DRIVER’S LIABILITY RESULTING FROM THE USAGE OF AUTONOMOUS VEHICLE PURSUANT TO THE LAND TRAFFIC ACT B.E. 2522
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
An autonomous vehicle is a vehicle equipped with system that can automatically control its movements. Once system is engaged, the driver's actions are greatly reduced. The introduction of autonomous vehicle has significant implications for determining liability Since there are no actions by the driver that are considered violations according to the law, the driver cannot be held accountable. This also affects the challenge of determining culpability under the Criminal Code in relation to the duty to prevent consequences. Many driver obligations remain unclear, such as whether the driver has a responsibility to prevent consequences and the extent of their duty to protect.
A comparison of foreign laws, including those of the United States of America, Germany, the United Kingdom, and France, reveals two methods for determining driver liability.
The first group consists of the United States and Germany. They aim to establish driver liability through amendments to existing legislation concerning autonomous vehicles. This includes defining autonomous vehicles and drivers, assigning responsibilities to drivers, and determining who is accountable when the vehicle is operating autonomously. They also outline tasks for manufacturers to ensure their vehicles meet legal standards.
The second group includes the United Kingdom, as proposed by the Law Commission of England and Wales and the Scottish Law Commission, and France. They provide immunity through liability exemptions related to the use of autonomous vehicles. The expiration of this immunity is specified by imposing certain obligations, such as requiring the driver to intervene in the vehicle's operation
when requested by the system within a reasonable timeframe.
In contrast, a study of Thai regulations reveals that the Land Traffic Act B.E. 2522 does not address the diminished role of the driver. Therefore, this article proposes a definition of an autonomous vehicle and a revised driver definition that reflects reduced responsibilities. It suggests excluding drivers from liability under the Land Traffic Act B.E. 2522 when the vehicle is being driven automatically.
The expiration of liability exemptions would be conditional, ensuring that offenders are not punished without action. Additionally, the authors offer various proposals to enhance the effectiveness of law enforcement while not hindering technological progress.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
References
หนังสือ
ภาษาไทย
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์, คำอธิบายกฎหมายอาญาภาค 1 (พิมพ์ครั้งที่ 10, พลสยาม พริ้นติ้ง (ประเทศไทย) 2551).
คณิต ณ นคร, กฎหมายอาญาภาคทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 7, วิญญูชน 2563).
จิตติ ติงศภัทิย์, คำอธิบายกฎหมายอาญา ภาค 1 (พิมพ์ครั้งที่ 11, การพิมพ์เพชรรุ่ง 2555).
ณรงค์ ใจหาญ, กฎหมายอาญา ว่าด้วยโทษและวิธีการเพื่อความปลอดภัย (วิญญูชน 2543)
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ์, การกระทำและการไม่กระทำในกฎหมายอาญา (โครงการวิจัยเสริมหลักสูตร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2528)
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ์, คำอธิบายกฎหมายอาญา ภาคทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 10, วิญญูชน 2551)
หยุด แสงอุทัย, กฎหมายอาญา ภาค 1 (พิมพ์ครั้งที่ 19, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2547)
ภาษาต่างประเทศ
John M. Scheb and John M. Scheb ii, Criminal law and Procedure (7th edn, Cengage Learning, 2011)
Andrew Ashworth, Principles of criminal law (5th edn, Oxford University Press, 2006)
บทความ
คัมภีร์ แก้วเจริญ, ‘ละเมิดเนื่องจากทรัพย์อันตราย’ (2526) 12 วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วิทยานิพนธ์
ณัฐชนน อักษรารัตนานนท์, ‘ความรับผิดทางอาญาเกี่ยวกับระบบปัญญาประดิษฐ์ ศึกษากรณีเฉพาะรถยนต์ขับเคลื่อนด้วย ระบบปัญญาประดิษฐ์’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ 2565)
สมพจน์ คำแก้ว, ‘มาตรการทางกฎหมายในการลงโทษความผิดตามกฎหมายจราจร’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา 2556)
สุรสิทธิ์ แสงวิโรจนพัฒน์, ‘ผลของการกระทําในทางอาญา : ศึกษาเฉพาะกรณีผลที่เป็นการก่อ อันตราย’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2536)
ภพพร พายทอง, ‘การฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ที่มีลักษณะเป็นการละเว้นหรือเป็นการงดเว้นหน้าที่ เพื่อป้องกันผล’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2554)
ชัยวัฒน์ อนุกูลวุฒิพงศ์, ‘การกระทำโดยงดเว้น : ศึกษาเฉพาะขอบเขตการกำหนดความรับผิดจากการกระทำครั้งก่อน ๆ ของตน’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2561)
ภัทรศักดิ์ วรรณแสง, ‘ความรับผิดในความเสียหายซึ่งเกิดจากยานพาหนะอันเดินด้วยกำลังเครื่องจักรกล’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2529)
รายงานการวิจัย
ภาษาไทย
ประสิทธิ์ โฆวิไลกูล และคณะ, ‘การศึกษากลยุทธ์ในการบังคับใช้กฎหมายจราจรเพื่อให้เกิดผลในทางปฏิบัติ’ (พิมพ์ครั้งที่ 1, โรงพิมพ์เลขาธิการคณะรัฐมนตรี 2550)
ภาษาต่างประเทศ
N Kinnear and others, ‘Safe Performance of other activities in conditionally automated vehicles’ (Report prepared for Department of Transport 2020)
SAE International, ‘Taxonomy and Definitions for Terms Related to Driving Automation Systems for On-Road Motor Vehicles J3016 2021’ < https://www.sae.org /standards /content /j3016 _202104/>สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2565.
เอกสารอิเล็กทรอนิกส์
Andrew J. Hawkins, ‘Waymo tells riders that ‘completely driverless’ vehicles are on the way’ The Verge (10 October 2019) <https://www.theverge.com/2019/10/10/209 07901/waymo-driverless-cars-email- customers-Arizona>สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2565.
Jonathan Dyble, ‘Understanding SAE automated driving – levels 0 to 5 explained’ (technology magazine, 18 May 2020) <https://technologymagazine.com/ai-and-machine-learning /understanding-sae-automated-driving-levels-0-5-explained?page=2> สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน.
The Law Commissions, Automated Vehicles: Joint Report 2022 35-46 <https://s3-eu-west-2.amazonaws.com/lawcom-prod-storage11jsxou24uy7q/uploads/2022/01/Automated-vehicles-joint-report-cvr-03-02-22 .pdf>สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม 2566.
