ปัญหาทางเลือกที่ก่อให้เกิดผลเสียในการรักษาทางทันตกรรมประดิษฐ์ในกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาทางเลือกที่ก่อให้เกิดผลเสียในการรักษาทางทันตกรรมประดิษฐ์ของประชากรในกรุงเทพมหานคร โดยทําการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์จากกลุ่มคนที่อายุ 15 ปีขึ้นไป ที่ไม่ได้กำลังศึกษาในคณะทันตแพทยศาสตร์หรือประกอบวิชาชีพทันตกรรมจํานวน 244 ราย โดยใช้วิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มอายุ คือ ช่วงวัยก่อนทำงาน (อายุ 15 – 24 ปีและว่างงาน) ช่วงวัยทำงาน (อายุ 25 - 59 ปี และมีงานทำ) และช่วงวัยเกษียณ (อายุ 60 ขึ้นไป) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานโดยการทดสอบไคสแควร์และการทดสอบค่าสถิติทีแบบจับคู่

ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริโภคในภาพรวมมีอคติต่อการเลือกแผนการรักษาทางทันตกรรมประดิษฐ์โน้มเอียงไปกรณีการสูญเสียฟันบริเวณฟันหน้าอันเนื่องมาจากปัจจัยด้านความสวยงาม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 ผลการวิเคราะห์กลุ่มย่อยซึ่งแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม โดยจำแนกตามอายุพบว่า ผู้บริโภคกลุ่มช่วงวัยก่อนทำงาน (อายุ 15 – 24 ปี และว่างงาน) มีอคติต่อการเลือกแผนการรักษาทางทันตกรรมประดิษฐ์โน้มเอียงไปกรณีการสูญเสียฟันบริเวณฟันหน้า   อันเนื่องมาจากปัจจัยด้านความสวยงามอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผู้บริโภคกลุ่มช่วงวัยทำงานมีอคติต่อการเลือกแผนการรักษาทางทันตกรรมประดิษฐ์โน้มเอียงไปกรณีการสูญเสียฟันบริเวณฟันหน้าอันเนื่องมาจากปัจจัยด้านความสวยงามอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 ในขณะที่ผู้บริโภคกลุ่มช่วงวัยเกษียณไม่ปรากฏอคติต่อการเลือกแผนการรักษาในกรณีสูญเสียฟันบริเวณฟันหน้าและกรณีสูญเสียฟันบริเวณฟันหลังในทุกคุณสมบัติด้านของแผนการรักษาทางทันตกรรมประดิษฐ์