ข้อจำกัดอำนาจในการตรากฎหมายนิรโทษกรรม

Main Article Content

จุฑามาศ ตั้งวงค์

Abstract

Many human rights treaties impose obligations to the State parties to prosecute perpetrators of serious crimes. This leads to
the development of the notion that gross violations of human rights shall not be amnestied and result in the protection of individual fundamental rights prescribed in the Constitution, the supreme law of a state.
The value of human rights and constitutional rights henceforth have become the limitations of granting amnesty.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles

References

หนังสือ

ประจักษ์ ก้องกีรติ. ประชาธิปไตยในยุคเปลี่ยนผ่าน. นนทบุรี : สำนักพิมพ์
ฟ้าเดียวกัน. 2558. น. 335.
วรเจตน์ ภาคีรัตน์. คำสอนว่าด้วยรัฐและหลักกฎหมายมหาชน. กรุงเทพมหานคร : โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2555. น. 73 – 74.
บรรเจิด สิงคะเนติ. หลักพื้นฐานเกี่ยวกับสิทธิเสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2558. น. 134 - 135.

วิทยานิพนธ์

Phenyo Tshenolo Keiseng Rakate. “The Duty to Prosecute and the Status of Amnesties Granted for Gross and Systematic Human Rights Violations in International Law : Towards a Balanced Approach Model,” Ph.D. dissertation, University of South Africa, 2004.
p. 58.

Articles

Michael P. Scharf. “The Amnesty Exception to the Jurisdiction of
the International Criminal Court.” Cornell International Law Journal 32, p. 514 (1999).
Anja Seibert-Fohr. “The Fight against Impunity under the International Covenant on Civil and Political Rights.” Max Planck Yearbook of United Nations Law 6, p. 303 (2002).
Mark Freeman. Necessary Evils : Amnesties and the Search for Justice, New York : Cambridge University Press, 2011. p. 152.

Electronic

Josepha Close. “Amnesty Provisions in Constitutions of the World :
A Comparative Analysis.” https://aninternationallawblog.
wordpress.com/2015/01/05/amnesty-provisions-in-
the-constitutions-of-the-world-a-comparative-analysis/. October 2, 2015.