ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับทุนสำรองในบริษัทจำกัด
คำสำคัญ:
ทุนสำรอง, การจัดสรรทุนสำรองจากกำไร, การจัดสรรทุนสำรองจากส่วนลํ้ามูลค่าหุ้น, การโอนทุนสำรองชดเชยผลขาดทุนสะสม, การโอนทุนสำรองส่วนที่เกินกว่ากฎหมายกำหนดชดเชยผลขาดทุนสะสมบทคัดย่อ
ทุนสำรองมีบทบาทสำคัญในการบริหารกิจการของบริษัทและการมีส่วนช่วยในการปรับโครงสร้างองค์กรและดำเนินงานทางธุรกิจ วิทยานิพนธ์เล่มนี้มุ่งหมายศึกษาข้อบกพร่องบางประการของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บรรพ 3 เอกเทศสัญญา ลักษณะ 22 บริษัทจำกัด ว่าด้วยทุนสำรองซึ่งมีบทบัญญัติที่ไม่แน่นอนชัดเจนก่อให้เกิดปัญหาการตีความขัดแย้งกันและปัญหาการขาดหลักคุ้มครองผู้มีส่วนได้เสียให้สอดคล้องกับหลักทฤษฎีกฎหมาย มีประเด็นปัญหากฎหมาย 2 ประการได้แก่ ปัญหาการจัดสรรทุนสำรองจากกำไร และปัญหาการจัดสรรทุนสำรองส่วนที่เกินกว่ากฎหมายกำหนดซึ่งสามารถแบ่งการพิจารณาออกเป็น 3 ปัญหาย่อยคือ ปัญหาการจัดสรรทุนสำรองจากส่วนล้ำมูลค่าหุ้นกรณีจัดตั้งบริษัทและเพิ่มทุน ปัญหาทุนสำรองภายหลังลดทุน และปัญหาการโอนทุนสำรองส่วนที่เกินกว่ากฎหมายกำหนดชดเชยผลขาดทุนสะสม จึงเห็นควรให้มีการวางแนวทางการตีความหรือชำระสะสางแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติว่าด้วยทุนสำรองในบริษัทจำกัด โดยพิจารณาปรับใช้หลักการของกฎหมายประเทศซึ่งเป็นต้นแบบประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ให้มีความเหมาะสมและเป็นธรรมกับการดำเนินธุรกิจของบริษัทในบริบทกฎหมายไทยต่อไป
เอกสารอ้างอิง
2. นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์. หลักกฎหมายห้างหุ้นส่วน บริษัทจำกัด และบริษัทมหาชนจำกัด. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2556.
3. ประภาศน์ อวยชัย. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยหุ้นส่วนและบริษัท.กรุงเทพมหานคร : สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตสภา, 2530.
4. สหธน รัตนไพจิตร. คำอธิบายกฎหมายลักษณะห้างหุ้นส่วนบริษัท. พิมพ์ครั้งที่ 3, 5. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2562.
5. บทม์รัตน์ ธำรงเวียงผึ้ง. “ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการแปลงหนี้เป็นทุนในบริษัทจำกัด”. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556.
6. คำวินิจฉัยกรมพัฒนาธุรกิจการค้า พณ 0803/0178 ลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2547
7. คำวินิจฉัยกรมพัฒนาธุรกิจการค้า พณ 0803.03/271 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2548
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย