกลุ่มมวลชน รูปแบบการสื่อสารมีเอกลักษณ์เฉพาะในเชิงอุดมการณ์อนุรักษ์นิยม ที่เนื้อหาสารต้องการโน้มน้าว ให้กลุ่มอนุรักษ์นิยมคงไว้ซึ่งสถาบัน เน้นย้ำในจุดยืนที่ชัดเจนของตนเอง และแย่งชิงกลุ่มคนในสังคมหรือกลุ่มคนที่มีความเห็นต่างในทางการเมืองให้มาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอนุรักษ์นิยม โดยใช้การแถลงการณ์ผ่านสื่อยุคใหม่ที่เรียกว่า โซเชียลมีเดีย ที่ผู้รับสารสามารถแสดงความคิดเห็นหรือทัศนคติต่อข้อมูลข่าวสารที่ได้รับโดยทันทีซึ่งมีลักษณะเป็นการสื่อสารแบบสองทาง (Two way Communication) เป็นการสื่อสารที่ผู้รับสาร มีการตอบสนอง และมีปฏิกิริยาตอบกลับไปยังผู้ส่งสาร สามารถตอบโต้ แลกเปลี่ยนความคิด กันได้ในทางการเมือง
เอกสารอ้างอิง
กรกนก นิลดำ. (2558). การสื่อสารทางการเมืองของนายกรัฐมนตรีที่มาจากทหาร. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไทยรัฐออนไลน์. (2562). เลือกตั้ง 2562: ถอดความหมายท่าที “พลเอกอภิรัชต์”
[Online], available URL: https://www.thairath.co.th /content/278996,[สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2567].
นันทนา นันทวโรภาส. (2557). สื่อสารการเมือง: ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: แมสมีเดีย.
มูลนิธิศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมทหาร. (2562). พลเอกอภิรัชต์ คงสมพงษ์ นักเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 20 เลขประจำตัว 8819
รับรางวัลเกียรติยศจักรดาว ประจำปี 2562 สาขาการบริหารปกครองและเสริมสร้างความมั่นคงแห่งชาติ. [เอกสารออนไลน์]. สืบค้นจาก https://aaf.rtarf.mi.th/doc/jakdow_62/62-3.pdf
ยุพดี วิภัติภูมิประเทศ. (2558). การสื่อสารทางการเมืองของพลตรีจำลอง ศรีเมือง ศึกษาในช่วงเวลาระหว่างปี พ.ศ. 2523–2553. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก, วิทยาลัยสื่อสารการเมือง.
ลัลธริมา เกื้อสกุล. (2547). กลยุทธ์การสื่อสารของกองทัพบกเพื่อสร้างจิตสำนึกสาธารณะเรื่องสิทธิมนุษยชนด้าน สิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สมควร สาคร. (2554). บทบาททางการเมืองและกลยุทธ์การสื่อสารทางการเมืองของทหารในภาวะวิกฤตทางการเมืองของ
ไทย: กรณีศึกษาระหว่างวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ถึงวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2552. (วิทยานิพนธ์ปรัชญา ดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก, วิทยาลัยสื่อสารการเมือง.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2548). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎีและการปฏิบัติ ศาสตร์และศิลป์สู่ความเป็นผู้นำที่สมบูรณ์. พิมพ์ครั้งที่ 2.
กรุงเทพฯ: วิรัตน์เอ็ดดูเคชั่น.
สุขุม ธนพงศ์พิพัฒน์. (2539). ปัจจัยเอื้ออำนวยต่อการทำรัฐประหารของทหารไทยระหว่าง พ.ศ. 2500–2534. (วิทยานิพนธ์
ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะรัฐศาสตร์, สาขาวิชาการปกครอง.
ภาคิน โชติเวศย์ศิลป์. (2562). “กลยุทธ์การสื่อสารทางการเมืองของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีที่มาจากการ ยึดอำนาจภายใต้วิกฤตความขัดแย้งทางการเมือง.” วารสารสหวิทยาการวิจัย, 8(1), 15–25.
ปาริชาติ ธนะสิงห์. (2556). การสร้างภาพลักษณ์ด้านคุณธรรมของผู้นำทางการเมือง ศึกษากรณีพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
(พ.ศ. 2523–2531). (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, สาขาการปกครอง.
บีบีซีไทย. (2561, 28 กันยายน). พล.อ.อภิรัชต์ คงสมพงษ์: 10 ข้อน่ารู้ของ ผบ.ทบ.คนที่ 41. [Online], available URL:
https://www.bbc.com/thai/thailand-45677326. [สืบค้นเมื่อ 27 พฤษภาคม 2567].
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication: An Introduction to Theory and Practice. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Deutsch, K. W. (1966). The Nerves of Government: Models of Political Communication and Control. New York: The Free Press.
Finer, S. E. (1962). The Man on Horseback: The Role of the Military in Politics. New York: Praeger.
Huntington, S. P. (1957). The Soldier and the State: The Theory and Politics of Civil–Military Relations.
Cambridge, MA: Belknap Press of Harvard University Press.
Janowitz, M. (1960). The Professional Soldier: A Social and Political Portrait. New York: The Free Press.
Lasswell, H. D. (1948). The structure and function of communication in society. In L. Bryson (Ed.), The
Communication of Ideas (pp. 37–51). New York: Harper & Brothers.
McNair, B. (2003). An Introduction to Political Communication (3rd ed.). London:
Routledge.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารเอเชียตะวันออกและอาเซียนศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์ได้ผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิ ทัศนะและข้อคิดเห็นจาก บทความในวารสารเป็นของผู้เขียน ไม่ถือเป็นความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำและศูนย์การเมือง สังคม และอาณาบริเวณศึกษา การนำบทความในวารสารไปตีพิมพ์ซ้ำต้องได้รับอนุญาตจาก กองบรรณาธิการ
